Małe Łunawy

Małe Łunawy
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 kujawsko-pomorskie

Powiat

chełmiński

Gmina

Chełmno

Liczba ludności (III 2011)

188[1]

Strefa numeracyjna

56

Kod pocztowy

86-200[2]

Tablice rejestracyjne

CCH

SIMC

0841627

Położenie na mapie gminy wiejskiej Chełmno
Mapa konturowa gminy wiejskiej Chełmno, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Małe Łunawy”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry znajduje się punkt z opisem „Małe Łunawy”
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa konturowa województwa kujawsko-pomorskiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Małe Łunawy”
Położenie na mapie powiatu chełmińskiego
Mapa konturowa powiatu chełmińskiego, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Małe Łunawy”
Ziemia53°22′48″N 18°35′30″E/53,380000 18,591667[3]

Małe Łunawy (niem. Klein Lunau) – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie chełmińskim, w gminie Chełmno.

Nazwa

Według Haliny Turskiej nazwa wsi może być pozostałością po zamieszkujących ten obszar Prusach. Jako porównanie podaje miejscowość Łunowo (powiat braniewski), która w XIII w. występować miała pod nazwą Lunawe (później niem. Lunau i pol. Lunawa). Sugeruje, że nazwa Łunawy mogłaby być spokrewniona z lit. liunas (pol. moczar, bagno), które odpowiadałoby położeniu wsi (na obszarach podmokłych)[4].

Aktualna nazwa wsi została wprowadzona w celu łatwiejszego rozróżniania dwóch wsi o tej samej nazwie - Wielkie Łunawy i Małe Łunawy[5].

Podział administracyjny

Integralne części wsi Małe Łunawy[6] [7]
SIMC Nazwa Rodzaj
1028130 Nad Szosą część wsi (zniesiona 01.01.2023)
1028147 Ostatni Rząd część wsi (zniesiona 01.01.2023)
1028160 Środkowy Rząd część wsi (zniesiona 01.01.2023)

W latach 1939–1945 położona była w okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie, w rejencji bydgoskiej (Regierungsbezirk Bromberg)[8], w powiecie Chełmno (Kreis Kulm)[9].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego.

Historia

Wieś założona w 1604 roku, zasiedlona przez mennonitów, nazwanych Olędrami (lub Holendrami). Zasiedlili oni obszar wydzierżawiony (elokowany) mieszczaom chełmińskim w 1602[10] [11], najpewniej przez biskupa chełmińskiego[12]. Wieś miała zostać wzniesiona jako rzędówka (wg. G. Mazur określona jako rzędówka bageinna)[13].

Ok. 1727 wieś miała zostać zasiedlona na nowo przez olenderkich osadników, wprowadzając na nowo osadnictwo na prawie niemieckim, z naciskiem na wprowadzenie renty czynszowej[14]. Małe Łunawy były jedną z wsi, które powstała do końca XVIII w. w skuetk licznych elokacji prowadzoanych od 1602, a jej obszar najpewniej ulegał modyfiakcjom na skutek elokacji z lat 1652, 1702, 1752 (poprawionej w 1756) i ostatniej z 1802. Na obszarze objętym elokacją, rozcjągającym się od północnych granic miasta aż po wsie Kolno, Kolenko, Podwiesk i Wielkie Łunawy (z wyłączeniem Nowej Wsi Chełmińskiej)[15]. W roku 1781 podjęto działania mające na celu osuszenie tamtejszych bagien oraz terenów podmokłych[10]. Wieś w okresie XVII i XVIII w. w całości lub w znacznej części została wydzierżawiona Olendrom przez chełmińskich mieszczan[16].

W 1898 roku wybudowano szkołę[17]. Miejscowość też była wymieniana jako Łunawki[10] [5]. W czasie Cesarstwa Niemieckiego, miejscowść podlegała parafii w Wabczu, szkołę w Paparzynie oraz pod stację pocztową w Trzebiełuchu[a][18]. Pochodzący z Małych Łunaw G. Görzow (lub Goerzow) w 1897 zakupił chełmińską drukarnię od wdowy po Karolowi Fryderykowi Brandtacie (Karl Friedrich Brandt)[19].

