Groniczek (Beskid Żywiecki)

Groniczek
Ilustracja
Groniczek widoczny po prawej stronie Kieczury
Państwo

 Polska

Województwo

 małopolskie

Pasmo

Pogórze Orawsko-Jordanowskie

Wysokość

894 m n.p.m.

Położenie na mapie powiatu nowotarskiego
Mapa konturowa powiatu nowotarskiego, u góry po lewej znajduje się czarny trójkącik z opisem „Groniczek”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się czarny trójkącik z opisem „Groniczek”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, po lewej nieco na dole znajduje się czarny trójkącik z opisem „Groniczek”
Ziemia49°35′31,0″N 19°39′19,1″E/49,591944 19,655306

Groniczek (894 m)[1] – szczyt znajdujący się w długim grzbiecie, który odchodzi od Policy i poprzez Czernic (Czyrniec), Przełęcz Zubrzycką, Kieczurę i Groniczek biegnie aż do doliny Czarnej Orawy w Jabłonce. Grzbietem tym biegnie Wielki Europejski Dział Wodny między zlewiskami Morza Bałtyckiego i Morza Czarnego[2]. Z północno-wschodnich stoków Groniczka spływa jeden z dopływów potoku Sidzinka (zlewnia Bałtyku), w stoki pomiędzy Kieczurą i Groniczkiem wcina się niewielki potok będący dopływem Zubrzycy (zlewnia Morza Czarnego)[3][2].

Przez Groniczek biegnie granica między wsią Zubrzyca Górna (powiat nowotarski) i Sidzina (powiat suski), obydwie w województwie małopolskim[3]. W regionalizacji fizycznogeograficznej Polski według Jerzego Kondrackiego Groniczek zaliczany jest do Beskidu Orawsko-Podhalańskiego[4], w nowszej regionalizacji z 2018 roku do Pogórza Orawsko-Jordanowskiego[5].

Na szczycie Groniczka znajduje się punkt triangulacyjny[1] i drewniany krzyż. Szczyt jest trawiasty, dzięki temu rozciąga się z niego szeroka panorama widokowa. W północnym kierunku widoczny jest Czernic (Czyrniec), którego masyw przesłania większą część Pasma Policy, na prawo od niego szczyty Beskidu Makowskiego, Zębalowa w Beskidzie Wyspowym i pobliski Kiełek. W kierunku wschodnim widoczne są szczyty Gorców. Horyzont zamyka łańcuch Tatr i Góry Choczańskie. Na tle Tatr widoczne są wzniesienia Beskidu Orawsko-Podhalańskiego, wśród których wyróżnia się Bukowiński Wierch z przekaźnikiem TV[2].

Szlak turystyczny
szlak turystyczny niebieski Przełęcz Sieniawska – Przełęcz Pieniążkowicka – Żeleźnica – Przełęcz Spytkowicka – Kieczura – Przełęcz Zubrzycka – Czyrniec – Polica[6].

Przypisy

  1. 1 2 Geoportal. Mapa topograficzna 1:10 000 [online] [dostęp 2025-02-27].
  2. 1 2 3 Stanisław Figiel, Urszula Janicka-Krzywda, Wojciech W. Wiśniewski Piotr Krzywda, Beskid Żywiecki: przewodnik, Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2012, s. 327, ISBN 978-83-62460-30-4.
  3. 1 2 Geoportal. Mapa lotnicza [online] [dostęp 2025-02-27].
  4. ↑ Jerzy Kondracki, Geografia regionalna Polski, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, s. 318, 329–333, ISBN 83-01-12479-2.
  5. ↑ J. Solon i inni, Physico-geographical mesoregions of Poland: Verification and adjustment of boundaries on the basis of contemporary spatial data, „Geographia Polonica”, 91 (2), 2018, s. 170, 481, 489.
  6. ↑ Beskid Śląski i Żywiecki. Mapa 1:50 000, Kraków: Compass, 2011, s. 2, ISBN 978-83-7605-084-3.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.