Niszczyciele typu Curtatone
![]() | |
| Kraj budowy | |
|---|---|
| Użytkownicy | |
| Stocznia | |
| Wejście do służby | |
| Wycofanie | |
| Zbudowane okręty |
4 |
| Okręty w służbie |
0 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
1214 t |
| Długość |
84,9 m |
| Szerokość |
8,0 m |
| Zanurzenie |
3,1 m |
| Napęd |
2 turbiny parowe z przekładniami, 2 śruby |
| Prędkość |
32 węzły |
| Zasięg |
1395 mil przy prędkości 10 węzłów |
| Załoga |
108 |
| Uzbrojenie |
4 armaty kalibru 102 mm |
Niszczyciele typu Curtatone – typ czterech włoskich niszczycieli zbudowanych po zakończeniu I wojny światowej dla Regia Marina (Marynarka Wojenna Królestwa Włoch). W 1938 roku okręty zostały przeklasyfikowane na torpedowce.
Okręty były wykorzystywane podczas II wojny światowej. Okręt "Curtatone" zatonął w 1941 roku, po wpłynięciu na minę w pobliżu Aten. „Castelfidardo” i „Calatafimi” zostały w 1943 roku zdobyte przez Niemców i wcielone do Kriegsmarine. Oba okręty zatonęły w 1944 roku na Morzu Egejskim. „Monzambano” jako jedyny okręt przetrwał wojnę i pozostał w służbie do 1951 roku.
Okręty
- „Calatafimi” (Kriegsmarine: TA 15, TA 19)
- „Castelfidardo” (TA 16)
- „Curtatone”
- „Monzambano”
Linki zewnętrzne
- RegiaMarina.net: Curtatone – Technical Data. [dostęp 2009-12-02]. (ang.).
- Battleships-Cruisers.co.uk: Italian Destroyers. [dostęp 2009-12-02]. (ang.).

_crowned.svg.png)