XVIII Korpus Górski (III Rzesza)

XVIII Korpus Armijny
XVIII. Armeekorps
Historia
Państwo

 III Rzesza

Sformowanie

1940

Rozformowanie

1945

Działania zbrojne
II wojna światowa
agresja na państwa bałkańskie
agresja na ZSRR
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych

lądowe

Formacja

Wehrmacht

Podległość

14 Armia

XVIII Korpus Górski (XVIII. Gebirgskorps) – niemiecka jednostka wojskowa utworzona przez przekształcenie XVIII Korpusu Armijnego.

Korpus powstał 30 października 1940 roku przez rozbudowę i przekształceniu XVIII Korpusu Armijnego[1]. Kwatermistrzostwo wraz z dużą częścią korpusu oddano XXXXIX Korpusowi. W 1941 roku uczestniczył w agresji na państwa bałkańskie. W czasie agresji na Grecję wchodził w skład 14 Armii i brał udział w ataku na linię Metaksasa bronioną przez armię grecką[2]. Od maja 1942 roku walczył w Laponii i północnej Norwegii[1], skąd dowództwo XVIII Korpusu Górskiego zostało przerzucone 9 lutego 1945 roku na front wschodni[3].

Od lutego 1945 roku toczył boje przeciw Armii Czerwonej na terenie Prus Wschodnich, w składzie Grupy Armii Wisła. Na terenie Prus żołnierze XVIII Korpusu Górskiego oddali się do niewoli Armii Czerwonej[1].

Dowódcy korpusu

  • gen. piech. Eugen Beyer (do 1 czerwca 1940)
  • gen. art. Hermann von Speck (1 czerwca – 15 czerwca 1940)
  • gen. piech. Franz Böhme (15 czerwca 1940 – 10 grudnia 1943)
  • generał Karl Eglseer (grudzień 1943 – czerwiec 1944)
  • generał Friedrich Hochbaum (czerwiec 1944 – maj 1945)

Struktura organizacyjna

Skład w 1941 roku[4]:

Skład w maju 1944 roku:

Skład w 1941 roku[5]:

Przypisy

Bibliografia

  • Chris Bishop: Niemieckie piechota w II wojnie światowej. Warszawa: 2009. ISBN 978-83-11-11428-9.
  • Helmuth Greiner: Za kulisami OKW. Warszawa: 1959.
  • Samuel Mitcham: Niemieckie siły zbrojne 1939-1945. Wojska pancerne. Warszawa: 2010. ISBN 978-8311-11725-9.
  • Tadeusz Sawicki: Niemieckie wojska lądowe na froncie wschodnim. Warszawa: 1987. ISBN 83-01-06556-7.