Louis-Etienne Vincent de Marniola

Louis-Etienne Vincent de Marniola

Data i miejsce urodzenia	6 listopada 1781 Lyon
Data i miejsce śmierci	13 października 1809 Paryż
Ambasador Francji w Polsce
Okres	od lipca 1807 do stycznia 1809
Następca	Jean-Charles Serra
Odznaczenia

Louis-Etienne Vincent de Marniola (ur. 6 listopada 1781 w Lyonie, zm. 13 października 1809 w Paryżu) – pierwszy^[1] rezydent francuski w Księstwie Warszawskim, który przebywał tu w latach 1807–1809^[2]. Wykazywał zainteresowanie losem chłopów polskich^[1]. W lipcu 1807 otrzymał Legię Honorową. W lutym 1809 wrócił do Paryża. Zmarł na zapalenie płuc, został pochowany na cmentarzu w Beynost, w rodzinnym grobowcu.

Przypisy

1 2 Monika Senkowska-Gluck: Rządy napoleońskie w Ilirii: 1809-1813. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1980, s. 203. ISBN 978-83-04-00653-9.
↑ Joseph Chinard (1756-1813) Portrait de Louis-Etienne Vincent de Marniola (1781-1809). [dostęp 2017-04-20]. (fr.).

Przedstawiciele dyplomatyczni Francji w Polsce

I Rzeczpospolita	Gilles de Noailles (1573) Jean de Montluc (1573) Jean Choisnin (1574) Jacques de Faye (1575) baron de Charnacé (1629) Claude de Mesmes (1633) baron Claude de Rorté (1636) Charles de Bretagne-Dubois d’Avaugour (1640–1646) Renée Dubec Crespin (1644) wicehrabia Louis d'Arpajon (1648) Antoine de Lombres (1655–1665) Pierre de Bonzy (1664) Toussaint Forbin de Janson (1674) François-Gaston de Béthune-Sully (1676–1692) Robert Leroux d'Esneval (1692) Melchior de Polignac (1693–1696) de Forval (rezydent) i abbé de Castagneres de Chateauneuf (1697) Charles de Caradas (1700–1702) Jean Casimir Baluze (1702–1703) Jean Louis d’Usson de Bonnac (1707–1710) Jean Victor de Besenval (1710–1721) François Sanguin de Livry (1726) Michel (1728) markiz Antoine-Felix de Monti (1729–1736) Alphonse Marie Louis de Saint-Séverin (1744–1745) Charles-Hyacinthe, markiz Des Issards (1746–1752) Charles François de Broglie (1752–1756) Antoine-René de Voyer de Paulmy, markiz d’Argenson (1762–1764) Jean Antoine Monnet (1764) Louis Gabriel Conflans (1766) Jean-Claude Gérault i Wojciech Jakubowski (1766) Bonneau (1770–1787) Marie Louis Descorches (1791–1792) Bonneau (Chargé d’affaires) (1794)
Księstwo Warszawskie	Étienne Vincent (1807–1809) Jean-Charles Serra (1809–1811) Louis Pierre Édouard Bignon (1811) Dominique Dufour de Pradt (1812) Louis Pierre Édouard Bignon (1813)
Królestwo Polskie	Raymond Durand (1827–1837) Charles de Théis (1840)
II Rzeczpospolita	Eugène Pralon (1919) Hector André de Panafieu (1919–1926) Jules Laroche (1926–1935) Léon Noël (1935–1940) Emmanuel Lancial (1942–1944)
Polska Ludowa	Christian Fouchet (1944) Roger Garreau (1945) Jean Baelen (1947) Étienne Dennery (1950) Pierre de Leusse (1954) Éric de Carbonnel (1956) Étienne Burin des Roziers (1958) Pierre Charpentier (1962) Arnauld Wapler (1966) Augustin Jordan (1970) Louis Dauge (1973) Serge Boidevaix (1977) Jacques Dupuy (1980) Jean-Bernard Raimond (1982) Jean-François Noiville (1985) Claude Harel (1986)
Rzeczpospolita Polska	Claude Harel (do 1990) Alain Bry (1990–1994) Daniel Contenay (1994–1997) Benoît d’Aboville (1997–2002) Patrick Gautrat (2002–2004) Pierre Ménat (2004–2007) François Barry Delongchamps (2007–2012) Pierre Buhler (2012–2016) Pierre Lévy (2016–2019) Frédéric Billet (od 2019)

Kontrola autorytatywna (osoba):