Kolos Ferenc Vaszary
| Kardynał prezbiter | ||
 | ||
| ||
| Kraj działania | ||
|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | ||
| Data i miejsce śmierci | ||
| Miejsce pochówku | ||
| Arcybiskup metropolita ostrzyhomski | ||
| Okres sprawowania |
1891–1913 | |
| Prymas Węgier | ||
| Okres sprawowania |
13 grudnia 1891 – 1 stycznia 1913 | |
| Wyznanie | ||
| Kościół | ||
| Inkardynacja | ||
| Prezbiterat |
26 maja 1856 | |
| Nominacja biskupia |
13 grudnia 1891 | |
| Sakra biskupia |
7 lutego 1892 | |
| Kreacja kardynalska |
16 stycznia 1893 | |
| Kościół tytularny | ||
 | ||
| Data konsekracji |
7 lutego 1892 | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Konsekrator | |||||||||||||||
| Współkonsekratorzy |
Pál Palásthy | ||||||||||||||
| |||||||||||||||
Kolos Ferenc Vaszary O.S.B. (ur. 12 lutego 1832 w Keszthely, zm. 3 września 1915 w Balatonfüred) – węgierski duchowny katolicki, arcybiskup ostrzyhomski, prymas Węgier i kardynał.
Życiorys
W 1847 wstąpił do zakonu benedyktynów. Profesję złożył w czerwcu 1854. Święcenia kapłańskie otrzymał 26 maja 1856. Był nauczycielem i dyrektorem gimnazjum, a od 1885 opatem w opactwie św. Marcina z Monte Pannonia.
13 grudnia 1891 otrzymał nominację na arcybiskupa Ostrzyhomia. Był więc odtąd prymasem Węgier. Sakry udzielił mu abp Luigi Galimberti, nuncjusz w Austro-Węgrzech. Kreowany kardynałem prezbiterem z tytułem Santi Silvestro e Martino ai Monti na konsystorzu 16 stycznia 1893. Brał udział w konklawe 1903. W listopadzie 1912 zrezygnował z rządów w archidiecezji i zrzekł się tytułu prymasa Węgier. Papież i cesarz przyjęli jego rezygnację 1 stycznia 1913.
Zamieszkał w Balatonfüred i tam zmarł. Z powodu wieku i choroby nie uczestniczył w konklawe 1914.