Mistrzostwa Świata w Lotach Narciarskich 2008
| |||
| Data |
22–24 lutego 2008 | ||
|---|---|---|---|
| Gospodarz | |||
| Dyscyplina | |||
| Mężczyźni | |||
| konkurs indywidualny na skoczni HS 213 |
|||
| konkurs drużynowy na skoczni HS 213 |
|||
| Klasyfikacja medalowa | |||
| Zwycięzca | |||
20. Mistrzostwa Świata w Lotach Narciarskich odbyły się w dniach 22–24 lutego 2008 w niemieckiej miejscowości Oberstdorf. Areną zmagań skoczków była mamucia skocznia narciarska im. Heiniego Klopfera. Konkurs indywidualny (4 serie) rozegrano 22 i 23 lutego, zaś zawody drużynowe odbyły się 24 lutego.
Program mistrzostw
Poniższa tabela przedstawia szczegółowy wykaz serii skoków przeprowadzonych w ramach mistrzostw świata oraz wydarzeń organizacyjnych.
| Data | Godzina[a] | Wydarzenie[1] |
|---|---|---|
| 20 lutego 2008 | 20:00 | spotkanie kapitanów drużyn |
| 21 lutego 2008 | 14:00 | dwie oficjalne serie treningowe przed kwalifikacjami do zawodów indywidualnych |
| 16:30 | seria kwalifikacyjna przed zawodami indywidualnymi | |
| 20:00 | oficjalna ceremonia otwarcia mistrzostw świata w lotach narciarskich | |
| 22 lutego 2008 | 15:00 | seria próbna przed zawodami indywidualnymi |
| 16:30 | początek pierwszej serii konkursowej zawodów indywidualnych, druga seria konkursowa zawodów indywidualnych | |
| 23 lutego 2008 | 15:30 | seria próbna przed finałowymi seriami zawodów indywidualnych |
| 16:30 | początek trzeciej serii konkursowej zawodów indywidualnych, czwarta seria konkursowa zawodów indywidualnych | |
| 20:00 | dekoracja medalistów konkursu indywidualnego | |
| 24 lutego 2008 | 15:00 | seria próbna przed zawodami drużynowymi |
| 16:30 | początek pierwszej serii konkursowej zawodów drużynowych, druga seria konkursowa zawodów drużynowych | |
| (po konkursie) | dekoracja medalistów konkursu drużynowego | |
| (po konkursie) | oficjalna ceremonia zamknięcia mistrzostw świata w lotach narciarskich |
Skocznia
Obiektem zmagań skoczków podczas Mistrzostw Świata w Lotach Narciarskich 2008 była Heini-Klopfer-Skiflugschanze, skocznia mamucia w niemieckim Oberstdorfie. Punkt konstrukcyjny znajduje się na 185 metrze, a jej rozmiar wynosi 213 metrów. Rekordzistą skoczni jest Harri Olli z Finlandii, który skoczył 225,5 metra[b].
W 2008 roku skocznia w Oberstdorfie gościła mistrzostwa świata w lotach narciarskich po raz piąty. Poprzednie mistrzostwa odbyły się w 1973, 1981, 1988 i 1998 roku[2].
| Nazwa skoczni | Miasto | Punkt konstrukcyjny | Rozmiar skoczni | Rekord skoczni[c] | |
|---|---|---|---|---|---|
| Heini-Klopfer-Skiflugschanze | K-185 | HS 213 | 223 m, |
Jury
Dyrektorem konkursów na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2008 był Hans Schmid, oraz z ramienia Międzynarodowej Federacji Narciarskiej, dyrektor zawodów Pucharu Świata, Walter Hofer. Jego asystentem był, podobnie jak w innych oficjalnych zawodach organizowanych przez FIS, Miran Tepeš. Sędzią technicznym był Bertil Palsrud, a jego asystentem – Marko Mlakar.