Na mapach od ok. 1906 występuje już jako Klein Lunau[20].

W okresie międzywojennym, w powiecie chełmińskim działać miała komórka Komunistycznej Partii Polski zorganizowana przez niejakiego Józefa Jarząbkowskiego z Wałdowa Królewskiego. Powodem do zorganizowania siatki KPP miały być problemy ekonomiczne wywołane Wielkim Kryzysem. Po utrwaleniu się oddziału w Chełmnie rozpoczęto działania mające na celu rozbudowę organizacji. Jedną z miejscowości, w której zaczęto proawdzić działalność propagandową były Małe Łunawy. Miało udać im się zwerbować do KPP niejakiego Antoniego Chmielewskiego, któremu miano powieżyć zadanie stworzenia komórki Partii we wsi[21]. W związku z tym kontaktować się miał z S. Kaźmierczykiem, M. Kucem oraz B. Brandtem. Działania policji zatrzymały rozwój KPP[22].

W latach 1939 - 1942 dotychczasową nazwą wsi było Klein Lunau, lecz po przeprowadzonej zamianie nazw miejscowości w Okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie, w latach 1942 - 1945 nazywała się Kleinlunau[9]. W czasie II wojny śwatowej posiadała status wieś[9]. W ramach akcji eksterminacyjnej prowadzonej przez Selbstschutz 24 listopada 1939 we wsi Klamry został rozstrzelany nauczyciel z Małych Łunaw - Kazimierz Klemański[23].

Według infromacji przekazanych przez władze PRL, na terenie wsi w 1946 r., stacjonujący od 1945 r. na Pomorzu (w tekście w Borach Tucholskich), Łupaszka wraz ze swoją bandą miał dokonać zabójstwa na funkcjonariuszu Milicji Obywatelskiej Wacławie Jankowskim[24].

W latach 60. XX w., w związku ze zbliżającaymi się z obchodami XX-lecia Polski Ludowej oraz ze zbliżającymi się obchodami Tysiąclecia Państwa Polskiego rozbudowanie podległa szkoła znajdująca się we wsi. Oficjalnymi powodami były zbliżające się obchody, jak i potrzeba stworzenia więlszej przestrzeni do nauki. Przez propagandę PRLu został wykorzystany do ukazania tego jako symbol ofiarności społeczeństwa (głównie z ofiranością na rzecz Społecznego Funduszu Budowy Szkół) oraz jako czynu społecznego związany z odezwą Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu oraz ww. obchodów[25].

Demografia i powierzchnia

W 1773 miejscoowść zamieszkana miała być przez 173 mieszkańców (lub 167[26]), a jej powierzchnia wynosić miała 14 łanów i 29 mórg[10].

W 1884, według G. Mazur utorzsamiającej Łunawy Polskie (Łunawy Szlacheckie) z obecnymi Małymi Łunawami, wieś zamieszkana miała być przez 84 osoby (63 ewangelików i 21 katolików), a jej obszar wynosił 3277 mórg. Znajdowało się tam 15 budynków, w tym 7 domów mieszkalnych[10] [18].

W 1921 wieś zamieszkiwać miało 252 osób, z czego ok. 8 osób było innego wyznania, a w samej miejscowości znajdować się miało 55 budynków[13].

Według danych Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Chełmnie oraz Powiatowego Inspektoratu Statystycznego w Chełmnie (31 XII 1966 r.) sołectwo Małe Łunawy (wraz z Wielkimi Łunawami) było zamieszkiwane przez 366 mieszkańców. Czyniło ją wtedy szóstą największą wsią w gromadzie Dolne Wymiary[27]. W 1966 r. powierzchnia wsi (wraz z Wielkimi Łunawami) wynosiła 11,3 km2[27].

Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) wieś liczyła 188 mieszkańców[1]. Jest szesnastą co do wielkości miejscowością gminy Chełmno.

