21 Regiment Pieszy Koronny

21 Regiment Pieszy Koronny – oddział piechoty armii koronnej wojska I Rzeczypospolitej.

Dwubatalionowy pułk wszedł w skład dywizji nadnarwiańskiej i brał udział w potyczkach z Prusakami.

Regiment został sformowany w maju 1794 roku, z milicji województwa podlaskiego^[2] jako Regiment Pikinierów Podlaskich przez generała ziemiańskiego ziemi bielskiej Andrzeja Karwowskiego^[1].
Był to regiment był dwubatalionowy, każdy batalion miał 4 kompanie. Zgodnie z zatwierdzonym przez Naczelnika etatem winien składać się z 1390 żołnierzy. Na początku czerwca liczył 973 osoby^[3]. Brakowało w nim przede wszystkim oficerów liniowych oraz oficerów sztabów: niższego i średniego. 10 lipca regiment liczył 1115 głów, na przełomie września i października –1064. Przemianowanie na 21 regiment sugeruje Tadeusz Korzon i Bronisław Gembarzewski^[1]. O takie przemianowanie podlaskiego regimentu pikinierów czynił starania gen. mjr Karwowski^[4]. Na uzbrojeniu regiment posiadał 300 karabinów^[5].

Komendanci

• gen. mjr A. Karwowski^[2]
• płk Leonard Paszkowski^[1]

Regimentem dowodził płk Leonard Paszkowski, a jego zastępcą ppłk Stanisław Karwowski. Majorem regimentu był Wolfgang Roltzberg. W regimencie służyli także: kpt. Józef Połoński, por. Pruszyński, por. Wincenty Lubowidzki, chor. Makowski, chor. Nieznański i chor. Dziekoński^[6].

Bitwy i potyczki^[1]

• Kolno (10 lipca)
• Ślosarze (28 września)
• Ostrołęka (30 września)

• Krzysztof Bauer: Wojsko koronne powstania kościuszkowskiego. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1981. ISBN 83-11-06605-1.
• Bronisław Gembarzewski: Rodowody pułków polskich i oddziałów równorzędnych od r. 1717 do r. 1831. Warszawa: Towarzystwo Wiedzy Wojskowej, 1925.
• Jan Wimmer: Historia piechoty polskiej do roku 1864. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1978.
• 9 Dywizja Piechoty w dziejach oręża polskiego. Pruszków: Ajaks, 1995. ISBN 83-85621-75-X.