Okręty podwodne typu O 21

Okręty podwodne typu O 21

Kraj budowy	Holandia
Stocznia	Rotterdamse Droogdok Maatschappij (4), Koninklijke Maatschappij De Schelde, Vlissingen (2) Fijenoord w Rotterdamie (1)
Zbudowane	7
Użytkownicy	Koninklijke Marine,  Kriegsmarine
Służba w latach	1940 - 1959
Uzbrojenie:
1 x 88 mm, 1 x 40 mm, 1 x 12,7 mm
Wyrzutnie torpedowe: • dziobowe • rufowe	4 x 533 mm, 1 zewnętrzna podwójna 533 mm 2 x 533 mm
Załoga	39 oficerów i marynarzy
Wyporność:
• na powierzchni	990 ton
• w zanurzeniu	1205 ton
Długość	77,7 m
Szerokość	6,8 m
Napęd:
2 x 7-cylindrowe silniki Diesla Sulzer 7QD42 (2 x 2500 KM), 2 x silniki elektryczne (2 x 500 KM)
Prędkość: • na powierzchni • w zanurzeniu	19,5 węzła 9 węzłów

Okręty podwodne typu O 21 – seria holenderskich okrętów podwodnych z okresu międzywojennego i okresu II wojny światowej, składająca się z siedmiu jednostek^[1]. Cztery pierwsze, niekompletne okręty zostały pospiesznie ewakuowane do Wielkiej Brytanii. Pozostałe trzy jednostki zostały zwodowane już po aneksji Holandii przez III Rzeszę i włączone do służby w Kriegsmarine jako UD-3, UD-4 i U-D5. W trakcie działań wojennych utracono O 22 (8 listopada 1940).