Witold Jarosiński

Witold Jarosiński
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

18 września 1909
Warszawa

Data śmierci

5 grudnia 1993

Zastępca przewodniczącego Rady Państwa
Okres

od 22 grudnia 1968
do 27 czerwca 1969

Przynależność polityczna

Polska Zjednoczona Partia Robotnicza

Członek Rady Państwa
Okres

od 22 grudnia 1968
do 28 marca 1972

Przynależność polityczna

Polska Zjednoczona Partia Robotnicza

Minister oświaty
Okres

od 7 lipca 1950
do 4 sierpnia 1956

Przynależność polityczna

Polska Zjednoczona Partia Robotnicza

Poprzednik

Stanisław Skrzeszewski

Następca

Feliks Baranowski

Odznaczenia
Order Budowniczych Polski Ludowej Order Sztandaru Pracy I klasy Order Sztandaru Pracy I klasy Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej Medal 10-lecia Polski Ludowej Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Medal Komisji Edukacji Narodowej Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego Medal im. Ludwika Waryńskiego Order Flagi Narodowej I klasy (KRLD)
Złota Odznaka honorowa „Zasłużony dla Warmii i Mazur” Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Warszawy” (złota)

Witold Jarosiński (ur. 18 września 1909 w Warszawie, zm. 5 grudnia 1993) – polski polityk komunistyczny, nauczyciel i polonista. Poseł na Sejm PRL I, II, III, IV, V, VI i VII kadencji, sekretarz Komitetu Centralnego PZPR (1956–1957, 1960–1968), minister oświaty (1950–1956), zastępca przewodniczącego Rady Państwa (1968–1969), a do 1972 jej członek. Budowniczy Polski Ludowej.

Życiorys

Pochodził z rodziny robotniczej, jego rodzicami byli Antoni i Józefa. Ukończył studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim (rozpoczęte w 1929). Przed II wojną światową pracował jako nauczyciel oraz działał w środowisku młodzieży komunistycznej; był ciężko ranny w wojnie obronnej w 1939, po długiej kuracji w szpitalu jenieckim pracował w chłodni w Warszawie, w latach 1944–1945 na robotach przymusowych w Niemczech. Od 1945 był członkiem Polskiej Partii Robotniczej, od 1948 Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1945 pracował w magistracie w Sosnowcu, następnie w aparacie partyjnym (m.in. w Komitecie Wojewódzkim PPR w Katowicach), był II sekretarzem Komitetów Wojewódzkich – PPR we Wrocławiu, potem PZPR w Krakowie. W 1950 (od stycznia do maja) był zastępcą kierownika Wydziału Organizacyjnego Komitetu Centralnego PZPR, a wiosną tego samego roku był przez kilka tygodni I sekretarzem Komitetu Warszawskiego partii[1], a od sierpnia 1950 – ministrem oświaty. Po odejściu z funkcji ministra (1956) był ponownie I sekretarzem Komitetu Warszawskiego (od lutego 1957 do lutego 1960)[1]. Wieloletni członek władz partyjnych – w latach 1949–1954 zastępca członka KC PZPR, w latach 1954–1971 członek KC, w latach 1971–1980 członek Centralnej Komisji Rewizyjnej, w latach 1980–1981 członek Centralnej Komisji Kontroli Partyjnej PZPR. Od października 1956 do maja 1957 i od lutego 1960 do listopada 1968 był sekretarzem KC PZPR odpowiedzialnym za oświatę[2].

W latach 1952–1980 był posłem na Sejm PRL I, II, III, IV, V, VI i VII kadencji, w IV i V kadencji kierował Komisją Mandatowo-Regulaminową (1965–1972). W latach 1961–1983 urzędujący sekretarz i członek prezydium Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu, a w latach 1968–1969 zastępca przewodniczącego Rady Państwa, a do 1972 jej członek. W czerwcu 1968 wszedł w skład Komitetu Honorowego obchodów 500. rocznicy urodzin Mikołaja Kopernika[3]. W latach 1970–1974 wiceprzewodniczący Zarządu Głównego[4], w okresie 1974–1983 nadal członek prezydium ZG, a od 1983 członek Krajowej Rady Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 Encyklopedia Warszawy, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa, 1975, s. 504.
  2. ↑ Zbigniew Osiński, Nauczanie historii w szkołach podstawowych w Polsce w latach 1944–1989: uwarunkowania organizacyjne oraz ideologiczno-polityczne, Lublin 2010, s. 90.
  3. ↑ „Urania”, s. 84, nr 3, marzec 1969.
  4. ↑ „Trybuna Robotnicza”, s. 2, nr 128 (8184), 1 czerwca 1970.
  5. ↑ Wręczenie odznaczeń w Belwederze, „Dziennik Polski”, nr 172, 1974, s. 3.
  6. ↑ Wręczenie odznaczeń w Belwederze. „Nowiny”, s. 2, nr 170, 20 lipca 1964.
  7. ↑ Obchody Dnia Nauczyciela, „Trybuna Ludu”, nr 319, 17 listopada 1967, s. 1.
  8. ↑ W uznaniu zasług, „Życie Partii”, nr 8, 22 kwietnia 1987, s. 20.
  9. ↑ „Odznaka Tysiąclecia” dla czołowych działaczy partyjnych i państwowych, „Trybuna Robotnicza”, nr 37, 13 lutego 1963, s. 1.
  10. ↑ Nauczyciele zakończyli obrady, „Trybuna Ludu”, nr 297, 26 października 1955, s. 1.
  11. ↑ Jubileusz 20-lecia powojennej działalności Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego, „Trybuna Ludu”, nr 334, 2 grudnia 1965, s. 1.
  12. ↑ Wręczenie honorowych odznak „Za zasługi dla Warszawy”, „Trybuna Ludu”, nr 13, 16 stycznia 1975, s. 9.
  13. ↑ Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Olsztynie, nr 9, 20 września 1960, s. 1.
  14. ↑ To wszystko zrobiły dzieci, „Trybuna Ludu”, nr 97, 6 kwietnia 1960, s. 4.
  15. ↑ Wysokie odznaczenia Koreańskiej Republiki Ludowej otrzymali członkowie rządu i działacze polscy. „Życie Warszawy”. Rok XI Nr 260 (3431), s. 1, 1 listopada 1954. Warszawa: Instytut Prasy „Czytelnik”. [dostęp 2023-07-01].

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.