Podczas dwóch pierwszych serii konkursowych zawodów indywidualnych, skład jury, oceniającego startujących zawodników był następujący[3][4]:
Hans Elvsveen (stanowisko A)
Peter Stattmann (stanowisko B)
Leo De Crignis (stanowisko C)
Jürgen Thomas (stanowisko D)
Lech Pochwała (stanowisko E)
Podczas trzeciej i czwartej serii konkursu indywidualnego styl oceniali[5][6]:
Hans Elvsveen (stanowisko A)
Jožef Ograjenšek (stanowisko B)
Leo De Crignis (stanowisko C)
Jürgen Thomas (stanowisko D)
Lech Pochwała (stanowisko E)
W konkursie drużynowym w skład jury weszli[7]:
Leo De Crignis (stanowisko A)
Lech Pochwała (stanowisko B)
Hans Elvsveen (stanowisko C)
Jožef Ograjenšek (stanowisko D)
Peter Stattmann (stanowisko E)
Medaliści
Konkurs indywidualny na skoczni HS 213 (21-23.02.2008)
| Medal | Imię i nazwisko | Skok 1 | Skok 2 | Skok 3 | Skok 4 | Noty za styl |
Nota łączna | Strata |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 212 m 207,9 pkt |
217,5 m 214,0 pkt |
208,5 m 204,2 pkt |
211,5 m 209,3 pkt |
18,5 • 19,0 • 18,5 • 19,0 • 18,5 19,0 • 19,5 • 19,5 • 19,0 • 19,0 |
835,4 pkt | – | ||
| 215,5 m 207,1 pkt |
221,0 m 214,2 pkt |
213,0 m 208,6 pkt |
201,5 m 194,8 pkt |
16,5• |
824,7 pkt | 10,7 pkt | ||
| 210,5 m 202,6 pkt |
206,5 m 201,3 pkt |
209,0 m 202,8 pkt |
208,5 m 205,2 pkt |
17,5 • 17,5 • |
811,9 pkt | 23,5 pkt |
Konkurs drużynowy na skoczni HS 213 (24.02.2008)
| Medal | Kraj | Imię i nazwisko | Skok 1 | Skok 2 | Noty za styl |
Nota łączna zawodnika | Nota łączna drużyny | Strata |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Martin Koch | 214,5 m 210,9 pkt | 210,5 m 206,6 pkt |
18,5 • 18,5 • 18,5 • 18,5 • |
417,5 pkt | 1553,3 pkt | – | ||
| Thomas Morgenstern | 192,0 m 184,9 pkt | 190,5 m 181,6 pkt |
18,5 • 19,0 • 19,0 • 18,5 • 19,0 18,5 • 18,0 • 18,5 • 18,0 • |
366,5 pkt | ||||
| Andreas Kofler | 181,0 m 169,2 pkt | 197,0 m 190,4 pkt |
18,0 • 18,0 • 18,0 • 18,0 • 18,5 • 18,5 • 19,0 • 19,0 • 18,5 |
359,6 pkt | ||||
| Gregor Schlierenzauer | 206,5 m 200,3 pkt | 217,0 m 209,4 pkt |
409,7 pkt | |||||
| Janne Happonen | 202,5 m 200,6 pkt | 201,5 m 195,8 pkt |
18,5 • 19,0 • 19,0 • 18,5 • 18,5 19,0 • 18,5 • 19,0 • 18,5 • 18,5 |
396,4 pkt | 1477,0 pkt | 76,3 pkt | ||
| Harri Olli | 176,0 m 160,2 pkt | 196,0 m 188,2 pkt |
17,0 • 18,0 • 18,5 • 18,0 • 18,5 • 18,5 |
348,4 pkt | ||||
| Matti Hautamäki | 177,5 m 164,5 pkt | 201,5 m 195,3 pkt |
17,5 • 18,0 • 18,0 • 17,5 • 18,0 18,5 • 18,5 • 18,5 • 18,5 • 18,5 |
359,8 pkt | ||||
| Janne Ahonen | 195,5 m 187,1 pkt | 194,0 m 185,3 pkt |
18,5 • 18,5 • 18,0 • 18,0 • 18,0 • 18,5 • 18,5 |
372,4 pkt | ||||
| Bjørn Einar Romøren | 198,5 m 191,7 pkt | 196,0 m 188,7 pkt |
18,5 • 18,5 • 18,5 • 18,5 • 18,5 |
380,4 pkt | 1453,2 pkt | 100,1 pkt | ||
| Anders Bardal | 177,0 m 163,4 pkt | 183,5 m 172,2 pkt |
17,5 • 17,5 • 18,0 • 17,5 • 18,0 18,0 • |
335,6 pkt | ||||
| Tom Hilde | 184,0 m 171,8 pkt | 206,0 m 202,2 pkt |
18,0 • 18,0 • 17,5 • 17,5 • 17,5 19,0 • 19,0 • 19,0 • 19,0 • 19,0 |
374,0 pkt | ||||
| Anders Jacobsen | 196,5 m 189,8 pkt | 184,5 m 173,4 pkt |
19,0 • 19,0 • 18,5 • 18,5 • 18,5 |
363,2 pkt |
Klasyfikacja medalowa
| Miejsce | Państwo | Złoto | Srebro | Brąz | Razem |
|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 2 | 1 | 0 | 3 | |
| 2. | 0 | 1 | 1 | 2 | |
| 3. | 0 | 0 | 1 | 1 |
Wyniki szczegółowe
Konkurs indywidualny
Zwycięzcą konkursu indywidualnego został Gregor Schlierenzauer z Austrii, który wyprzedził o 10,7 punktu Martina Kocha. Brązowy medal wywalczył zawodnik Finlandii Janne Ahonen. Najlepszym zawodnikiem reprezentacji Polski okazał się Adam Małysz, który zajął 9 miejsce. Kamil Stoch uplasował się na 34 pozycji.
