Władysław Silnicki
| Biskup | ||
| ||
| Kraj działania | ||
|---|---|---|
| Data urodzenia |
ok. 1620 | |
| Data śmierci |
8 lutego 1692 | |
| Biskup pomocniczy wileński | ||
| Okres sprawowania |
1683–1692 | |
| Wyznanie | ||
| Kościół | ||
| Nominacja biskupia |
15 lutego 1683 | |
| Sakra biskupia |
14 listopada 1683 | |
| Data konsekracji |
14 listopada 1683 |
|---|---|
| Konsekrator |
Władysław Silnicki herbu Doliwa (ur. ok. 1620[1], zm. 8 lutego 1692) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy wileński, kanonik katedralny gnieźnieński i wileński, proboszcz koniecpolski, sekretarz królewski.
Życiorys
Syn stolnika lubelskiego Stanisława ze Silnicy herbu Doliwa i Zofii Mazowieckiej herbu Dołęga[2].
15 lutego 1683 papież Innocenty XI mianował go biskupem pomocniczym wileński oraz biskupem in partibus infidelium termopolitańskim. 14 listopada 1683 przyjął sakrę biskupią z rąk biskupa wileńskiego Mikołaja Stefana Paca.
Przypisy
- ↑ M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego
- ↑ Stanisław Karwowski, Gniezno, Poznań 1892, s. 400.
Bibliografia
- Władysław Silnicki [online], catholic-hierarchy.org [dostęp 2018-05-03] (ang.).
- GCatholic