Nowa Głuszyca
| przysiółek wsi | |
![]() Budynki w Nowej Głuszycy | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Część miejscowości | |
| Wysokość |
580-600[1] m n.p.m. |
| Strefa numeracyjna |
74 |
| Kod pocztowy |
57-451 Bartnica[2] |
| Tablice rejestracyjne |
DKL |
| SIMC |
0853990 |
Położenie na mapie gminy wiejskiej Nowa Ruda ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu kłodzkiego ![]() | |
Nowa Głuszyca (niem. Neu Wüstegiersdorf) – przysiółek wsi Bartnica w Polsce, położony w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Nowa Ruda[4][5].
Położenie
Nowa Głuszyca położona jest w Sudetach Środkowych na granicy Gór Suchych i Wzgórz Wyrębińskich, na wysokości około 580–600 m n.p.m.[1]
Podział administracyjny
W latach 1975–1998 przysiółek administracyjnie należał do województwa wałbrzyskiego.
Historia
Nowa Głuszyca powstała na przełomie XVII i XVIII wieku, jako kolonia Głuszycy Górnej[1]. W 1787 roku była tu szkoła i mieszkało 16 chałupników[1]. W 1816 roku były tu 22 domy, a więc miejscowość rozwijała się bardzo wolno[1]. W 1825 było tu wolne sołectwo i 23 domy, a w roku 1840 we wsi funkcjonowało 27 bawełnianych krosien i było 5 innych rzemieślników[1]. Od połowy XIX wieku rozpoczął się powolny proces wyludniania miejscowości, który wiązał się z upadkiem tkactwa chałupniczego oraz z niedoborem gruntów uprawnych[1]. Po 1945 roku z dawnej wsi pozostało zaledwie kilka domów, do których dołączono równie wyludniony osadę Złote Wody[1].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 11: Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie. Wrocław: I-BiS, 1994, s. 258, 259. ISBN 83-85773-12-6.
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 14 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 87936
- ↑ Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
- ↑ Rejestr TERYT. Jednostki podziału terytorialnego (TERC). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2023-07-18].
Bibliografia
- Słownik geografii turystycznej Sudetów. Marek Staffa (redakcja). T. 11: Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie. Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 1995, ISBN 83-85773-12-6.

_location_map.png)



