Spółgłoska boczna szczelinowa dziąsłowa dźwięczna
| Numer IPA | 149 | |||
|---|---|---|---|---|
| ɮ | ||||
| Jednostka znakowa |
ɮ | |||
| Unikod |
U+026e | |||
| UTF-8 (hex) |
c9 ae | |||
| Inne systemy | ||||
| X-SAMPA | K\ | |||
| Kirshenbaum | z<lat> | |||
| IPA Braille↗ | ⠇⠐⠮ | |||
| Przykład | ||||
| informacje • pomoc | ||||
| ||||
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. | ||||
Spółgłoska boczna szczelinowa dziąsłowa dźwięczna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych. W międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA oznaczana jest symbolem: [ɮ].
Artykulacja
W czasie artykulacji podstawowego wariantu [ɮ]:
- modulowany jest prąd powietrza wydychanego z płuc, czyli artykulacja tej spółgłoski wymaga inicjacji płucnej i egresji,
- tylna część podniebienia miękkiego zamyka dostęp do jamy nosowej, powietrze uchodzi przez jamę ustną (spółgłoska ustna)
- prąd powietrza w jamie ustnej przepływa po bokach języka
- język kontaktuje się z dziąsłami, tworząc szczelinę na tyle wąską, że masy powietrza wydychanego z płuc tworzą charakterystyczny szum.
- wiązadła głosowe periodycznie drgają, spółgłoska ta jest dźwięczna.
Przykłady
- w języku mongolskim: долоо [tɔɮɔː] „siedem”
- w języku zulu: dlala [ˈɮálà] „grać”
- faryngalizowana wersja tej spółgłoski (IPA [ɮˤ]) występowała prawdopodobnie w klasycznym języku arabskim. W hadisach jest wspomniane, że Mahomet wymawiał spółgłoskę ﺽ ḍād „obiema stronami swojego języka”[1]. We współczesnym arabskim fonem ten jest realizowany jako [dˁ] lub (zwłaszcza w Sudanie) [ðˁ].
Przypisy
- ↑ sidetongue [online], www.abouttajweed.com [dostęp 2017-11-26].