Najada (księżyc)
![]() Zdjęcie Najady, wykonane przez sondę Voyager 2 | |
| Planeta | |
|---|---|
| Odkrywca |
Richard J. Terrile, Voyager Imaging Team |
| Data odkrycia |
wrzesień 1989 |
| Tymczasowe oznaczenie |
S/1989 N 6 |
| Charakterystyka orbity | |
| Półoś wielka |
48 227 km[1] |
| Mimośród |
0,0003[1] |
| Okres obiegu |
0,294 d[1] |
| Nachylenie do płaszczyzny Laplace’a |
4,691°[1] |
| Długość węzła wstępującego |
42,279°[1] |
| Argument perycentrum |
2,045°[1] |
| Anomalia średnia |
30,035°[1] |
| Własności fizyczne | |
| Wymiary |
96×60×52 km[2] |
| Masa |
~1,9 × 1017 kg |
| Średnia gęstość |
1,3 g/cm³[3] |
| Przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni |
0,010 m/s² |
| Albedo |
0,072[3] |
| Jasność obserwowana (z Ziemi) |
|
| Temperatura powierzchni |
~51 K |
Najada (Neptun III) – księżyc Neptuna. Nazwa księżyca pochodzi od najad z mitologii greckiej.
Najada została odkryta we wrześniu 1989 roku na zdjęciach zrobionych przez sondę Voyager 2. Była ostatnim z księżyców odkrytych podczas jej przelotu obok Neptuna, została oznaczona S/1989 N 6[4].
Ma nieregularny kształt i nie wykazuje śladów jakiejkolwiek modyfikacji geologicznej. Orbita Najady znajduje się wewnątrz granicy Roche’a Neptuna, przez co siły pływowe działające na ten księżyc spowodują, że pewnego dnia rozpadnie się on, a jego pozostałości zasilą pierścień planety.
Zobacz też
- chronologiczny wykaz odkryć planet, planet karłowatych i ich księżyców w Układzie Słonecznym
- księżyce Neptuna – zestawienie podstawowych danych
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 Planetary Satellite Mean Orbital Parameters. Jet Propulsion Laboratory, 2013-08-23. [dostęp 2016-02-14]. (ang.).
- ↑ David R. Williams: Neptunian Satellite Fact Sheet. NASA, 2015-10-13. [dostęp 2016-02-14]. (ang.).
- 1 2 3 Planetary Satellite Physical Parameters. Jet Propulsion Laboratory, 2015-02-19. [dostęp 2016-02-14]. (ang.).
- ↑ Naiad. [w:] Solar System Exploration [on-line]. NASA. [dostęp 2018-07-30]. (ang.).
Linki zewnętrzne
- Naiad. [w:] Solar System Exploration [on-line]. NASA. (ang.).