| Pozycja | Skoczek | Kraj | Skok 1 | Skok 2 | Skok 3 | Skok 4 | Wynik punktowy |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 212,0 | 217,5 | 208,5 | 211,5 | 835,4 | ||
| 2 | 215,5 | 221,0 | 213,0 | 201,5 | 824,7 | ||
| 3 | 210,5 | 206,5 | 209,0 | 208,5 | 811,9 | ||
| 4 | Bjørn Einar Romøren | 214,5 | 213,5 | 198,5 | 196,5 | 804,6 | |
| 5 | Janne Happonen | 202,5 | 210,5 | 201,0 | 207,0 | 801,7 | |
| 6 | Harri Olli | 200,5 | 204,5 | 200,5 | 206,5 | 787,4 | |
| 7 | Thomas Morgenstern | 205,0 | 213,5 | 194,5 | 193,5 | 784,3 | |
| 8 | Simon Ammann | 208,5 | 195,5 | 205,5 | 199,5 | 782,8 | |
| 9 | Adam Małysz | 207,5 | 211,5 | 192,5 | 196,0 | 778,0 | |
| 10 | Anders Jacobsen | 194,5 | 202,5 | 203,0 | 201,5 | 775,3 | |
| 11 | Tom Hilde | 203,0 | 200,0 | 197,0 | 200,0 | 773,5 | |
| 12 | Jernej Damjan | 198,0 | 199,5 | 201,5 | 199,5 | 772,7 | |
| 13 | Andreas Küttel | 199,5 | 211,5 | 189,0 | 195,5 | 768,6 | |
| 14 | Matti Hautamäki | 189,5 | 197,5 | 193,5 | 202,5 | 754,6 | |
| 15 | Martin Schmitt | 201,0 | 200,0 | 192,5 | 187,0 | 747,6 | |
| 16 | Andreas Kofler | 198,0 | 197,5 | 195,5 | 186,0 | 745,4 | |
| 17 | Robert Kranjec | 194,5 | 201,0 | 189,0 | 191,0 | 740,1 | |
| 18 | Anders Bardal | 178,5 | 194,0 | 193,5 | 192,5 | 717,7 | |
| 19 | Michael Uhrmann | 183,0 | 195,5 | 190,0 | 184,0 | 709,0 | |
| 20 | Antonín Hájek | 178,0 | 198,5 | 188,5 | 184,5 | 704,4 | |
| 21 | Michael Neumayer | 188,5 | 189,0 | 179,0 | 196,5 | 698,6 | |
| 22 | Pawieł Karielin | 204,5[8] | 198,5 | 183,0 | 177,5 | 694,7 | |
| 23 | Guido Landert | 187,0 | 190,5 | 181,0 | 179,5 | 685,1 | |
| 24 | Emmanuel Chedal | 186,5 | 182,5 | 179,5 | 178,5 | 670,9 | |
| 25 | Shōhei Tochimoto | 183,5 | 174,5 | 185,0 | 180,5 | 669,2 | |
| 26 | Dienis Korniłow | 185,0 | 180,5 | 175,5 | 179,5 | 666,1 | |
| 27 | Daiki Itō | 187,0 | 180,5 | 176,0 | 168,0 | 650,3 | |
| 28 | Primož Peterka | 179,5 | 176,0 | 169,5 | 183,5 | 649,2 | |
| 29 | David Lazzaroni | 188,5 | 170,0 | 184,5 | 169,5 | 648,0 | |
| 30 | Georg Späth | 178,5 | 177,5 | 173,0 | 174,0 | 643,6 | |
| 31 | Borek Sedlák | 177,5 | 162,0 | ||||
| 32 | Roar Ljøkelsøy | 176,0 | 161,2 | ||||
| 33 | Jan Matura | 175,5 | 161,1 | ||||
| 34 | Kamil Stoch | 174,0 | 158,3 | ||||
| 35 | Noriaki Kasai | 174,5 | 155,9 | ||||
| 36 | Sebastian Colloredo | 171,5 | 154,8 | ||||
| 37 | Dmitrij Ipatow | 165,0 | 145,5 | ||||
| 38 | Ołeksandr Łazarowycz | 165,0 | 142,0 | ||||
| 39 | Taku Takeuchi | 162,5 | 141,5 | ||||
| 40 | Nikołaj Karpienko | 161,0 | 135,7 |
