Pawieł Bure

Pawieł Bure

Павел Буре

Pawieł Bure w barwach Vancouver Canucks (1997)
Data i miejsce urodzenia	31 marca 1971 Moskwa
Obywatelstwo	Rosja
Wzrost	178 cm
Pozycja	napastnik (prawoskrzydłowy)
Uchwyt	lewy
Draft	NHL 1989, numer: 113 (6 runda) Vancouver Canucks
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Rosja Igrzyska olimpijskie srebro Nagano 1998 hokej na lodzie brąz Salt Lake City 2002 hokej na lodzie
Odznaczenia

Pawieł Władimirowicz Bure (ros. Павел Владимирович Буре; ur. 31 marca 1971 w Moskwie^[1]) – rosyjski hokeista, reprezentant ZSRR i Rosji, dwukrotny olimpijczyk.

Jego dziadek Walerij uprawiał piłkę wodną i był olimpijczykiem w barwach ZSRR. Ojciec, Władimir był pływakiem, medalistą mistrzostw Europy, świata i igrzysk olimpijskich, reprezentował Związek Radziecki na trzech kolejnych olimpiadach (1968, 1972, 1976), zdobywając 4 medale. Jego młodszy o trzy lata brat, Walerij, również był hokeistą, także występował w NHL i był reprezentantem Rosji. Bracia występowali wspólnie krótkotrwale w CSKA w 1990 i 10 lat później w barwach Florida Panthers oraz w reprezentacji Rosji.

Bure był związany rosyjską tenisistką Anną Kurnikową (wcześniej jej partnerem był inny hokeista, Siergiej Fiodorow). 10 października 2009 poślubił rosyjską modelkę, wówczas 23-letnią Alinę Chasanową^[2][3][4].

• CSKA Moskwa (1987-1991)
• Vancouver Canucks (1991-1998)
  • Spartak Moskwa (1994)
  • Landshut Cannibals (1994)
• Florida Panthers (1998-2002)
• New York Rangers (2002-2003)

Rozpoczął karierę hokeisty w wieku 16 lat. Wychowanek CSKA Moskwa. W drafcie NHL z 1989 został wybrany przez Vancouver Canucks. Po upadku ZSRR wyjechał do Kanady (tak samo postąpił jego brat) i od 1991 grał w klubie z Vancouver w lidze przez siedem sezonów NHL. Następnie rozegrał cztery kolejne we Florida Panthers (tam grał w drużynie z bratem, Walerijem) oraz dwa ostatnie w New York Rangers. Ostatni mecz rozegrał 15 marca 2003. W związku z doskwierającą kontuzją kolana, 1 listopada 2005 oficjalnie zakończył karierę sportową^[5]. W czasie występów w lidze NHL zyskał przydomek The Russian Rocket (pol. Rosyjska Rakieta) z uwagi na szybkość poruszania się podczas gry^[6].

W wieku juniorskim oraz na początku seniorskiego do 1991 grał w barwach reprezentacji Związku Radzieckiego. Na przełomie XX i XXI wieku był reprezentantem Rosji. Uczestniczył w turniejach mistrzostw świata w 1990, 1991 (ZSRR), 2000 oraz na zimowych igrzyskach olimpijskich 1998, 2002.

W trakcie kariery określany pseudonimem The Russian Rocket (Rosyjska Rakieta)^[7].

Tuż po zakończeniu kariery w 2005 został menadżerem olimpijskiej reprezentacji Rosji w hokeju na lodzie z myślą o zimowych igrzyskach olimpijskich 2006, gdzie Rosja zajęła czwarte miejsce. W 2009 jego następcą został Władisław Trietjak.

Ponadto w ramach amatorskich rozgrywek hokejowych, powołanych przez prezydenta Władimira Putina i weteranów radzieckiego i rosyjskiego hokeja pod nazwą Nocna Hokejowa Liga działa w radzie dyrektorów jako kurator Konferencji Moskwa^[8]. We wrześniu 2021 został wybrany do Rady IIHF^[9].

