Osiedle Hutnicze (Kraków)
 nr rej. A-1132 z 30 grudnia 2004[1] | |
 Widok z alei Solidarności | |
| Państwo | |
|---|---|
| Miasto | |
| Dzielnica | |
| Poprzednia nazwa |
osiedle A-33 |
| Data budowy |
1953–1957 |
Położenie na mapie Krakowa  | |
Położenie na mapie Polski  | |
Położenie na mapie województwa małopolskiego  | |
 50°04′49″N 20°02′15″E/50,080278 20,037500 | |
Osiedle Hutnicze (do roku 1958 Osiedle A-33) – zabytkowe osiedle w Krakowie, jedno z osiedli starszej części Nowej Huty, w dzielnicy XVIII, niestanowiące jednostki pomocniczej niższego rzędu w ramach dzielnicy.
Położenie
Osiedle Hutnicze położone jest w pobliżu centrum Nowej Huty. Otaczają je:
- od północnego zachodu – os. Szklane Domy i al. Solidarności
- od północnego wschodu – os. Stalowe i ul. Orkana
- od wschodu – os. Willowe
- od południa – os. Ogrodowe i ul. Mierzwy
- od południowego zachodu – os. Centrum A i ul. Mierzwy
Infrastruktura
Osiedle Hutnicze pod kątem urbanistycznym nie posiada spójnego charakteru. Stanowi ono przestrzenny zapis różnych etapów poszukiwania optymalnej formy i technologii mieszkaniowej w latach 50. w Nowej Hucie. Poczynając od elementów zabudowy „parawanowej” bloków w stylu socrealistycznym przy ulicy Mierzwy, na monumentalnych blokach wzdłuż alei Solidarności, wzniesionych w okresie odwilży kończąc. W latach 1953–1955 na osiedlu, wzdłuż obecnej ulicy Mierzwy zrealizowano według projektu Adama Fołtyna zespół czterech bloków, stanowiących przykład modernizowania socrealizmu (os. Hutnicze 10, 11, 12 i 13). Charakterystycznym elementem architektury tych budynków są geometryczne podziały tworzące rysunek elewacji, które przywołują skojarzenie z historyzującym boniowaniem, jednak prezentują znacznie bardziej uproszczoną formę, jak również obramienia drzwi wejściowych na klatki schodowe, które tworzą ażurowe, betonowe kratownice[2].
Na osiedlu znajduje się ponadto Przedszkole Samorządowe nr 104 (os. Hutnicze 14)[3] oraz Dom Pomocy Społecznej (os. Hutnicze 5)[4].
Jedną z osób odpowiedzialnych za projekt urbanistyczny osiedla była Janina Lenczewska-Samotyja[5].
Galeria
Os. Hutnicze 7
Dawna drukarnia, obecnie (2021) mieszkania.
Wjazd do podziemnych garaży. Element wojskowej infrastruktury Nowej Huty, garaż był użytkowany przez sekcję motorową KS Hutnik, obecnie (2021) prywatne garaże.
Os. Hutnicze 12 i 13. Pierwsze bloki w Polsce budowane z gotowych, niewielkich elementów, poprzedników wielkiej płyty. Są to cztery bloki nr 11-13.
Dawny żłobek, obecnie (2021) Dom Pomocy Społecznej
Os. Hutnicze 11 – jeden z czterech socmodernistycznych bloków projektu Adama Fołtyna
Osiedle od strony ul. Mierzwy
Bloki 9 i 10 na osiedlu
Przedszkole Samorządowe nr 104
Wnętrze osiedla
os. Hutnicze 3 i 2
Wnętrze osiedla
os. Hutnicze 15
Przypisy
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo małopolskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 stycznia 2025 [dostęp 2021-05-30].
- ↑ Nowa Huta Architektoniczny portret miasta drugiej połowy XX wieku. Kraków: Ośrodek Kultury im. Cypriana Kamila Norwida, 2018, s. 31. ISBN 978-83-948244-3-3.
- ↑ Samorządowe Przedszkole nr 104 im. Małego Księcia – Kontakt. Samorządowe Przedszkole nr 104 im. Małego Księcia. [dostęp 2021-05-29].
- ↑ DPS os. Hutnicze 5. DPS os. Hutnicze 5. [dostęp 2021-05-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-06-02)].
- ↑ arch. Janina Lenczewska-Samotyja [online], archimemory.pl [dostęp 2025-01-24] (pol.).