Konkurs drużynowy
Konkurs drużynowy wygrała reprezentacja Austrii w składzie: Martin Koch, Thomas Morgenstern, Andreas Kofler i Gregor Schlierenzauer. Srebrny medal wywalczył zespół Finlandii. W jego skład wchodzili: Janne Happonen, Harri Olli, Matti Hautamäki oraz Janne Ahonen. Na miejscu trzecim uplasowała się reprezentacja Norwegii, którą reprezentowali: Bjørn Einar Romøren, Anders Bardal, Tom Hilde i Anders Jacobsen. Reprezentacja Polski zajęła 10. miejsce i nie awansowała do drugiej serii.
| M | Państwo | Zawodnik | Skok 1 | Skok 2 | Punkty | Nota zespołu |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | Martin Koch | 214,5 | 210,5 | 417,5 | 1553,3 | |
| Thomas Morgenstern | 192,0 | 190,5 | 366,5 | |||
| Andreas Kofler | 181,0 | 197,0 | 359,6 | |||
| Gregor Schlierenzauer | 206,5 | 217,0 | 409,7 | |||
| 2 | Janne Happonen | 205,5 | 201,5 | 396,4 | 1477,0 | |
| Harri Olli | 176,0 | 196,0 | 348,4 | |||
| Matti Hautamäki | 177,5 | 201,5 | 359,8 | |||
| Janne Ahonen | 195,5 | 194,0 | 372,4 | |||
| 3 | Bjørn Einar Romøren | 198,5 | 196,0 | 380,4 | 1453,2 | |
| Anders Bardal | 177,0 | 183,5 | 335,6 | |||
| Tom Hilde | 184,0 | 206,0 | 374,0 | |||
| Anders Jacobsen | 196,5 | 184,5 | 363,2 | |||
| 4 | Georg Späth | 171,0 | 175,5 | 314,8 | 1361,7 | |
| Michael Uhrmann | 178,0 | 195,0 | 349,1 | |||
| Martin Schmitt | 183,5 | 203,0 | 368,3 | |||
| Michael Neumayer | 175,5 | 184,5 | 329,5 | |||
| 5 | Dmitrij Wasiljew | 165,5 | 179,5 | 312,0 | 1308,1 | |
| Ilja Roslakow | 176,5 | 175,5 | 322,9 | |||
| Pawieł Karielin | 182,5 | 197,5 | 357,0 | |||
| Dienis Korniłow | 169,0 | 179,5 | 316,2 | |||
| 6 | Antonín Hájek | 189,5 | 180,0 | 347,4 | 1298,9 | |
| Roman Koudelka | 189,5 | 187,0 | 355,8 | |||
| Jan Matura | 173,5 | 182,0 | 326,6 | |||
| Borek Sedlák | 155,0[8] | 173,0 | 269,1 | |||
| 7 | Daiki Itō | 182,0 | 174,5 | 328,8 | 1241,2 | |
| Noriaki Kasai | 168,5 | 150,5 | 277,8 | |||
| Taku Takeuchi | 169,0 | 180,0 | 316,8 | |||
| Shōhei Tochimoto | 167,5 | 181,5 | 317,8 | |||
| 8 | Vincent Descombes Sevoie | 170,5 | 160,0 | 294,1 | 1196,2 | |
| David Lazzaroni | 190,5 | 164,5 | 320,5 | |||
| Pierre Emmanuel Robe | 131,0 | 156,0 | 238,9 | |||
| Emmanuel Chedal | 181,5 | 187,0 | 342,7 | |||
| 9 | Simon Ammann | 188,0 | 176,1 | 602,9 | ||
| Andreas Küttel | 167,5 | 150,5 | ||||
| Antoine Guignard | 143,0 | 119,1 | ||||
| Guido Landert | 173,5 | 157,2 | ||||
| 10 | Kamil Stoch | 167,0 | 148,9 | 573,8 | ||
| Piotr Żyła | 168,0 | 150,1 | ||||
