Pluton łącznikowy nr 6
| Historia | |
| Państwo | |
|---|---|
| Sformowanie |
1939 |
| Rozformowanie |
1939 |
| Dowódcy | |
| Pierwszy |
por. pil. Janusz Mościcki |
| Działania zbrojne | |
| kampania wrześniowa | |
| Organizacja | |
| Dyslokacja | |
| Rodzaj wojsk | |
| Podległość | |

Pluton łącznikowy nr 6 – pododdział lotnictwa łącznikowego Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.
Pluton nie występował w organizacji pokojowej Lotnictwa. Został sformowany, w czasie mobilizacji alarmowej, przez 3 pułk lotniczy. W kampanii wrześniowej 1939 pluton walczył w składzie lotnictwa Armii „Poznań”[1]. Stacjonował w Gnieźnie, a na wyposażeniu posiadał 3 samoloty RWD-8.
Obsada personalna plutonu
Uwagi
- 1 2 Początkowo wcielony do 33 eskadry towarzyszącej[4].
Przypisy
- ↑ Hoff 2005 ↓, s. 117.
- ↑ Pawlak 1991 ↓, s. 430.
- ↑ Pawlak 1982 ↓, s. 245.
- ↑ Pawlak 1989 ↓, s. 260.
- ↑ Henryk Hubert Kujawa Księga Lotników Polskich Poległych, Zmarłych i Zaginionych w latach 1939-1946 s. 19,. [dostęp 2016-03-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-08)].
- ↑ Adam Kurowski, Lotnicy w bitwie nad Bzurą, Krajowa Agencja Wydawnicza RSW Prasa-Książka-Ruch, Warszawa 1975, Wydanie I, str. 151
Bibliografia
- Piotr Bauer, Bogusław Polak: Armia „Poznań” w wojnie obronnej 1939. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1983. ISBN 83-210-0385-0.
- Krzysztof Hoff: Skrzydła Niepodległej. O wielkopolskim lotnictwie w okresie Drugiej Rzeczypospolitej. Poznań: Wielkopolskie Muzeum Walk Niepodległościowych, 2005. ISBN 83-921347-0-2.
- Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w wojnie obronnej 1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1982. ISBN 83-206-0281-5.
- Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w latach 1918-1939. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1989. ISBN 83-206-0760-4. OCLC 69601095.
- Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w wojnie obronnej 1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1991. ISBN 83-206-0795-7.
.svg.png)
.svg.png)