Zaniedbany cmentarz ewangelicki w Małych Łunawach

Zabytki

Według rejestru zabytków NID[28] na listę zabytków wpisany jest cmentarz ewangelicki z połowy XIX w., nr rej.: 539 z 1.06.1987. Budynek starej szkoły 1898 r.[29]

Uwagi

  1. Zakładając, że Małe Łunawy tożsame są z wzmiankowanymi przez źródło Łunawami Polskimi/Szlacheckimi.

Przypisy

  1. 1 2 GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 771 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  3. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 9 stycznia 2024, identyfikator PRNG: 76713
  4. H. Turska, Nazwy miejscowe powiatu chełmińskiego, [w:] Dzieje Chełmna i jego regionu. Zarys monograficzny, red. M. Biskup, Toruń 1968, s. 105.
  5. 1 2 H. Turska, Nazwy miejscowe powiatu chełmińskiego, [w:] Dzieje Chełmna i jego regionu. Zarys monograficzny, red. M. Biskup, Toruń 1968, s. 104.
  6. Obwieszczenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 4 sierpnia 2015 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. 2015 poz. 1636), ss. 1358, 1513, 2201.
  7. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2022 r. w sprawie ustalenia, zmiany i zniesienia urzędowych nazw i rodzajów niektórych miejscowości oraz obiektów fizjograficznych (Dz.U. 2022 poz. 2783), s. 26.
  8. Germanizacja nazw miejscowości w Okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie. Wybór źródeł, wstęp i oprac. M. Kubicki, Gdańsk-Warszawa 2022, s. 93.
  9. 1 2 3 Germanizacja nazw miejscowości w Okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie. Wybór źródeł, wstęp i oprac. M. Kubicki, Gdańsk-Warszawa 2022, s. 101.
  10. 1 2 3 4 5 G. Mazur, Leksykon miejscowości powiatu chełminskiego, Gdynia 2020, s. 76.
  11. Z. Nowak, Dzieje Chełmna do końca XVIII wieku, [w:] Dzieje Chełmna i jego regionu. Zarys monograficzny, red. M. Biskup, Toruń 1968, s. 157.
  12. Z. Nowak, Dzieje Chełmna do końca XVIII wieku, [w:] Dzieje Chełmna i jego regionu. Zarys monograficzny, red. M. Biskup, Toruń 1968, s. 158.
  13. 1 2 G. Mazur, Leksykon miejscowości powiatu chełminskiego, Gdynia 2020, s. 77.
  14. E. Kwiatkowska, Osadnictwo wiejskie powiatu chełmińskiego do połowy XX wieku, [w:] ,,Dzieje Chełmna i jego regionu. Zarys monograficzny", red. M. Biskup, Toruń 1968, s. 74.
  15. Z. Nowak, Dzieje Chełmna do końca XVIII wieku, [w:] Dzieje Chełmna i jego regionu. Zarys monograficzny, red. M. Biskup, Toruń 1968, ss. 157-158.
  16. Z. Nowak, Dzieje Chełmna do końca XVIII wieku, [w:] Dzieje Chełmna i jego regionu. Zarys monograficzny, red. M. Biskup, Toruń 1968, s. 159.
  17. Gmina Chełmno Studium Uwarunkowań i kierunków Zagospodarowania przestrzennego Tom 1 1999
  18. 1 2 Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom V - wynik wyszukiwania - DIR [online], dir.icm.edu.pl [dostęp 2025-02-02].
  19. B. Danilczuk, Chełmno w okresie zaboru pruskiego (XIX - pocz. XX w.), [w:] Dzieje Chełmna i jego regionu. Zarys monograficzny, red. M. Biskup, Toruń 1968, s. 230.
  20. MAPSTER - Szczegóły [online], igrek.amzp.pl [dostęp 2025-02-02].
  21. M. Wojciechowski, Powiat i miasto Chełmno w okresie międzywojennym (1920 - 1939), [w:] Dzieje Chełmna i jego regionu. Zarys monograficzny, red. M. Biskup, Toruń 1968, s. 291.
  22. M. Wojciechowski, Powiat i miasto Chełmno w okresie międzywojennym (1920 - 1939), [w:] Dzieje Chełmna i jego regionu. Zarys monograficzny, red. M. Biskup, Toruń 1968, s. 292.
  23. J. Sziling, Dzieje Chełmna i powiatu w okresie okupacji, [w:] Dzieje Chełmna i jego regionu. Zarys monograficzny, red. M. Biskup, Toruń 1968, ss. 314-315.
  24. M. Wojciechowski, Kształtowanie i utrwalanie władzy ludwoej w Chełmnie i powiecie w latach 1945-1948, [w:] Dzieje Chełmna i jego regionu. Zarys monograficzny, red. M. Biskup, Toruń 1968, s. 359.
  25. K. Faber, Oświata i życiu kulturalne Chełmna i powiatu w Polsce Ludowej, Dzieje Chełmna i jego regionu. Zarys monograficzny, red. M. Biskup, Toruń 1968, ss. 431-432.
  26. Z. Nowak, Dzieje Chełmna do końca XVIII wieku, [w:] Dzieje Chełmna i jego regionu. Zarys monograficzny, red. M. Biskup, Toruń 1968, s. 172.
  27. 1 2 K. Faber, Podział administracyjny powiatu chełmińskiego (według stanu z 31 XII 1966 r.) [w:] ,,Dzieje Chełmna i jego regionu. Zarys monograficzny", red. M. Biskup, Toruń 1968, s. 538.
  28. Rejestr zabytków nieruchomych – województwo kujawsko-pomorskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 stycznia 2025, s. 26 [dostęp 2016-05-22].
  29. Gmina Chełmno Studium Uwarunkowań i kierunków Zagospodarowania przestrzennego Tom 1 1999

