Pułk Lekkiej Kawalerii płk. Walentego Kwaśniewskiego

Pułk Lekkiej Kawalerii płk. Walentego Kwaśniewskiego – polski oddział kawalerii wchodzący w skład wojsk powstańczych okresu insurekcji kościuszkowskiej.

Pułk sformowany został w pierwszej połowie września na terenie województwa lubelskiego przez płk. Walentego Kwaśniewskiego. W tym czasie z batalionu piechoty Kwaśniewskiego do nowo formowanej jednostki wydzielono szeregowych i podoficerów mających konie i uzupełniono ją miejscowym rekrutem. 16 września pułk liczył 300 konnych^[1]. 13 października posiadał już tylko 60 jezdnych. Po przybyciu na Pragę został on powtórnie złączony z pieszym batalionem Kwaśniewskiego ^[2].

Organizatorem pułku był płk. Walenty Kwaśniewski. Rzeczywistym dowódcą jednostki do chwili jego dezorganizacji był mjr Dominik Hoszkiewicz. Rotmistrzem był Mikołaj Balicki, a adiutantem por. Kacper Skirmunt. W szwadronach pełnili służbę: por. Józef Siemiaszko, ppor. Stanisław Rościszewski i chor. Jan Ciborowski; kwatermistrzem pułku był Kacper Egerdorf, a audytorem – por. Antoni Radziszewski^[3]

• Krzysztof Bauer: Wojsko koronne powstania kościuszkowskiego. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1981. ISBN 83-11-06605-1.