Reprezentacyjne

• Brązowy medal mistrzostw Europy juniorów do lat 18: 1988 z ZSRR
• Złoty medal mistrzostw Europy juniorów do lat 18: 1989 z ZSRR
• Złoty medal mistrzostw świata juniorów do lat 20: 1989 z ZSRR
• Srebrny medal mistrzostw świata juniorów do lat 20: 1990, 1991 z ZSRR
• Złoty medal mistrzostw świata: 1990 z ZSRR
• Brązowy medal mistrzostw świata: 1991 z ZSRR
• Srebrny medal zimowych igrzysk olimpijskich: 1998
• Brązowy medal zimowych igrzysk olimpijskich: 2002

Klubowe

• Złoty medal mistrzostw ZSRR: 1988, 1989 z CSKA Moskwa
• Srebrny medal mistrzostw ZSRR: 1990 z CSKA Moskwa
• Puchar ZSRR: 1988 z CSKA Moskwa
• Puchar Europy: 1988, 1989, 1990 z CSKA Moskwa
• Puchar Spenglera: 1991 z CSKA Moskwa
• Mistrz dywizji NHL: 1992, 1993 z Vancouver Canucks
• Mistrz konferencji NHL: 1994 z Vancouver Canucks
• Clarence S. Campbell Bowl: 1994 z Vancouver Canucks
• Finalista Pucharu Stanleya: 1994 z Vancouver Canucks

Indywidualne

• Mistrzostwa Europy juniorów do lat 18 w hokeju na lodzie 1988:
  • Skład gwiazd turnieju^[10]
• Mistrzostwa Europy juniorów do lat 18 w hokeju na lodzie 1989:
  • Skład gwiazd turnieju^[10]
  • Najlepszy napastnik turnieju
• Mistrzostwa świata juniorów do lat 20 w 1989:
  • Pierwsze miejsce w klasyfikacji strzelców turnieju: 8 goli
  • Skład gwiazd turnieju
  • Najlepszy napastnik turnieju
• Liga radziecka 1988/1989:
  • Nagroda dla najlepszego pierwszoroczniaka
• Mistrzostwa świata juniorów do lat 20 w 1991:
  • Pierwsze miejsce w klasyfikacji strzelców turnieju: 12 goli
  • Pierwsze miejsce w klasyfikacji minut kar turnieju
• Mistrzostwa świata w 1991:
  • Pierwsze miejsce w klasyfikacji asystentów: 8 asyst
• Liga radziecka 1990/1991:
  • Nagroda Najlepsza Trójka dla tercetu najskuteczniejszych strzelców ligi (oraz Wiaczesław Bucajew i Walerij Kamienski) - łącznie 69 goli
• NHL (1991/1992):
  • Calder Memorial Trophy
• NHL (1992/1993):
  • NHL All-Star Game
• NHL (1993/1994):
  • NHL All-Star Game
  • Pierwsze miejsce w klasyfikacji strzelców w sezonie zasadniczym: 60 goli
  • Piąte miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej w sezonie zasadniczym: 107 punktów
  • Piąte miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej w fazie play-off: 31 punktów
  • Pierwszy skład gwiazd
• NHL (1996/1997):
  • NHL All-Star Game
• NHL (1997/1998):
  • NHL All-Star Game
• Hokej na lodzie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1998:
  • Pierwsze miejsce w klasyfikacji strzelców turnieju: 9 goli
  • Najlepszy napastnik turnieju
• NHL (1999/2000):
  • NHL All-Star Game, w tym Najbardziej Wartościowy Zawodnik (MVP) Meczu Gwiazd
  • Maurice Richard Trophy – pierwsze miejsce w klasyfikacji strzelców w sezonie zasadniczym: 58 goli
  • Pierwsze miejsce w klasyfikacji strzelców goli zwycięskich w sezonie zasadniczym: 14 goli
  • Drugi skład gwiazd
• NHL (1999/2000):
  • NHL All-Star Game
  • Maurice Richard Trophy – pierwsze miejsce w klasyfikacji strzelców w sezonie zasadniczym: 59 goli
  • Drugi skład gwiazd

Rekord

• NHL w liczbie strzelonych goli przez braci w sezonie 1999/2000: 58 (Pawieł) i 35 (Walerij)

Wyróżnienia

• Zasłużony Mistrz Sportu ZSRR w hokeju na lodzie: 1990
• Hockey Hall of Fame: 2012^[11]
• Galeria Sławy IIHF: 2012^[12]
• Jego numer 10 został zastrzeżony przez klub Vancouver Canucks: 2013^[13][14]
• Rosyjska Galeria Hokejowej Sławy: 2014

• Pawieł Bure w bazie Eliteprospects.com (ang.)
• Pawieł Bure w bazie The Internet Hockey Database (ang.)
• Pawieł Bure – profil na stronie NHL
• Pawieł Bure – profil na stronie Legends of Hockey