Nowawieś Chełmińska
| wieś | |
 Remiza Ochotniczej Straży Pożarnej | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (III 2011) |
258[1] |
| Strefa numeracyjna |
56 |
| Kod pocztowy |
86-200[2] |
| Tablice rejestracyjne |
CCH |
| SIMC |
0841633 |
Położenie na mapie gminy wiejskiej Chełmno _location_map.png) | |
Położenie na mapie Polski  | |
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego  | |
Położenie na mapie powiatu chełmińskiego  | |
 53°22′20″N 18°33′19″E/53,372222 18,555278[3] | |
Nowawieś Chełmińska (do 31 grudnia 2002 Nowa Wieś Chełmińska) – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie chełmińskim, w gminie Chełmno.
Podział administracyjny
| SIMC | Nazwa | Rodzaj |
|---|---|---|
| 1028153 | Piaski | część wsi (zniesiona w 2023 r.[7]) |
| 1028199 | Żaki | część wsi |
W latach 1939–1945 położona była w okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie, w rejencji bydgoskiej (Regierungsbezirk Bromberg)[8], w powiecie Chełmno (Kreis Kulm)[9].
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Nowawieś Chełmińska, po jej zniesieniu w gromadzie Podwiesk. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego. 1 stycznia 2003 nastąpiła zmiana nazwy wsi z Nowa Wieś Chełmińska na Nowawieś Chełmińska[10].
Demografia
Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) wieś liczyła 258 mieszkańców[1]. Jest dziesiątą co do wielkości miejscowością gminy Chełmno.
Historia
Miejscowość wzmiankowana w 1233 roku[11], od 1396 roku w posiadaniu miasta Chełmna. W roku 1751 zasiedlona kolonistami olenderskimi - pozostało po nich wiele budynków drewnianych konstrukcji zrębowej typowych dla tego osadnictwa w 1. połowie XIX wieku. W XIX wieku do Nowej Wsi Chełmińskiej dołączono wieś Wenecja zwaną też Wenedja oraz osadę Żaki [12].
W latach 1939 - 1942 dotychczasową nazwą wsi było Kulmisch Neudorf, lecz po przeprowadzonej zamianie nazw miejscowości w Okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie, w latach 1942 - 1945 nazywała się Kulmischneudorf[9].
Przypisy
- 1 2 GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 822 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 14 stycznia 2024, identyfikator PRNG: 88613
- ↑ Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
- ↑ Rejestr TERYT. Jednostki podziału terytorialnego (TERC). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2023-07-18].
- ↑ KSNG: Wykaz urzędowych nazw miejscowości i ich części. opublikowany [w:] Dz.U. z 2013 r. poz. 200 ze zmianami w Dz.U. z 2015 r. poz. 1636. [dostęp 2018-01-06]. (pol.).
- ↑ Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2022 r. w sprawie ustalenia, zmiany i zniesienia urzędowych nazw niektórych miejscowości oraz obiektów fizjograficznych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2783)
- ↑ Germanizacja nazw miejscowości w Okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie. Wybór źródeł, wstęp i oprac. M. Kubicki, Gdańsk-Warszawa 2022, s. 93.
- 1 2 Germanizacja nazw miejscowości w Okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie. Wybór źródeł, wstęp i oprac. M. Kubicki, Gdańsk-Warszawa 2022, s. 101.
- ↑ Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 grudnia 2002 r. w sprawie ustalenia i zmiany urzędowych nazw niektórych miejscowości w województwach: dolnośląskim, kujawsko-pomorskim, lubelskim, lubuskim, mazowieckim, opolskim, podlaskim, pomorskim, śląskim, świętokrzyskim, warmińsko-mazurskim, wielkopolskim i zachodniopomorskim oraz obiektu fizjograficznego w województwie podkarpackim (Dz.U. z 2002 r. nr 233, poz. 1964).
- ↑ Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom VII - wynik wyszukiwania - DIR [online], dir.icm.edu.pl [dostęp 2021-09-03].
- ↑ Gabriela Mazur, Leksykon Miejscowości powiatu chełmińskiego, 2020, ISBN 978-83-7591-751-2.
Bibliografia
- Grudziądz i okolice. Przewodnik Grudziądzkie Towarzystwo Kultury, Biblioteka Miejska w Grudziądzu, Grudziądz 1990
Linki zewnętrzne
- Nowawieś Chełmińska, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VII: Netrebka – Perepiat, Warszawa 1886, s. 208.
- Nowawieś Chełmińska, [w:] Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w średniowieczu, Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk, 2010–2014.