Otto Heinrich Warburg

Otto Heinrich Warburg
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

8 października 1883
Fryburg Bryzgowijski

Data i miejsce śmierci

1 sierpnia 1970
Berlin

profesor
Specjalność: biochemia
Uczelnia

Uniwersytet w Berlinie

Odznaczenia
Order „Pour le Mérite” za Naukę i Sztukę
Nagrody

Nagroda Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny

Otto Heinrich Warburg (ur. 8 października 1883 we Fryburgu Bryzgowijskim, zm. 1 sierpnia 1970 w Berlinie) – niemiecki biochemik, syn Emila Warburga, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizjologii i medycyny w roku 1931 za odkrycie budowy i działania enzymów oddechowych.

Życiorys

Od 1915 profesor Uniwersytetu w Berlinie, od 1930 dyrektor Kaiser-Wilhelm-Institut für Zellphysiologie w Berlinie-Dahlem. Od 1934 członek Towarzystwa Królewskiego (Royal Society) w Londynie. w 1952 odznaczony został Pour le Mérite za Naukę i Sztukę[1]

Badał procesy oddychania komórkowego, grup prostetycznych enzymów flawinowych i dehydrogenaz, enzymów oddechowych (tzw. oddechowy enzym Warburga, cytochromy) oraz mechanizm oddychania tkanek nowotworowych.

Dokonał odkrycia roli witaminy (B3 i B2) w dziedzinie procesów fizjologii komórek nowotworowych oraz odkrył enzymy oddechowe w żywych komórkach, określił ich budowę i działanie, za co otrzymał w 1931 Nagrodę Nobla w dziedzinie medycyny.

Profesor Otto Warburg już na początku XX wieku twierdził, że osłabiony układ immunologiczny i zaburzona przemiana materii prowadzą do powstawania komórek nowotworowych w organizmie człowieka. Udowodnił, że rozwój raka jest procesem anaerobowym.

Badania

Słynna jest treść faksu dotyczącego grantu badawczego przesłanego przez Otto Warburg do Notgemeinschaft der Deutschen Wissenschaft. Zawiera on tylko jedno zdanie – w tłumaczeniu: „Zwracam się o 10 000 (dziesięć tysięcy) Marek niemieckich” i podpis Dr. Otto Warburg.

Przypisy

Bibliografia