Maryn I
| Papież Biskup Rzymu | |
 | |
| Kraj działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
830 |
| Data i miejsce śmierci |
15 maja 884 |
| Miejsce pochówku | |
| Papież | |
| Okres sprawowania |
882–884 |
| Wyznanie | |
| Kościół | |
| Pontyfikat |
16 grudnia 882 |
Maryn I, Marynus I lub Marcin II[1] (łac. w zależności od przyjętej wersji imienia: Marinus I albo Martinus II, ur. w Gallese, zm. 15 maja 884[2]) – papież w okresie od 16 grudnia 882 do 15 maja 884[1].
Błąd w imieniu
W związku z faktem, że w średniowieczu wiele katalogów przekręcało imię papież: Maryna I (na „Marcin II”) i Maryna II (na „Marcin III”), kolejni papieże, którzy przyjęli imię Marcin zachowywali błędną numerację (Marcin IV powinien w rzeczywistości nazywać się Marcinem II, a Marcin V Marcinem III)[1].
Życiorys
Maryn urodził się w Gallese jako syn kapłana Palumbiusza z Toskanii[2].
Został wyświęcony na diakona przez papieża Mikołaja I[2]. Brał udział w VIII Soborze Powszechnym w Konstantynopolu jako jeden z legatów papieża Hadriana II[1]. Został archidiakonem i skarbnikiem Kościoła rzymskiego, a następnie został konsekrowany na biskupa Caere w Etrurii[2]. Jego poprzednik Jan VIII wysyłał go na trudne misje: w 880 roku do Karola Grubego, a w 882 roku do biskupa Neapolu Anatazego[2].
Pontyfikat
Po zabójstwie papieża Jana VIII, Maryn został wybrany papieżem jako biskup innej diecezji po raz pierwszy w dziejach Kościoła rzymskokatolickiego[2]. Nie poinformował od razu o swoim wyborze cesarza Franków, lecz gdy tylko przybył on do Italii, papież spotkał się z nim niedaleko Modeny[2].
Jako papież utrzymywał przyjazne kontakty z cesarzem Karolem III Grubym (881–888) i Alfredem Wielkim (871–899) królem Wessexu, a także przebaczył Formozusowi z Porto spiskowanie przeciwko Janowi VIII i przywrócił go na stolicę biskupią[2].
Maryn I zmarł w Rzymie i został pochowany w bazylice św. Piotra.
Przypisy
Bibliografia
- Pope Marinus I. Catholic Encyclopedia. [dostęp 2012-10-21]. (ang.).
