Emilia Węsławska

Emilia Węsławska
Emilia Sariusz-Bielska
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

29 stycznia 1863
Krzywe

Data śmierci

25 czerwca 1921

Miejsce spoczynku

Cmentarz Na Rossie

Zawód, zajęcie

tłumaczka, pisarka, publicystka, działaczka społeczna i narodowa

Stanowisko

przewodnicząca NOK w Wilnie

Rodzice

Henryk Sariusz-Bielski, Ludwika Przesmycka

Małżeństwo

Witold Węsławski

Dzieci

Janina Burhardtowa, Stanisław Węsławski

Krewni i powinowaci

Wojciech Walerian Suchodolski (pradziad), Halina Mikułowska (wnuczka)

Emilia Franciszka Węsławska z Sariusz-Bielskich herbu Jelita (ur. 29 stycznia 1863 w Krzywem[1], zm. 25 czerwca 1921[2]) – polska tłumaczka, pisarka, publicystka, działaczka społeczna i narodowa, twórczyni i pierwsza przewodnicząca Narodowej Organizacji Kobiet w Wilnie.

Życiorys

W 1906 była założycielką wileńskiego Koła Kobiet[3]. W 1908 założyła i była pierwszą przewodniczącą Towarzystwa Równouprawnienia Kobiet. W ramach Towarzystwa prowadziła biuro informacyjne. Zajmowała się również wydawaniem książek o charakterze patriotycznym. Za artykuł o historii Polski napisany przez Emmę Dmochowską miała proces przed władzami rosyjskimi[4]. Była członkinią zarządu Towarzystwa Popierania Sceny Polskiej w Wilnie[5]. Należała do Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Wilnie[6]. Wraz z mężem prowadziła salon literacki, w którym odbywały się również nielegalne przedstawienia Teatru „Zawracalnia”[7].

W grudniu 1914 weszła w skład wileńskiego komitetu zbierającego datki na pomoc dla poszkodowanych w działaniach wojennych w Królestwie Polskim[8]. W czasie okupacji niemieckiej Wilna była prezeską Towarzystwa Wpisów Szkolnych[4]. Należała też do Związku Patriotek[9].

W kwietniu 1919 założyła w Wilnie oddział Narodowej Organizacji Kobiet i została jego pierwszą przewodniczącą[3]. W 1920 należała do współzałożycieli Związku Literatów i Dziennikarzy Polskich w Wilnie[10].

Publikowała w „Przyjacielu Dzieci[11], „Naokoło Świata”[12], „Kurierze Wileńskim”[13], „Zorzy Wileńskiej”[14], „Ziarnie”[15] i „Naszym Domu”[16]

Zmarła 25 czerwca 1921[2]. Została pochowana na cmentarzu Na Rossie w Wilnie[17].

Rodzina

Była córką Henryka Edmunda Stanisława Sariusz-Bielskiego, ziemianina, i Ludwiki Kazimiery Przesmyckiej[1]. Jej pradziadem był konfederat barski i poseł na Sejm Wielki, hrabia Wojciech Walerian Suchodolski. 21 lutego 1884 w kościele św. Aleksandra w Warszawie wyszła za mąż za Witolda Jana Narcyza Węsławskiego, lekarza[18]. Mieli razem córkę Janinę po mężu Burhardtową, działaczkę narodową i społeczną, oraz syna Stanisława, adwokata. Jej wnuczką była Halina Mikułowska, etnografka i muzealniczka[19].

Publikacje

Przypisy

  1. 1 2 Akt urodzenia Emilii Franciszki Bielskiej, szukajwarchiwach.gov.pl, 1863.
  2. 1 2 Słowo, R.2, nr 136 (24 czerwca 1923), s. 1.
  3. 1 2 Dziennik Wileński, R.21, nr 154 (7 czerwca 1937), s. 2.
  4. 1 2 Ludwika Życka, Krótki rys dziejów tajnej oświaty polskiej na ziemi wileńskiej od 1880 do 1919, Wilno 1932, s. 19, 28.
  5. Nowa Gazeta, R.4, nr 236 (26 maja 1909), s. 7.
  6. Sprawozdanie ze Stanu T-wa Przyjaciół Nauk w Wilnie w r. 1914, Wilno 1915, s. 31.
  7. Michał Piekarski, Muzycy i muzyka w kręgu rodziny Węsławskich w Wilnie, „Muzyka”, 2, Warszawa: Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk, 2022, s. 75, ISSN 0027-5344.
  8. Gazeta Warszawska, R. 135, nr 350 (21 grudnia 1914), s. 1.
  9. Dziennik Wileński, R.18, nr 103 (19 kwietnia 1934), s. 3.
  10. Almanach Literacki, Wilno 1926, s. 91.
  11. Przyjaciel Dzieci, R. 44, nr 33 (13 sierpnia 1904), s. 525-526.
  12. Naokoło Świata, R. 4, nr 13 (1 kwietnia 1905), s. 170-172.
  13. Ruch, R.6, no 22 (26 listopada 1911) = nr 136, s. 243.
  14. Zorza Wileńska, R. 3, nr 30 (6 sierpnia 1908), s. 348-349.
  15. Ziarno, nr 45 (4 listopada 1904), s. 366-368.
  16. Nasz Dom, R.54, № 12 (21 marca 1914), s. 4.
  17. Rejestr Cmentarzy Miejskich w Wilnie [online], zemelapiai.vplanas.lt [dostęp 2025-04-27] (lit.).
  18. Genealodzy PL Genealogia, Akt ślubu Witolda Jana Narcyza Węsławskiego i Emilii Franciszki Bielskiej [online], metryki.genealodzy.pl [dostęp 2025-04-27] (ros.).
  19. Emilia Franciszka Sariusz-Bielska z Biały i Woli Bielskiej h. Jelita [online], Wielka Genealogia Minakowskiego [dostęp 2025-04-27].