Centralna Szkoła Mechaników Lotniczych w Bydgoszczy
| Historia | |
| Państwo | |
|---|---|
| Sformowanie |
1922 |
| Rozformowanie |
1934 |
| Tradycje | |
| Rodowód |
Szkoła Mechaników Lotnictwa |
| Kontynuacja | |
| Dowódcy | |
| Pierwszy |
kpt. inż. Henryk Szpiganowicz |
| Organizacja | |
| Dyslokacja | |
| Rodzaj wojsk | |
Centralna Szkoła Mechaników Lotniczych (CSML) – placówka szkolnictwa wojskowego II Rzeczypospolitej, istniejąca w latach 1922–34 w Bydgoszczy, w 1929 włączona w skład Centrum Wyszkolenia Podoficerów Lotnictwa.
Szkoła funkcjonowała na bydgoskim lotnisku od 1 września 1922 roku, początkowo jako Szkoła Mechaników Lotnictwa, a od 1924 roku – Centralna Szkoła Mechaników Lotnictwa przy Bydgoskiej Szkole Pilotów. Pierwszym jej komendantem został kpt. inż. Henryk Szpiganowicz[1]. Od 1924 roku Centralna Szkoła Mechaników Lotnictwa stała się jednostką samodzielną, a na jej komendanta powołano mjr. pil. inż. Franciszka Rudnickiego[1]. 10 marca 1927 roku funkcję komendanta objął płk pil. Jerzy Borejsza, który był także komendantem Centralnej Szkoły Podoficerów Pilotów Lotnictwa w Bydgoszczy[2]. W CSML w Bydgoszczy uczono początkowo jedynie mechaników lotniczych – podoficerów dla potrzeb całego lotnictwa w ramach szkolenia Ligi Obrony Powietrznej Państwa[1].
W 1929 roku Centralna Szkoła Mechaników Lotniczych została włączona w skład Centrum Wyszkolenia Podoficerów Lotnictwa (CWPL) w Bydgoszczy i została przemianowana na Szkołę Podoficerów Mechaników Lotniczych, a w 1933 na Szkołę Podoficerów Specjalistów Lotnictwa[2].