Obory (powiat chełmiński)

Obory
wieś
Ilustracja
Państwo

 Polska

Województwo

 kujawsko-pomorskie

Powiat

chełmiński

Gmina

Stolno

Liczba ludności (III 2011)

137[1]

Strefa numeracyjna

56

Kod pocztowy

86-212[2]

Tablice rejestracyjne

CCH

SIMC

0849089

Położenie na mapie gminy Stolno
Mapa konturowa gminy Stolno, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Obory”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry znajduje się punkt z opisem „Obory”
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa konturowa województwa kujawsko-pomorskiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Obory”
Położenie na mapie powiatu chełmińskiego
Mapa konturowa powiatu chełmińskiego, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Obory”
Ziemia53°20′40″N 18°37′12″E/53,344444 18,620000[3]

Obory – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie chełmińskim, w gminie Stolno.

Nazwa wsi wywodzić się ma od cechy charakterystycznej tejże miejscowości, którymi miały być właśnie obory[4].

W 1966 r. powierzchnia wsi wynosiła 5,4 km²[5].

Podział administracyjny

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa toruńskiego.

Demografia

W 1868 roku we wsi, mieszkało 165 mieszkańców (147 katolików i 18 ewangelików) w 7 domach[6].

Według danych Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Chełmnie oraz Powiatowego Inspektoratu Statystycznego w Chełmnie (31 XII 1966 r.) sołectwo Obory było zamieszkiwane przez 246 mieszkańców. Czyniło ją wtedy piątą największą wsią w gromadzie Robakowo[5].

Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) wieś liczyła 137 mieszkańców[1]. Jest dwunastą co do wielkości miejscowością gminy Stolno.

Historia

Stara świetlica wiejska

W 1667 roku wieś należała do rodziny Oborskich[6].

Po pewnym czasie zmienili się właściciele wsi. W 1706 wzmiankowanym właścicielem wsi jest Dulski, który płacił 1 korzec żyta i owsa. Tyle samo miał płacić, nieznany z imienia, drugi właściciel[6].

W 1856 r. właścicielem Obór był Trembecki. W XIX w. były to dobra rycerskie, a obszar wsi wynosił 667,82 ha ziemi i 13,89 ha wody. W tym samym wieku potwierdzone jest istnienie szkoły katolickiej[6].

Figurka św. Rocha w Oborach
Figurka w 2010
Figurka w 2025

W 1907 r. pruska Komisja Kolonizacyjna dokonała parcelacji obszaru dworskiego. Z podzielonego obszaru utworzono 31 nowych gospodarstw[7].

W 1964 r. oddana do użytku została, rozbudowana szkoła podstawowa. Dokonano tego w „czynie społecznym”, który wynikać miał z wciąż rosnącego zapotrzebowania na budynki szkolne, którym nie mogły sprostać inwestycje państwowe oraz SFBSiI[8].

Obiekty zabytkowe

W Oborach jednym z obiektów zabytkowych jest stara kuźnia, która prawdopodobnie powstała około 1777 roku. Aktualnie pełni ona funkcję świetlicy wiejskiej.

We wsi znajduje się barokowa figurka św. Rocha, która stoi, na postumencie z 1949[6], przy skrzyżowaniu dróg.

Osoba związana z wsią

Mieczysław Łyskowski (Koschembahr-Łyskowski) (ur. 15 października 1825 r. w Oborach, zm. 18 stycznia 1894 r. w Poznaniu) – sędzia, działacz społeczny, bankier, poseł na sejm pruski z okręgu brodnickiego (1858–1864), usunięty ze względu na kontakty z organizacjami powstańczymi[9]. Uczestnik powstania wielkopolskiego oraz styczniowego[6]. Współinicjator założenia Przyjaciela Ludu (1861), w latach działalności poselskiej zakładał Towarzystwa Pożyczkowe dla Przemysłowców w Brodnicy i Golubiu[9]. W 1866 był współzałożycielem Banku Kredytowego w Toruniu, a rok później zaczął finansować Gazetę Toruńską[6]. W latach 1870–1894 dyrektor poznańskiego Banku Rolno-Przemysłowego Kwilecki, Potocki i Spółka[10]. Współtwórca, a w latach 1880-1885 prezes, Towarzystwa Czytelni Ludowych[9]. Był również współzałożycielem: Związku Spółek Zarobkowych (1871) i Banku Ziemskiego (1888)[10].

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 852 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  3. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 90787
  4. ↑ H. Turska, Nazwy miejscowe powiatu chełmińskiego [w:] ,,Dzieje Chełmna i jego regionu. Zarys monograficzny", red. M. Biskup, Toruń 1968, s. 102.
  5. 1 2 K. Faber, Podział administracyjny powiatu chełmińskiego (według stanu z 31 XII 1966 r.) [w:] ,,Dzieje Chełmna i jego regionu. Zarys monograficzny", red. M. Biskup, Toruń 1968, s. 539.
  6. 1 2 3 4 5 6 7 G. Mazur, Leksykon Miejscowości powiatu chełmińskiego, Gdynia 2020, s. 208.
  7. ↑ E. Kwiatkowska, Osadnictwo wiejskie powiatu chełmińskiego do połowy XX wieku [w:] ,,Dzieje Chełmna i jego regionu. Zarys monograficzny", red. M. Biskup, Toruń 1968, s. 82.
  8. ↑ K. Faber, Oświata i życie kulturalne Chełmna i powiatu w Polsce Ludowej [w:] ,,Dzieje Chełmna i jego regionu. Zarys monograficzny", red. M. Biskup, Toruń 1968, ss. 431 - 432.
  9. 1 2 3 ŁYSKOWSKI Mieczysław [online], Kujawsko-Pomorskie Centrum Dziedzictwa w Toruniu [dostęp 2024-11-19] (pol.).
  10. 1 2 Łyskowski Mieczysław, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2024-11-19].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.