Karwin (województwo lubuskie)

Karwin
wieś
Ilustracja
Architektura szachulcowa
Państwo

 Polska

Województwo

 lubuskie

Powiat

strzelecko-drezdenecki

Gmina

Drezdenko

Strefa numeracyjna

95

Kod pocztowy

66-530[1]

Tablice rejestracyjne

FSD

SIMC

0181326

Położenie na mapie gminy Drezdenko
Mapa konturowa gminy Drezdenko, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Karwin”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Karwin”
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa konturowa województwa lubuskiego, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Karwin”
Położenie na mapie powiatu strzelecko-drezdeneckiego
Mapa konturowa powiatu strzelecko-drezdeneckiego, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Karwin”
Ziemia52°47′38″N 15°54′59″E/52,793889 15,916389[2]
Fragment zabudowy
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego

Karwinwieś sołecka w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie strzelecko-drezdeneckim, w gminie Drezdenko, przy drodze wojewódzkiej nr 176.

Położenie

Wieś leży w północnej części Puszczy Noteckiej, 8 km na południowy wschód od Drezdenka, nad stawem i rzeczką Rudawa, lewym dopływem Noteci.

Historia

Nazwa osady może pochodzić od słowiańskiego słowa karw czyli wół. Wieś wzmiankowana po raz pierwszy w 1602 r. w związku z istniejącą tu kuźnicą, podlegającą zamkowi w Drezdenku. Gdy wyczerpały się złoża rudy żelaza (w 1715 r.) założono tutaj młyn i folusz. W latach 17781795 na miejscu starszej świątyni wzniesiono szachulcowy kościół z przysadzistą, kwadratową wieżą. Majątek często zmieniał właścicieli: w XVII w. był nim Bogumił Horn, po 1784 r. komisarz Mittlestadt, na przełomie XVIII i XIX w. rotmistrz von der Osten i jego spadkobiercy. W połowie XIX w. kolejny właściciel August von Rochow skanalizował okoliczne łąki i wybudował cegielnię. Po II wojnie światowej w Karwinie mieściła się siedziba Nadleśnictwa Karwin, przeniesiona później do Drezdenka. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.

Zabytki i osobliwości

Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisany jest[3]:

inne zabytki i osobliwości:

  • budynek dawnej siedziby nadleśnictwa z lat 20. XX w. z szachulcowym poddaszem i zespołem budynków gospodarczych,
  • pomnik partyzancki z 2014, upamiętniający antyhitlerowską akcję zbrojną dokonaną 14 października 1944[4],
  • starodrzewy: dęby, buki lipy, zachowały się w parku,
  • młyn wodny na mostku na Rudawie.

Zobacz też

Przypisy

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 431 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  2. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 51139
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego - stan na 31.12.2012 r.. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 60. [dostęp 2013-02-07].
  4. napis in situ

Bibliografia

  • Bohdan Kucharski, Informator Turystyczno-Krajoznawczy Województwa Gorzowskiego, Gorzów Wielkopolski, Urząd Wojewódzki w Gorzowie Wielkopolskim, 1998, ISBN 83-908511-1-3.
  • J. Lewczuk, B. Skaziński (red.), Zabytki północnej części województwa lubuskiego, Zielona Góra - Gorzów Wielkopolski, Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Zielonej Górze, 2004, ISBN 83-921289-0-7.
  • P. Anders, W. Kusiak, Puszcza Notecka przewodnik krajoznawczy, G&P Oficyna Wydawnicza, Poznań 2005.