Linki zewnętrznne

Bibliografia

  • H. Turska, Nazwy miejscowe powiatu chełmińskiego, [w:] Dzieje Chełmna i jego regionu. Zarys monograficzny, red. M. Biskup, Toruń 1968.
  • Obwieszczenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 4 sierpnia 2015 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. 2015 poz. 1636).
  • Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2022 r. w sprawie ustalenia, zmiany i zniesienia urzędowych nazw i rodzajów niektórych miejscowości oraz obiektów fizjograficznych (Dz.U. 2022 poz. 2783).
  • Germanizacja nazw miejscowości w Okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie. Wybór źródeł, wstęp i oprac. M. Kubicki, Gdańsk-Warszawa 2022.
  • G. Mazur, Leksykon miejscowości powiatu chełminskiego, Gdynia 2020.
  • Z. Nowak, Dzieje Chełmna do końca XVIII wieku, [w:] Dzieje Chełmna i jego regionu. Zarys monograficzny, red. M. Biskup, Toruń 1968.
  • E. Kwiatkowska, Osadnictwo wiejskie powiatu chełmińskiego do połowy XX wieku, [w:] ,,Dzieje Chełmna i jego regionu. Zarys monograficzny", red. M. Biskup, Toruń 1968.
  • Gmina Chełmno Studium Uwarunkowań i kierunków Zagospodarowania przestrzennego Tom 1 1999.
  • B. Danilczuk, Chełmno w okresie zaboru pruskiego (XIX - pocz. XX w.), [w:] Dzieje Chełmna i jego regionu. Zarys monograficzny, red. M. Biskup, Toruń 1968.
  • M. Wojciechowski, Powiat i miasto Chełmno w okresie międzywojennym (1920 - 1939), [w:] Dzieje Chełmna i jego regionu. Zarys monograficzny, red. M. Biskup, Toruń 1968.
  • J. Sziling, Dzieje Chełmna i powiatu w okresie okupacji, [w:] Dzieje Chełmna i jego regionu. Zarys monograficzny, red. M. Biskup, Toruń 1968.
  • M. Wojciechowski, Kształtowanie i utrwalanie władzy ludwoej w Chełmnie i powiecie w latach 1945-1948, [w:] Dzieje Chełmna i jego regionu. Zarys monograficzny, red. M. Biskup, Toruń 1968.
  • K. Faber, Oświata i życiu kulturalne Chełmna i powiatu w Polsce Ludowej, Dzieje Chełmna i jego regionu. Zarys monograficzny, red. M. Biskup, Toruń 1968.
  • K. Faber, Podział administracyjny powiatu chełmińskiego (według stanu z 31 XII 1966 r.) [w:] ,,Dzieje Chełmna i jego regionu. Zarys monograficzny", red. M. Biskup, Toruń 1968.