Koniec wakacji (film 1974)
| Gatunek |
psychologiczny |
|---|---|
| Rok produkcji | |
| Data premiery |
31 marca 1975 |
| Kraj produkcji | |
| Język |
polski |
| Czas trwania |
86 min |
| Reżyseria | |
| Scenariusz | |
| Główne role | |
| Muzyka | |
| Zdjęcia | |
| Scenografia | |
| Kostiumy |
Mirosław Woźnica |
| Montaż |
Halina Nawrocka |
| Produkcja |
Urszula Orczykowska |
| Wytwórnia | |
| Dystrybucja |
Koniec wakacji – polski film psychologiczny dla młodzieży z 1974 roku w reżyserii Stanisława Jędryki. Ekranizacja powieści Janusza Domagalika z 1966 roku pod tym samym tytułem[1].
Fabuła
Historia nastoletniego Jurka, któremu przychodzi zmierzyć się z typowymi dla chłopców w jego wieku problemami: rozpadem małżeństwa rodziców, agresją ze strony rówieśników, pierwszą miłością, odpowiedzialnością za innych, za swoje wybory.
Obsada
- Marek Sikora – Jurek
- Agata Siecińska – Elżbieta
- Józef Nalberczak – ojciec Jurka
- Tadeusz Białoszczyński – profesor Pilarski „Parasol”
- Bolesław Płotnicki – dziadek Jurka
- Krystyna Borowicz – ciotka Jurka
- Halina Buyno-Łoza – babcia Jurka
- Teofila Koronkiewicz – sąsiadka Lepiszewska
- Jerzy Bończak – górnik Rudolf
- Emir Buczacki – lekarz pogotowia
- Henryk Bąk – sekretarz partii (PZPR) w kopalni
- Witold Dederko – staruszek na karuzeli
- Jan Himilsbach – mężczyzna ze szczeniakiem na dworcu
- Marek Kondrat – Staszek, kuzyn Jurka (dubbing K. Stroińskiego)
- Krzysztof Kowalewski – nauczyciel (dubbing B. Sochnackiego)
- Włodzimierz Nowak – żołnierz prowadzący konia
- Małgorzata Stępniak – Irka
- Roman Burkot – blondynek
- Jacek Czuta – Zbyszek
- Henryk Gołębiewski – chuligan
- Tomasz Olszak – chuligan
- Marek Orzechowski – chuligan
- Andrzej Piechocki – Jasio
- Wojciech Zimecki – Adam
- inni.
Realizacja
Zainteresowała mnie postać bohatera [...]. Znalazłem w powieści interesujący materiał na portret psychologiczny chłopca na progu dojrzałości, ogniskującego w sobie typowe problemy i niepokoje tego wieku. [...] Drugim powodem zainteresowania książką była sceneria Śląska. Pochodzę z Sosnowca i doskonale pamiętam swoje wakacje-niewakacje, spędzone wśród żarzących się hałd i zadymionych pól. Oryginalny i niepowtarzalny, śląski pejzaż ma w sobie wiele liryzmu. Mam nadzieję, że uda mi się to wszystko przekazać w filmie
Zdjęcia do filmu trwały między lipcem a listopadem 1974 roku[2][3] w Szopienicach, Bytomiu (KWK „Szombierki”), Świętochłowicach (ul. Figuły, była kopalnia KWK „Śląsk”, hałda „Ajska”), Katowicach (ul. Gliwicka), dworce kolejowe: Chorzów Miasto i Warszawa Centralna (tymczasowy)[4].
Film miał swoją premierę w marcu 1975 roku[5]. Zyskał pozytywne recenzje. Chwalono zwłaszcza kreację Marka Sikory[6].
Nagrody
- 1975 – MFF dla Dzieci i Młodzieży w Poznaniu
- „Srebrne Koziołki”
- Nagroda Głównej Kwatery ZHP (za scenariusz)
- 1975 – MFF w Moskwie
- nagroda Ministra Oświaty ZSRR
- nagroda jury dziecięcego
- 1976 – MFF dla Dzieci w Teheranie
- Grand Prix
- dyplom irańskiego Radia i Telewizji
- wyróżnienie irańskiego Ministerstwa Kultury i Sztuki
- 1979 – MFF w Linz
- wyróżnienie
Przypisy
- 1 2 e d. Wakacje. „Film”. Nr 31(79), s. 14-15, 1974-08-04. Warszawa: RWS "Prasa-Książka-Ruch".
- ↑ e d. Pożegnanie dzieciństwa. „Film”. Nr 27(75), s. 2, 1974-07-07. Warszawa: RWS "Prasa-Książka-Ruch".
- ↑ e d. Po kolaudacji. Koniec wakacji. „Film”. Nr 47(95), s. 2, 1974-11-24. Warszawa: RWS "Prasa-Książka-Ruch".
- ↑ Koniec wakacji. [w:] Film Polski [on-line]. [dostęp 2025-02-08]. (pol.).
- ↑ brak autora. Przed premierą. Koniec wakacji. „Film”. Nr 13(113), s. 19, 1975-03-30. Warszawa: RWS "Prasa-Książka-Ruch".
- ↑ Aleksander Ledóchowski. Wakacyjny portret. „Film”. Nr 15(115), s. 12-13. Warszawa: RWS "Prasa-Książka-Ruch".
Bibliografia
- Jan Słodowski: Leksykon polskich filmów fabularnych. Warszawa: Wiedza i Życie, 1997, s. 302-303. ISBN 83-7184-928-1.
Linki zewnętrzne
- Koniec wakacji w bazie IMDb (ang.)
- Koniec wakacji w bazie Filmweb
- Koniec wakacji w bazie filmpolski.pl
- Zdjęcia z filmu Koniec wakacji w bazie Filmoteki Narodowej „Fototeka”
_(cropped).jpg)