Live at Plymouth Guildhall
| Wykonawca albumu koncertowego | ||||
| King Crimson | ||||
| Wydany |
grudzień 2001 | |||
|---|---|---|---|---|
| Nagrywany |
11 maja 1971 | |||
| Gatunek | ||||
| Długość |
CD1 46:37; CD2 48:48 | |||
| Wydawnictwo | ||||
| Producent |
David Singleton, Alex R. Mundy | |||
| Oceny | ||||
| Album po albumie | ||||
| ||||
Live At Plymouth Guildhall, May 11, 1971 – album koncertowy King Crimson, wydany w grudniu 2001 roku w Wielkiej Brytanii nakładem Discipline Global Mobile jako podwójna CD. Ukazał się jak nr 14. serii wydawniczej „The King Crimson Collectors' Club”[1].
Historia albumu
Na początku 1971 roku King Crimson, dzięki determinacji Mela Collinsa, odrodził się w nowym składzie, z wokalistą i basistą Bozem Burrellem oraz perkusistą Ianem Wallace’em. Skład ten, po uzyskaniu zgody Roberta Frippa udał się na koncerty do RFN występując kilkakrotnie we frankfurckim Zoom Club, natomiast w maju koncertował w Wielkiej Brytanii[2]. Zarejestrowany na płycie materiał pochodzi z pierwszego występu tego składu, 11 maja 1971 roku w Plymouth ukazując muzyków pracujących nad błędami w swoim brzmieniu i zmagających się z problemami technicznymi. W „Get Thy Bearings” trzeba było użyć taśmy publiczności, aby zastąpić część brakującej taśmy. Wykonane utwory pochodzą z pierwszych płyt zespołu[3].
Lista utworów
Lista i informacje według Discogs[1]:
Disc One
1. Cirkus 10:08 2. Pictures Of A City 8:53 3. Sailor's Tale 15:32 4. The Letters 4:48 5. Lady Of The Dancing Water 2:52 6. Cadence And Cascade 4:24 46:37
Disc Two
1. Get Thy Bearings 13:24 2. In The Court Of The Crimson King 8:09 3. Ladies Of The Road 9:05 4. 21st Century Schizoid Man 8:58 5. Mars 9:12 48:48
Wszystkie utwory napisali Robert Fripp i Peter Sinfield z wyjątkiem:
Muzycy
- Robert Fripp – gitara
- Mel Collins – saksofon, flet, melotron,
- Boz Burrell – gitara basowa, główny wokal
- Ian Wallace – perkusja, śpiew, notatki na okladce
Produkcja
- produkcja – David Singleton, Alex R. Mundy (również edycja cyfrowa)
Odbiór
Opinie krytyków
| Recenzje | |
|---|---|
| Publikacja | Ocena |
| AllMusic | |
| Prog Archives | |
| Teraz Rock | |
Bruce Eder z AllMusic jest zdania, że z wyjątkiem „Get Thy Bearings” i „Marsa”, „wszystko inne jest bardzo interesujące. W szczególności fani Iana Wallace’a i Mela Collinsa będą chcieli sprawdzić to, co znajduje się w tym zestawie, a gra na basie może zmusić do ponownej oceny ich opinii na temat Boza Burrella”[3].
Według Warthura z Prog Archives muzycy zaprezentowali „jazzujące, jazz-rockowe, momentami zappowskie podejście do materiału” pochodzącego z trzech pierwszych płyt studyjnych King Crimson, a także „kilka smakowitych przedsmaków [albumu] Islands, który nagrają dopiero po kilku miesiącach spędzonych w trasie, aby dopracować materiał”[4].
Jordan Babula z magazynu Teraz Rock ocenia, że King Crimson „grał jakby trochę ociężale”, jakość nagrań jest „średnia”, za to dobór materiału – „interesujący”. Jako najlepsze tego przykłady podał „The Letters” oraz „In The Court Of The Crimson King” wykonany w wersji zbliżonej do oryginału[5].
Przypisy
- 1 2 King Crimson – Live At Plymouth Guildhall, May 11, 1971. Discogs. [dostęp 2025-05-13]. (ang.).
- ↑ Wiesław Weiss. z piekła rodem. „Teraz Rock”. Nr 8, s. 3–4, sierpień 2005. Warszawa: Orange Media. ISSN 1730-394X.
- 1 2 3 Bruce Eder: Live at Plymouth, 1971 – King Crimson. AllMusic. [dostęp 2025-05-13]. (ang.).
- 1 2 Warthur: LIVE AT PLYMOUTH 1971: King Crimson. Prog Archives. [dostęp 2025-05-13]. (ang.).
- 1 2 Jordan Babula. King Crimson. „Teraz Rock”. Nr 8, s. 15, sierpień 2005. Warszawa: Orange Media. ISSN 1730-394X.