Okręty podwodne typu K V
![]() Okręt typu K V od rufy, przycumowany do burty pancernika przybrzeżnego „De Zeven Provinciën”, Makasar, 1927 | |
| Kraj budowy | |
|---|---|
| Stocznia |
Fijenoord, Rotterdam |
| Zbudowane |
3 |
| Użytkownicy | |
| Służba w latach |
1920 - 1942 |
| Uzbrojenie: | |
| 12 torped, 1 x 75 mm, 1 x 12,7 mm | |
| Wyrzutnie torpedowe: • dziobowe • rufowe • zewnętrzne |
|
| Załoga |
31 oficerów i marynarzy |
| Wyporność: | |
| • na powierzchni |
509 ton |
| • w zanurzeniu |
649 ton |
| Długość |
57,3 |
| Szerokość |
5,6 |
| Napęd: | |
| 2 x 6-cylindrowe silniki Diesla (2 x 600 KM), 2 x silniki elektryczne (2 x 200 KM) | |
| Prędkość: • na powierzchni • w zanurzeniu |
|
| Zasięg: | |
| • na powierzchni |
3500 Mm przy 11 węzłach |
Okręty podwodne typu K V – seria holenderskich okrętów podwodnych z okresu międzywojennego, składająca się z trzech jednostek[1]. Okręty K V i K VI zostały wycofane ze służby w sierpniu 1937, ostatni K VII został zatopiony 18 lutego 1942 podczas japońskiego nalotu na port Surabaja[2].
Historia i opis
Okręty były zbudowane według projektu brytyjskiej firmy Hay-Denny, ich dokumentację Holandia otrzymała w 1914 roku[3]. Wszystkie zbudowane zostały w stoczni Fijenoord w Rotterdamie[4]. Stępki pod budowę położono między kwietniem a lipcem 1916 roku, a ukończono je w latach 1920-22[5].
Okręty były konstrukcji jednokadłubowej z zewnętrznymi zbiornikami balastowymi[3]. Operacyjna głębokość zanurzenia wynosiła 40 m[3]. Wyporność na powierzchni wynosiła: standardowa 507 t, pełna 569 t, a w zanurzeniu 649 t[3]. Miały dwa silniki wysokoprężne Sulzer o mocy po 600 KM[3]. Początkowo przewidywano mocniejsze silniki MAN o mocy po 900 KM, ale po wybuchu I wojny światowej MAN odmówił ich dostarczenia[5]. W zanurzeniu napędzały je dwa silniki elektryczne o mocy po 200 KM[3].
Uzbrojenie artyleryjskie stanowiła armata kalibru 75 mm i karabin maszynowy kalibru 12,7 mm[3]. Okręty miały dwie dziobowe i dwie rufowe wyrzutnie torped kalibru 450 mm oraz obrotową zewnętrzną dwururową wyrzutnię przed kioskiem i przenosiły 12 torped[3].
Okręty
| Nazwa | Położenie stępki | Wodowanie | Wejście do służby | Los |
|---|---|---|---|---|
| K V | 1916 | 20. 11. 1919 | 1920–22 | wycofana w 1937[5] |
| K VI | 1916 | 23. 12. 1920 | 1920–22 | wycofana w 1937[5] |
| K VII | 25. 07. 1916 | 8. 03. 1921 | 5. 09. 1922 | zatopiona 18. 2. 1942[3] |
Przypisy
- ↑ Jerzy Lipiński: Druga wojna światowa na morzu. Lampart, 1995, s. 547. ISBN 83-902554-7-2.
- ↑ Michał Piegzik: Holenderskie Indie Wschodnie 1941-1942. Bellona, 2014, s. 170. ISBN 978-83-11-13256-6.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Patianin i Barabanow 2006 ↓, s. 17.
- ↑ Patianin i Barabanow 2006 ↓, s. 17, 39.
- 1 2 3 4 Conway’s All the world’s fighting ships 1906–1921 ↓, s. 370.
Bibliografia
- Siergiej Patianin, M. Barabanow. Korabli Wtoroj mirowoj wojny. WMS Niderłandow i małych stran Zapadnoj Jewropy (Bielgii, Irlandii, Islandii i Portugalii) [Корабли Второй мировой войны. ВМС Нидерландов и малых стран Западной Европы]. „Morskaja Kampanija”. Nr 2’2006, 2006. Moskwa: OOO Kollekcyja. (ros.).
- Conway's All the world’s fighting ships 1906–1921. Robert Gardiner, Randal Gray (red.). Londyn: Conway Maritime Press, 1985. ISBN 0-85177-245-5. (ang.).

