Krążowniki pancernopokładowe typu Bogatyr’

Krążowniki pancernopokładowe typu Bogatyr’
Ilustracja
Kraj budowy

 Imperium Rosyjskie

Użytkownicy

 Rosyjska Imperatorska MW
 Marynarka Wojenna ZSRR

Stocznia

Vulcan Stettin
Stocznia Admiralicji
Sewastopol
Mikołajów

Wejście do służby

1902

Zbudowane okręty

4

Dane taktyczno-techniczne
Wyporność

6700 ton

Długość

134 m

Szerokość

16,6 m

Zanurzenie

6,3 m

Napęd

16 kotłów parowych, opalanych węglem; 2 maszyny parowe potrójnego rozprężania; 2 śruby napędowe; moc: 23 000 KM

Prędkość

23 węzły

Załoga

589 ludzi

Uzbrojenie

12 dział 152 mm
12 dział 75 mm
2 działa 37 mm
2 wyrzutnie torped 380 mm

Krążowniki pancernopokładowe typu Bogatyr’rosyjskie krążowniki pancernopokładowe z okresu z okresu wojny rosyjsko-japońskiej i I wojny światowej. Z planowanych pięciu okrętów zbudowano cztery. Dwa służyły we Flocie Bałtyckiej, dwa we Flocie Czarnomorskiej[1].

Historia

W odpowiedzi na japoński program zbrojeń morskich, w kwietniu 1898 roku władze rosyjskie ogłosiły konkurs na opracowanie i budowę nowych krążowników. Spośród projektu pięciu stoczni, za najlepszy uznano przedstawiony przez stocznię Vulcan Stettin. Kontrakt na budowę pierwszego okrętu nowego typu został zawarty 4 sierpnia 1898 roku.

Okręty

OkrętStoczniaRozpoczęcie budowyWodowanieLos okrętu
„Bogatyr’”AG Vulcan Stettin 1898 styczeń 1901złomowany 1922
„Oleg”Stocznia Admiralicji 1901 sierpień 1903zatopiony 17 czerwca 1919 w Kronsztadzie, złomowany
Kaguł (ex. Oczakow, późn. Gienierał Korniłow)Stocznia Sewastopol 1900 październik 1902złomowany 1933
„Pamiat’ Mierkurija” (ex. Kaguł, późn. Komintern)Mikołajów 1900 czerwiec 1903zatopiony przez niemieckie lotnictwo w Poti 10 października 1942

Przypisy