Bitwa o Kolno
| II wojna światowa, front wschodni, część bitwy o przełamanie Wału Pomorskiego | |||
| Czas |
8 lutego 1945 | ||
|---|---|---|---|
| Miejsce | |||
| Terytorium | |||
| Przyczyna | |||
| Wynik |
przełamanie Wału Pomorskiego | ||
| Strony konfliktu | |||
|
| |||
| Dowódcy | |||
| |||
| Siły | |||
| |||
| Straty | |||
| |||
Położenie na mapie Polski w latach 1945–1951 ![]() | |||
Bitwa o Kolno – starcie zbrojne stoczone 8 lutego 1945 roku pod Kolnem przez żołnierzy 10 Pułku Piechoty ludowego Wojska Polskiego z oddziałami pułku piechoty Deutsch Krone w czasie walk o przełamanie Wału Pomorskiego.
Przebieg bitwy
Kolno zostało przygotowane przez Niemców do długotrwałej obrony, w tym do obrony okrężnej. Miejscowość otoczona została systemem transzej oraz rowem przeciwpancernym. Siłami polskimi przygotowanymi do ataku na niemieckie pozycje był 2 batalion 10 Pułku Piechoty, kompania karna oraz dywizyjne działa pancerne[1].
Dowodzący oddziałami polskimi kpt. Alfred Wnukowski zaskoczył Niemców szybkim atakiem dział pancernych z desantem. Na Niemców broniących się w rejonie stacji kolejowej uderzyły z powodzeniem dwa plutony z kompanii karnej dowodzone przez ppor. Kornela Wolnera. W tym czasie główne siły 2 batalionu, wykorzystując powodzenie walczącego w przodzie desantu, zdobył Kolno. Miejscowość zostala zdobyta 8 lutego 1945 roku o godz. 18:00, przy niewielkich stratach. Straty niemieckie wynosiły 150 zabitych i rannych, natomiast polskie tylko 3 zabitych i 12 rannych[2][3].
Przypisy
- ↑ Dolata i Jurga 1977 ↓, s. 211.
- ↑ Dolata i Jurga 1977 ↓, s. 212.
- ↑ Sobczak 1978 ↓, s. 293-295.
Bibliografia
- Bolesław Dolata, Tadeusz Jurga: Walki zbrojne na ziemiach polskich 1939-1945 wybrane miejsca bitew walk i akcji bojowych. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1977.
- Kazimierz Sobczak: Lenino Warszawa Berlin. Wojenne dzieje 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki. Warszawa: 1978.
_location_map.png)