Zygmunt Zieliński (ekonomista)

Zygmunt Stanisław Zieliński

Państwo działania	Polska
Data i miejsce urodzenia	7 kwietnia 1929 Strzelno
Data i miejsce śmierci	9 stycznia 2009 Szczecin
profesor nauk ekonomicznych
Specjalność: ekonometria i badania operacyjne
Alma Mater	Politechnika Szczecińska
Doktorat	1963 Wydział Morski WSE w Sopocie
Habilitacja	26 czerwca 1970 Wyższa Szkoła Ekonomiczna w Katowicach
Profesura	16 grudnia 1988
Uczelnia	Politechnika Szczecińska Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
Okres zatrudn.	1955–2008
Rektor Politechniki Szczecińskiej
Odznaczenia

Zygmunt Stanisław Zieliński (ur. 7 kwietnia 1929 w Strzelnie, zm. 9 stycznia 2009 w Szczecinie) – polski profesor nauk ekonomicznych w zakresie ekonometrii i badań operacyjnych^[1], nauczyciel akademicki, rektor Politechniki Szczecińskiej (1975-1980).

Zygmunt Zieliński ukończył studia magisterskie na Politechnice Szczecińskiej w 1955, a w marcu 1963 otrzymał stopień doktora nauk ekonomicznych na Wydziale Morskim WSE w Sopocie, w 1970 – stopień doktora habilitowanego nauk ekonomicznych na Wydziale Przemysłu Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Katowicach. Tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego uzyskał w 1977, a w 1988 – tytuł profesora zwyczajnego^[2]. Na przełomie 1981 i 1982 odbył staż naukowy w Uniwersytecie Stanowym w Tempe w Arizonie^[3].

Zygmunt Zieliński zajmował się statystyką transportową, ekonometryczną analizą szeregów czasowych i wahań sezonowych, a także zastosowaniem ekonometrii w transporcie i teorią dynamicznych modeli ekonometrycznych^[3]. Opublikował 99 prac naukowych, w tym 9 monografii książkowych^[4].

• O badaniu sezonowości metoda stosunków do trendu. „Przegl. Stat.” 1962, 9, 2, s. 175-183
• Charakterystyka wahań sezonowych przewozów towarowych w transporcie publicznym w Polsce. „Zesz. Nauk PS Ekonomika” 1963, 9, s. 119-141
• Statystyczna analiza zmian w przebiegu sezonowości na przykładzie towarowych przewozów kolejami w Polsce w latach 1947-1960. „Zesz. Nauk PS Ekonomika” 1964, 11, s. 201-214
• Statystyczne studium sezonowości towarowych przewozów kolejami w Polsce w latach 1947–1960. „Zesz. Nauk. Polit. Szczec.” Szczecin 1965
• Ekonometryczne metody analizy wahań sezonowych. Wyd. Uczel. Polit. Szczec. 1969, 167 ss. (rozprawa habilitacyjna)
• W sprawie metod analizy podstawowych wskaźników techniczno-ekonomicznych w przedsiębiorstwach transportu samochodowego. „Przegl. Stat.” 1975, 22, s. 119-129 (wsp. Józef Hozer)
• Metody analizy dynamiki i rytmiczności zjawisk gospodarczych. PWN Warszawa 1979, 260 ss. ISBN 83-01-00792-3
• Analiza spektralna w modelowaniu ekonometrycznym. PWN Warszawa 1986. ISBN 83-01-05407-7 (wsp. Liliana Talaga)
• Liniowe modele ekonometryczne jako narzędzie opisu i analizy przyczynowych zależności zjawisk ekonomicznych. UMK Toruń 1991, 100 ss. ISBN 83-231-0305-4
• Elementy ekonometrii. UMK Toruń 1993, 361 ss. ISBN 83-231-0389-5 (wsp. Jerzy Wiśniewski)
• Analiza ekonomicznych procesów stochastycznych. UMK Toruń 2002, 328 ss. ISBN 83-231-1468-4

W latach 1955–1980 związany był z Politechniką Szczecińską, gdzie w latach 1970–1981 pełnił funkcje: zastępcy dyrektora i dyrektora Instytutu Rachunku Ekonomicznego, a od 1976 roku – dyrektora Instytutu Nauk Ekonomiczno-Społecznych Politechniki Szczecińskiej. Jednocześnie był kierownikiem Zakładu Ekonometrii i Badań Operacyjnych, który powstał z jego inicjatywy. W latach 1972–1975 był prorektorem ds. dydaktycznych, a od 16 lutego 1975 do 24 listopada 1980 rektorem Politechniki Szczecińskiej i przewodniczącym Środowiskowego Kolegium Rektorów Szkół Wyższych w Szczecinie^[4].

W latach 1981–2008 pracował na Wydziale Nauk Ekonomicznych i Zarządzania Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. W latach 1981–1987 był dziekanem Wydziału Nauk Ekonomicznych UMK, w latach 1981–1990 członkiem Senatu UMK. W latach 1983–1999 pełnił funkcję kierownika Katedry Ekonometrii i Statystyki WNEiZ UMK, której był założycielem. Od 1989 organizował Ogólnopolskie Seminarium Naukowe Dynamiczne modele ekonometryczne na UMK w Toruniu.

W latach 1998–2008 pracował na stanowisku profesora w Wyższej Szkole Informatyki i Ekonomii TWP w Olsztynie.

Był członkiem Komitetu Statystyki i Ekonometrii PAN od 1972 oraz członkiem Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego. W latach 1972–1980 pełnił funkcję prezesa oddziału szczecińskiego Towarzystwa Naukowego Organizacji i Kierownictwa.

• Złoty Krzyż Zasługi (1971)
• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1977)
• Medal Komisji Edukacji Narodowej (1978)
• Odznaka Honorowa Gryfa Pomorskiego (1975)
• medal Politechniki Szczecińskiej (1996)
• medal Uniwersytetu Mikołaja Kopernika (1996)
• 8 nagród Rektora Politechniki Szczecińskiej
• 10 nagród Rektora Uniwersytetu Mikołaja Kopernika

• Mariola Piłatowska. Sylwetka naukowa profesora Zygmunta Zielińskiego (1929–2009). „Przegl. Stat.” 2009, LVI, 1, s. 7–14
• Analiza ekonomicznych procesów stochastycznych, rozdz. Sylwetka naukowa prof. Zygmunta Zielińskiego
• Pracownicy nauki i dydaktyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 1945–1994. Materiały do biografii (red. Sławomir Kalembka), Wydaw. Uniw. Mikołaja Kopernika Toruń 1995, s. 788–789
• Politechnika Szczecińska. Uczelnia i ludzie w półwieczu 1946–1996 (red. Bolesław Szargut). Wydaw. Uczel. Polit. Szczec. Szczecin 1996, 426 ss. ISBN 83-86359-79-X (dostęp 10.11.2024)