Wojna końca świata
 | |
| Autor | |
|---|---|
| Typ utworu | |
| Wydanie oryginalne | |
| Język | |
| Data wydania | |
| Pierwsze wydanie polskie | |
| Data wydania polskiego | |
| Wydawca |
Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa |
| Przekład |
Dorota Walasek-Elbanowska |
Wojna końca świata (hiszp. La guerra del fin del mundo) – powieść współczesnego peruwiańskiego pisarza Mario Vargasa Llosy. Została wydana w roku 1981. W Polsce pierwsze wydanie ukazało się w roku 1992 w przekładzie Doroty Walasek-Elbanowskiej.
Jest to powieść polifoniczna, oparta na autentycznych wydarzeniach, które rozegrały się pod koniec XIX wieku w północnowschodniej Brazylii; tzw. wojna w Canudos (1896–1897). Vargas Llosa korzystał z obszernych wspomnień z tego okresu autorstwa bezpośredniego świadka wydarzeń, brazylijskiego korespondenta wojennego Euclidesa da Cunha, któremu zadedykował swoją książkę. Euclides da Cunha jest też dalekim pierwowzorem jednej z ważniejszych postaci fabuły, Dziennikarza[1].
Opis fabuły
Na brazylijskich pustkowiach pojawia się charyzmatyczny Nauczyciel, głoszący bliski koniec świata i konieczność życia w ascezie[2]. Wokół niego zaczynają gromadzić się wierni. Nauczyciela nie uznaje hierarchia kościelna. Wraz ze swoimi stronnikami osiedla się w opustoszałym majątku Canudos w stanie Bahia. Gdy występuje przeciwko władzom republiki, odmawiając płacenia nowych podatków, państwo wysyła do Canudos wojsko. Pierwszy atak wojska kończy się spektakularną klęską.
Przypisy
- ↑ Dorota Walasek-Elbanowska: Posłowie tłumaczki, w: Wojna końca świata. Poznań: Dom Wydawniczy Rebis, 1998, s. 580.
- ↑ Mario Vargas Llosa - Wojna końca świata. [dostęp 2009-06-25]. (pol.).