Zespół dworski w Godowej

Zespół dworski w Godowej
Zabytek: nr rej. A-349 z dnia 10.04.1968[1]
Ilustracja
Dwór w Godowej
Państwo

 Polska

Miejscowość

Strzyżów, obręb 3

Adres

Ul. Modrzewiowa 1

Typ budynku

dwór

Kondygnacje

piwnice, parter, piętro, poddasze

Rozpoczęcie budowy

1798

Ważniejsze przebudowy

1926

Odbudowano

1969, 1997

Pierwszy właściciel

Dydyńscy

Położenie na mapie Strzyżowa
Mapa konturowa Strzyżowa, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Zespół dworski w Godowej”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Zespół dworski w Godowej”
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Zespół dworski w Godowej”
Położenie na mapie powiatu strzyżowskiego
Mapa konturowa powiatu strzyżowskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Zespół dworski w Godowej”
Położenie na mapie gminy Strzyżów
Mapa konturowa gminy Strzyżów, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Zespół dworski w Godowej”
Ziemia49°51′53,1″N 21°48′04,8″E/49,864750 21,801333

Zespół dworski w Godowej – zabytek znajdujący się w Strzyżowie. Obiekt wraz z parkiem wpisany został do rejestru zabytków nieruchomych województwa podkarpackiego.

Historia

Dwór kamienny został wzniesiony około 1786 jako siedziba Antoniego Dydyńskiego h. Gozdawa (1732–1808), szambelana królewskiego i komornika pilzneńskiego[2], na fundamentach wcześniejszej budowli drewnianej o charakterze obronnym.

Po bezdzietnej śmierci Antoniego Dydyńskiego majątek został przekazany na własność szeregu fundacji oświatowych, w imieniu których prowadzili go przedstawiciele bocznej linii rodu. Początkowo należał do fundacji stypendialnej dla rodzin Dydyńskich i Rossanowskich, zaś zarządzała nim Teresa Dydyńska (zm. 1846), która wyszła za Tomasza Chlebickiego, chłopa z Godowej[2]. W latach 1855–1890 właścicielem był fundusz Ossolineum, administratorką – Konstancja Wołkowicka, siostra Teresy[3]. W 1905 z ramienia Instytutu Wychowania Biednej Młodzieży w Krakowie dobrami zarządzał Stanisław Dydyński, a krótko potem powołana do życia została we Lwowie Fundacja Stypendialna im. Antoniego Dydyńskiego dla ziemiańskich uczniów Szkoły Rolniczej w Dublanach[3].

W 1924 majątek obejmujący wówczas 160 ha gruntów ornych i 66 mórg lasu wydzierżawił od fundacji Stanisław Filipowicz h. Łukocz (1896–1942), poprzednio zarządca majątku rodziny Fierichów w Broniszowie[3]. W 1926 budynek został poddany przebudowie przez dodanie ganku z tarasem.

W okresie II wojny światowej majątek znajdował się w rękach Stanisława Filipowicza, który był zobowiązany do dostaw rzepaku na potrzeby niemieckiego przemysłu zbrojeniowego[4]. 30 lipca 1944 oddziały lub patrole Armii Krajowej i Armii Czerwonej ostrzeliwały z majątku Filipowiczów niemieckie pociągi osobowe i towarowe przejeżdżające przez dworzec w Strzyżowie[5].

Po 1944 dwór został siedzibą miejscowego Państwowego Ośrodka Maszynowego, a następnie lokalnego muzeum. W 1985 został włączony do Strzyżowa[6]. W 2015 znajdowały się w nim prywatne mieszkania.

Przypisy

  1. ↑ Rejestr zabytków nieruchomych woj. podkarpackiego. [dostęp 2015-09-08]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  2. 1 2 Kluska 2010 ↓, s. 6.
  3. 1 2 3 Kluska 2010 ↓, s. 7.
  4. ↑ Konieczkowski 1991 ↓, s. 90.
  5. ↑ Konieczkowski 1991 ↓, s. 261.
  6. ↑ Uchwała nr IV/21/84 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 20 grudnia 1984 r. w sprawie zmiany granic miast Mielca i Strzyżowa. M.P. z 1984 r. nr 30, poz. 212, art. 2.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.