Walentina Sidorowa

szermierka
Walentina Sidorowa
Валентина Сидорова
Data i miejsce urodzenia

4 maja 1954
Moskwa

Data i miejsce śmierci

9 czerwca 2021
Moskwa

Wzrost

170 cm

Dorobek medalowy
Reprezentacja  ZSRR
Igrzyska olimpijskie
złotoMontreal 1976szermierka
(floret druż.)
srebroMoskwa 1980szermierka
(floret druż.)
Mistrzostwa świata
złotoGrenoble 1974floret druż.
złotoBudapeszt 1975floret druż.
złotoBuenos Aires 1977floret ind.
złotoBuenos Aires 1977floret druż.
złotoHamburg 1978floret ind.
złotoHamburg 1978floret druż.
złotoMelbourne 1979floret druż.
złotoClermont-Ferrand 1981floret druż.
złotoSofia 1986floret druż.
srebroGöteborg 1973floret druż.
srebroMelbourne 1979floret ind.
brązBarcelona 1985floret druż.
Odznaczenia
Order Przyjaźni Narodów Medal „Za pracowniczą dzielność” (ZSRR) Zasłużony Mistrz Sportu ZSRR

Walentina Wasiljewna Sidorowa z domu Buroczkina (ros. Валентина Васильевна Сидорова (Бурочкина), ur. 4 maja 1954 w Moskwie[1], zm. 9 czerwca 2021 tamże[2]) – radziecka florecistka, dwukrotna medalistka olimpijska i wielokrotna medalistka mistrzostw świata.

Na igrzyskach olimpijskich w Montrealu w 1976 roku reprezentacja ZSRR w składzie: Jelena Biełowa, Walentina Sidorowa, Olga Kniaziewa, Naila Gilazowa i Walentina Nikonowa zdobyła drużynowo złoty medal. W rywalizacji indywidualnej zajęła siódme miejsce. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach olimpijskich w Moskwie wspólnie z Nailą Gilazową, Jeleną Biełową, Iriną Uszakową i Łarisą Cagarajewą zdobyła drużynowo srebrny medal. W turnieju indywidualnym była tym razem trzynasta.

Podczas mistrzostw świata w Göteborgu w 1973 roku wspólnie z Zoją Dierażynską, Olgą Kniaziewą, Walentiną Nikonową i Jeleną Biełową wywalczyła srebrny medal w turnieju drużynowym. W tej samej konkurencji zdobywała także złote medale na mistrzostwach świata w Grenoble (1974), mistrzostwach świata w Budapeszcie (1975), mistrzostwach świata w Buenos Aires (1977), mistrzostwach świata w Hamburgu (1978), mistrzostwach świata w Melbourne (1979), mistrzostwach świata w Clermont-Ferrand (1981) i mistrzostwach świata w Sofii (1986) oraz brązowy na mistrzostwach świata w Barcelonie (1985). Ponadto zdobyła trzy medale w turniejach indywidualnych: złote na mistrzostwach świata w Buenos Aires w 1977 roku i mistrzostwach świata w Hamburgu rok później oraz srebrny podczas mistrzostw świata w Melbourne w 1979 roku (za Cornelią Hanisch z RFN).[3]

W 1984 roku zdobyła drużynowo srebrny medal na zawodach Przyjaźń-84. Odznaczona medalem „Za pracowniczą dzielność”. W latach 1973, 1976, 1977, 1981, 1982 i 1986 zdobywała indywidualne mistrzostwo ZSRR.[4]

Przypisy

Linki zewnętrzne