| Stefan Hula | 120,0 | 84,0 | ||||
| Adam Małysz | 199,0 | 190,8 | ||||
| 11 | Carl Nordin | 155,0 | 132,5 | 527,9 | ||
| Isak Grimholm | 154,0 | 130,8 | ||||
| Johan Erikson | 143,0 | 114,6 | ||||
| Andreas Arén | 167,5 | 150,0 | ||||
| 12 | Robert Kranjec | 85,0 | 39,0 | 509,3 | ||
| Jurij Tepeš | 160,5 | 140,1 | ||||
| Primož Peterka | 171,5 | 155,3 | ||||
| Jernej Damjan | 189,5 | 174,9 | ||||
| 13 | Asan Tachtachunow | 146,0 | 121,2 | 508,5 | ||
| Aleksiej Korolow | 132,5 | 102,0 | ||||
| Radik Żaparow | 166,5 | 148,8 | ||||
| Nikołaj Karpienko | 157,5 | 136,5 |
Uwagi
- ↑ Godziny podane zgodnie z czasem lokalnym.
- ↑ Podczas Mistrzostw rekordzistą był Roar Ljøkelsøy ze skokiem 223 metrów (7 lutego 2004). Po mistrzostwach (14 lutego 2009), dalej skoczył Harri Olli osiągając 225,5 metra.
- ↑ W tabeli podano oficjalny rekord skoczni obowiązujący przed rozpoczęciem mistrzostw świata.
- ↑ Sędziowie oceniający pierwszą i drugą serię konkursową.
- ↑ Sędziowie oceniający trzecią i czwartą serię konkursową.
Przypisy
- ↑ FIS Ski Flying World Championships, Oberstdorf 2008, Invitation 22.-24. February 2008. fis-ski.com. s. 12. (ang.).
- ↑ FIS-Ski – Results – Place: Oberstdorf; Sector: Ski Jumping; Category: FIS Ski-Flying World Championships. fis-ski.com. [dostęp 2016-10-07]. (ang.).
- ↑ FIS Ski Flying World Championships 2008, Oberstdorf (GER), Flying Hill Individual, Unofficial Results 1st Round. fis-ski.com, 22 lutego 2008. [dostęp 2016-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-10-19)]. (ang.).
- ↑ FIS Ski Flying World Championships 2008, Oberstdorf (GER), Flying Hill Individual, Unofficial Results 2nd Round. fis-ski.com, 22 lutego 2008. [dostęp 2016-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-10-19)]. (ang.).
- ↑ FIS Ski Flying World Championships 2008, Oberstdorf (GER), Flying Hill Individual, Unofficial Results 3rd Round. fis-ski.com, 23 lutego 2008. [dostęp 2016-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-10-19)]. (ang.).
- ↑ FIS Ski Flying World Championships 2008, Oberstdorf (GER), Flying Hill Individual, Official Results Final Round. fis-ski.com, 23 lutego 2008. [dostęp 2016-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-07-09)]. (ang.).
- ↑ FIS Ski Flying World Championships 2010, Oberstdorf (GER), Flying Hill Team, Official Results. fis-ski.com, 24 lutego 2008. [dostęp 2016-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-07-09)]. (ang.).
- 1 2 Skok zakończony upadkiem.