Edmund von Krieghammer
![]() | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1849-1903 |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Stanowiska |
Minister Wojny Austro-Węgier |
| Odznaczenia | |
Edmund Freiherr von Krieghammer (ur. 4 czerwca 1832 w Lanžhot, zm. 21 sierpnia 1906 w Bad Ischl)[1] – oficer Armii Austro-Węgier w stopniu generała kawalerii (niem. General der Cavalerie), w latach 1893-1902 minister wojny Austro-Węgier[2].

Życiorys
Po ukończeniu Terezjańskiej Akademii Wojskowa w 1849 roku, służył w 5. Pułku Kirasjerów. W stopniu rotmistrza (niem. Rittmeister) uczestniczył w wojnie prusko-austriackiej. Po zakończeniu konfliktu odbywał kursy w Szkole Kawalerii i Szkole Wojennej w Wiedniu. W latach 1869-1872 był, w stopniu majora, adiutantem cesarza Franciszka Józefa[3]. W kolejnych latach awansował osiągając w 1879 roku stopień generała majora, a dwa lata później objął dowództwo nad brygadą kawalerii w Marburgu[4] W 1886 roku marszałek polny porucznik (niem. Feldmarschalleutnant) Krieghammer został dowódcą dywizji kawalerii we Lwowie[5], a w 1888 w Grazu[6]. Rok później został komendantem 1. Korpusu w Krakowie[7]. 23 września 1893 roku po nagłej śmierci ministra wojny von Bauera, na wniosek Szefa Sztabu Generalnego Friedricha von Becka, zastąpił go na tym stanowisku[1]. Po objęciu funkcji ministra wojny Krieghammer doprowadził do konfliktu z parlamentami Austriackim i Węgierskim. W trakcie swojej kadencji udało mu się zreformować szkolenia podoficerów i oficerów, jednak konflikt z byłym poplecznikiem, von Beckiem, uniemożliwił mu realizację planów unowocześnienie artylerii[3]. Udało się to dopiero jego następcy Heinrichowi von Pitreichowi. Ustąpił ze stanowiska dopiero 17 grudnia 1902 roku po konflikcie z parlamentem Węgierskim, którego przyczyną było uchwalenie Ustawy Obronnej. Głównym powodem, dla którego Krieghammer tak długo utrzymał się na stanowisku, było zaufanie jakim darzył go cesarz Franciszek Józef i to dzięki jego protekcji pełnił funkcję ministra wojny przez niemal 10 lat[1]. W stan spoczynku przeszedł w 1903 roku. Od 1889 był szefem 100. Pułk Piechoty[2].
Odznaczenia
Odznaczenia von Krieghammera to między innymi[2]:
- Krzyż Wielki Orderu Świętego Stefana
- Krzyż Wielki Orderu Leopolda
- Kawaler Orderu Żelaznej Korony I klasy
- Krzyż Zasługi Wojskowej
- Medal Wojenny
- Srebrny Medal Jubileuszowy Pamiątkowy Dworski
- Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii
- Odznaka za Służbę Wojskową I klasy
- Członek Zakonu Krzyżackiego
- Krzyż Wielki Orderu Świętego Józefa (Toskania)
- Order Świętej Anny I klasy (Imperium Rosyjskie)
- Order Świętego Stanisława II klasy z koroną (Imperium Rosyjskie)
- Order Orła Czarnego (Prusy)
- Krzyż Wielki Orderu Orła Czerwonego (Prusy)
- Order Królewski Korony II klasy (Prusy)
- Krzyż Wielki Zasługi Wojskowej (Hiszpania)
- Krzyż Wielki Orderu Zasługi Wojskowej (Bawaria)
- Komandor Orderu Zasługi Świętego Michała (Bawaria)
- Krzyż Wielki Orderu Korony Wirtemberskiej (Wirtembergia)
- Krzyż Wielki Orderu Gwiazdy Rumunii (Rumunia)
- Krzyż Wielki Orderu Orła Białego (Serbia)
- Krzyż Wielki Orderu Świętego Aleksandra (Bułgaria)
- Wielka Wstęga Orderu Wschodzącego Słońca (Japonia)
- Kawaler Wielkiej Wstęgi Orderu Słonia Białego (Syjam)
- Order Lwa i Słońca I klasy w brylantach (Persja)
- Komandor I klasy Orderu Alberta (Saksonia)
- Komandor Orderu Zbawiciela (Grecja)
- Komandor Orderu Korony Wendyjskiej (Meklemburgia)
- Order Medżydów II klasy (Imperium Osmańskie)
- Order Osmana III klasy (Imperium Osmańskie)
Przypisy
- 1 2 3 ÖBL 1968 ↓, s. 271.
- 1 2 3 Staatshandbuch 1902 ↓, s. 258.
- 1 2 Wagner 1982 ↓, s. 44-45.
- ↑ Kais. Königl. Militär-Schematismus 1882. library.hungaricana.hu.. s. 121. [dostęp 2025-05-06]. (niem.).
- ↑ Kais. Königl. Militär-Schematismus 1887. library.hungaricana.hu. s. 119. [dostęp 2025-05-06]. (niem.).
- ↑ Kais. Königl. Militär-Schematismus 1889. library.hungaricana.hu. s. 119. [dostęp 2025-05-06]. (niem.).
- ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1891. library.hungaricana.hu. s. 94. [dostęp 2025-06-05]. (niem.).
Bibliografia
- Österreichisches Biographisches Lexikon 1815–1950 (ÖBL). Band 4, Wiedeń: Österreichischen Akademie der Wissenschaften, 1968 (niem.).
- Walter Wagner: Neue Deutsche Biographie 13. 1982. (niem.).
- Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1902, Wiedeń: K. K. Hof- und Staatsdruckerei, 1902 (niem.).
