Psamathe (księżyc)

Psamathe

Zdjęcie ukazujące księżyc Psamathe
Planeta	Neptun
Odkrywca	Scott Sheppard, David Jewitt i Jan Kleyna
Data odkrycia	29 sierpnia 2003[1]
Tymczasowe oznaczenie	S/2003 N 1
Charakterystyka orbity
Półoś wielka	46 705 000 km[2]
Mimośród	0,4617[2]
Okres obiegu	9128,74 d[2]
Nachylenie do ekliptyki	137,679°[2]
Długość węzła wstępującego	298,074°[2]
Argument perycentrum	144,158°[2]
Anomalia średnia	190,027°[2]
Własności fizyczne
Średnica równikowa	40 km[3]
Powierzchnia	5026 km²[3]
Objętość	33 510 km³[3]
Masa	1,4987 × 1016 kg[3]
Średnia gęstość	1,5 g/cm³[3]
Przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni	0,003 m/s²[3]
Prędkość ucieczki	10 m/s (36 km/h[3])
Albedo	0,04[3]
Jasność obserwowana (z Ziemi)	25,6m[4]

Psamathe (Neptun X) – księżyc Neptuna. Odkrył go 29 sierpnia 2003 roku zespół astronomów w składzie: Scott Sheppard, David Jewitt i Jan Kleyna, przy pomocy teleskopu Subaru na Hawajach^[1]. Księżyc uzyskał tymczasowe oznaczenie S/2003 N 1^[1]. Jego nazwa pochodzi od jednej z nereid w mitologii greckiej^[1].

Psamathe krąży wokół Neptuna po mocno ekscentrycznej orbicie, której półoś wielka wynosi 46,7 miliona km^[2], przeciwnie do kierunku obrotu planety wokół własnej osi (jest to tzw. orbita wsteczna)^[1]. Jest jednym z najbardziej oddalonych od planety macierzystej księżyców w całym Układzie Słonecznym (dalej od niego krąży tylko inny księżyc Neptuna – Neso)^[2]. Jedno okrążenie zajmuje Psamathe ok. 25 lat^[2]. Podobieństwo orbit Psamathe i Neso sugeruje, że mogły one powstać w wyniku rozpadu jednego większego księżyca miliardy lat temu^[1].

• Chronologiczny wykaz odkryć planet, planet karłowatych i ich księżyców w Układzie Słonecznym
• Księżyce Neptuna – zestawienie podstawowych danych