Mistrzostwa Świata w Piłce Ręcznej Mężczyzn 2021 (eliminacje)

Kwalifikacje do Mistrzostw Świata w Piłce Ręcznej Mężczyzn 2021 – rozgrywki mające na celu wyłonienie trzydziestu dwóch męskich reprezentacji narodowych w piłce ręcznej, które wystąpią w finałach tego turnieju.

W październiku 2018 roku Rada IHF podjęła decyzję o rozszerzeniu mistrzostw z 24 do 32 zespołów^[1]. Turniej finałowy organizowanych przez IHF mistrzostw świata odbędzie się w Egipcie w styczniu 2021 roku i wezmą w nim udział trzydzieści dwie drużyny. Automatycznie do mistrzostw zakwalifikowała się Dania jako mistrz świata z 2019 oraz reprezentacja Egiptu jako gospodarz zawodów. O pozostałych trzydzieści miejsc odbywały się kontynentalne kwalifikacje. Wolne miejsca zostały podzielone według następującego klucza geograficznego: po cztery obowiązkowe miejsca przydzielono czterem kontynentom – Europie, Azji, Afryce i Ameryce (trzy Południowej i jedno Północnej), zaś jedno – wcześniej przypadające Oceanii – mogła otrzymać drużyna z Oceanii zajmując przynajmniej piątą lokatę w mistrzostwach Azji, w przeciwnym przypadku było ono przyznawane jako dzika karta. Kolejne dwanaście przypadło kontynentom, z których pochodziły zespoły z czołowej dwunastki poprzednich mistrzostw, a także IHF zastrzegła sobie przyznawanie dzikiej karty^[2][3]. Z uwagi na fakt zajęcia odległych lokat przez zespoły z Oceanii w azjatyckich kwalifikacjach, do puli IHF dołączyła druga dzika karta^[4].

Z powodu licznych przypadków SARS-CoV-2 wykrytych w drużynach Czech i USA tuż przed rozpoczęciem turnieju zostały one zastąpione odpowiednio przez Macedonię Północną i Szwajcarię^[5][6].

Turniejem kwalifikacyjnym w Afryce były mistrzostwa tego kontynentu, które odbyły się w dniach 16–26 stycznia 2020 roku w trzech tunezyjskich miastach. Szesnaście uczestniczących zespołów rywalizowało początkowo systemem kołowym w ramach czterech czterozespołowych grup. Czołowe dwójki z każdej z grup utworzyły następnie dwie czterozespołowe grupy, które ponownie walczyły systemem kołowym o dwa czołowe miejsca premiowane awansem do półfinałów, pozostałe zaś rozgrywały mecze o miejsca 5–8^[53][54]. Czołowa szóstka zawodów – nie licząc Egiptu – uzyskała awans na MŚ 2021^[55][56].

W fazie wstępnej w swoich grupach zwyciężały Egipt, Tunezja, Algieria oraz Angola, dwie pierwsze odniosły także po dwa zwycięstwa w fazie zasadniczej^[56][57]. Spotkały się następnie w finale, gdzie wyraźnie lepszy okazał się Egipt^[58][59], brąz zaś zdobyła Algieria po zwycięstwie nad Angolą^[60]. Pozostałe miejsca dające awans na MŚ 2021 zajęły Republika Zielonego Przylądka, Maroko i Demokratyczna Republika Konga^[58].

Turniejem kwalifikacyjnym w Azji były mistrzostwa tego kontynentu, które odbyły się w dniach 16–27 stycznia 2020 roku w Kuwejcie, a awans otrzymać miała czołowa czwórka, ewentualnie też piąta reprezentacja, gdyby w tej piątce znalazł się zespół z Oceanii^[61]. Trzynaście uczestniczących reprezentacji rywalizowało w pierwszej fazie w ramach czterech grup (trzech trzy- i jednej czterozespołowej) systemem kołowym. Czołowa dwójka z każdej z grup utworzyła następnie dwie czterozespołowe grupy, które ponownie walczyły systemem kołowym o dwa czołowe miejsca premiowane awansem do półfinałów^[62][61].

Faworyzowane zespoły łatwo awansowały do fazy zasadniczej^[63]. Reprezentacja Bahrajnu – triumfatorzy rozegranego trzy miesiące wcześniej turnieju kwalifikacyjnego do IO 2020 – niespodziewanie uległa Japończykom zarówno w niej, jak i w meczu o trzecie miejsce. Dominację na kontynencie potwierdził zaś Katar, w drodze do mistrzowskiego tytułu nie przegrywając meczu, zaś sam pojedynek finałowy wygrywając z Koreą Południową dwunastoma bramkami^[64]. Czwórka półfinalistów uzyskała awans do MŚ 2021^[65].

Ameryce Południowej i Środkowej w MŚ 2021 przysługiwały cztery miejsca, a regionalna federacja postanowiła przyznać je w dwóch turniejach. Główny turniej kwalifikacyjny – będący mistrzostwami tej strefy – odbył się w dniach 21–25 stycznia 2020 roku w Brazylii. Sześć uczestniczących zespołów rywalizowało systemem kołowym podczas pięciu meczowych dni w trzech halach w położonym w stanie Parana mieście Maringá^[66][67][68]. Z kompletem zwycięstw w zawodach triumfowała Argentyna, wraz z Brazylią i Urugwajem kwalifikując się jednocześnie do Mistrzostw Świata 2021^[69][70].

Czwarte miejsce premiowane awansem do światowego czempionatu miało przypaść zwycięzcy turnieju ostatniej szansy. Zaplanowany on został pierwotnie do rozegrania w maksymalnie sześciozespołowej obsadzie rywalizującej systemem kołowym w Salwadorze w czerwcu, następnie przesunięty na październik 2020 roku^[71][72]. W tymże miesiącu został jednak przeniesiony do Urugwaju na początek listopada z udziałem czterech drużyn^[73][74], z uwagi na pandemię COVID-19 wycofała się Kolumbia^[75], następnie Paragwaj, zatem pod koniec października COSCABAL zdecydował o odwołaniu turnieju^[76][77]. Nominował następnie na wakujące miejsce reprezentację Chile, która zajęła czwarte miejsce w mistrzostwach kontynentu, do czego przychyliła się Rada IHF^[78].

Turniej kwalifikacyjny – będący jednocześnie mistrzostwami Ameryki Północnej i Karaibów – został pierwotnie zaplanowany, standardowo dla tych zawodów, w pierwszej połowie 2020 roku. Ze względu na pandemię COVID-19 został on następnie przesunięty na późniejszy termin^[72], a ostatecznie odwołany^[79]. NACHC zwrócił się następnie do IHF z wnioskiem o wyznaczenie reprezentanta regionu, a nominację otrzymała reprezentacja Stanów Zjednoczonych – z uwagi na najwyższy ranking spośród chętnych krajów, możliwości komercyjne oraz chęć zwiększenia poziomu jej gry przed zbliżającymi się LIO 2028^[80].

Z uwagi na fakt, iż zespół z Oceanii nie zajął w mistrzostwach Azji miejsca w pierwszej piątce, IHF mogła przyznać dwie dzikie karty, a otrzymały je Polska i Rosja^[81].