Pułk Najjaśniejszego Króla

Pułk Najjaśniejszego Króla JMci – oddział jazdy Armii Koronnej.

Uchwalony na sejmie 1717 roku komput wojska koronnego przewidywał pozostawienie pułku Najjaśniejszego Króla w składzie czterech chorągwi husarskich i 24 pancernych oraz 9 chorągwi lekkich^[1]. Faktycznie kwatery różnych pułków przeplatały się nawzajem i były względem siebie w znacznej odległości. Nie zorganizowano sztabu pułku. Struktura pułkowa była zatem czysto formalna, a rzeczywistymi dowódcami pułków byli porucznicy chorągwi pułkowniczych^[1].

Struktura organizacyjna z 1699 roku^[2]:

husaria

• trzy chorągwie po 150 koni
• cztery chorągwie po 100 koni

pancerni

• jedna chorągiew 150 koni
• dwie chorągwie po 120 koni
• cztery chorągwie po 100 koni
• jedna chorągiew 90 koni

Razem w pułku: 15 chorągwi ; 1730 koni

Struktura organizacyjna z 1717 roku^[1]:

• 4 chorągwie husarskie - 265 „głów”
• 24 chorągwie pancerne - 1060 „głów”
• 9 chorągwi lekkich - 550 „głów”

• Konstanty Górski: Historya jazdy polskiej. Kraków: Spółka Wydawnicza Polska, 1894.
• Andrzej Grabski, Jan Wimmer i inni, Zarys dziejów wojskowości polskiej do roku 1864. Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej. Warszawa 1966.
• Marian Kukiel: Zarys historii wojskowości w Polsce. London: Puls, 1993. ISBN 0-907587-99-2. Brak numerów stron w książce
• Jan Wimmer: Wojsko Rzeczypospolitej w dobie wojny północnej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1956.