39 Batalion Łączności

39 Batalion Łączności

Historia
Państwo	Polska
Sformowanie	1949
Rozformowanie	1957
Tradycje
Rodowód	25 kompania łączności
Organizacja
Numer	JW 3141[1]
Dyslokacja	Międzyrzecz; Sulęcin
Rodzaj wojsk	Wojska łączności
Podległość	5 Saska Dywizja Piechoty

39 Batalion Łączności (39 bł) – pododdział łączności ludowego Wojska Polskiego.

Batalion sformowany został w 1949 na bazie 25 kompanii łączności^[2], w garnizonie Międzyrzecz, w składzie 5 Saskiej Dywizji Piechoty według etatu 2/89. Jesienią 1950 39 Batalion Łączności z Międzyrzecza przedyslokowano razem ze sztabem dywizji do Sulęcina do kompleksu koszarowego przy ul. Narutowicza^[a]. Rozformowany razem z dywizją.

• dowództwo
• kompania dowodzenia (pluton telefoniczno-telegraficzny, pluton radiowy i drużyna ruchomych środków łączności)
• kompania telefoniczno-kablowa (dwa plutony)
• kompania szkolna
• warsztaty i magazyn techniczny

Stan osobowy liczył 230 żołnierzy. Kompania miała być wyposażona w 11 radiostacji, 5 odbiorników i 4 aparaty telegraficzne (etat 2/89).

• kpt. Stanisław Krajewski (był w 1956)^[3]

• Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960: skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
• Edward,Jan Nalepa: Pacyfikacja zbuntowanego miasta. Wojsko Polskie w czerwcu 1956 r. w Poznaniu w świetle dokumentów wojskowych. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 1992. ISBN 83-11-07959-5.
• Paweł Piotrowski: Śląski Okręg Wojskowy: przekształcenia organizacyjne, 1945-1956. Warszawa: Wydawnictwo TRIO: Instytut Pamięci Narodowej, 2003. ISBN 83-88542-53-2.