Przełęcz Zubrzycka

Przełęcz Zubrzycka
Ilustracja
Widok z Babiej Góry
Państwo

 Polska

Województwo

 małopolskie

Wysokość

877 m n.p.m.

Pasmo

Beskid Żywiecki, Pasmo Orawsko-Podhalańskie

Sąsiednie szczyty

Czernic, Kieczura

Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Przełęcz Zubrzycka”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Przełęcz Zubrzycka”
Ziemia49°35′53,4″N 19°39′01,6″E/49,598167 19,650444

Przełęcz Zubrzycka (877 m) – przełęcz pomiędzy wzniesieniami Czernic (Czyrniec) (1317 m) oraz Kieczura (911 m). Biegnie przez nią asfaltowa droga Zubrzyca Górna – Sidzina[1]. Przełęcz znajduje się w długim grzbiecie, który odchodzi od Policy i poprzez Czernic, Przełęcz Zubrzycką i Kieczurę biegnie w kierunku Przełęczy Spytkowickiej. Grzbietem tym biegnie Wielki Europejski Dział Wodny między zlewiskami Morza Bałtyckiego i Morza Czarnego. Na południowo-zachodnich stokach Przełęczy Zubrzyckiej znajduje się jedno ze źródeł potoku Zubrzyca (zlewnia Morza Czarnego), natomiast na północno-wschodnich – potoku Sidzinka (zlewnia Bałtyku)[2].

W nowej regionalizacji z 2018 r. Przełęcz Zubrzycka stanowi umowną granicę między Pasmem Policy zaliczanym do Beskidu Żywiecko-Orawskiego a Pasmem Orawsko-Podhalańskim[3]. Na przełęczy znajduje się należące do Zubrzycy Górnej osiedle Ignatówka. Obok szlaku turystycznego, przy szosie znajduje się kamienna figurka z krzyżem, przez Przełęcz Zubrzycką prowadzi szlak historyczny o nazwie Tabakowy Chodnik[2].

Przez Przełęcz Zubrzycką biegnie granica między wsią Zubrzyca Górna w powiecie nowotarskim i wsią Sidzina w powiecie suskim (obydwie w województwie małopolskim)[4].

Szlak turystyczny[5]
szlak turystyczny niebieski szlak niebieski Polica – Czernic – Przełęcz Zubrzycka – Podwilk:
  • z Policy 1:05 godz. (z powrotem 1:30 godz.)
  • z Podwilku 3:20 godz. (z powrotem 3:05 godz.)

Przypisy

  1. ↑ Beskid Śląski i Żywiecki. Mapa turystyczna 1:75 000, Warszawa: PPWK SA.
  2. 1 2 Stanisław Figiel, Urszula Janicka-Krzywda, Wojciech W. Wiśniewski Piotr Krzywda, Beskid Żywiecki: przewodnik, Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2012, s. 317, ISBN 978-83-62460-30-4.
  3. ↑ J. Solon i inni, Physico-geographical mesoregions of Poland: Verification and adjustment of boundaries on the basis of contemporary spatial data, „Geographia Polonica”, 91 (2), 2018, s. 143–170.
  4. ↑ Geoportal. Mapa lotnicza [online] [dostęp 2024-03-13].
  5. ↑ Beskid Śląski i Żywiecki. Mapa 1:50 000, Kraków: Compass, 2011, s. 1, ISBN 978-83-7605-084-3.
Widok ze wschodniej strony
Widok ze wschodniej strony
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.