Reprezentacja Gibraltaru w piłce nożnej mężczyzn

Gibraltar

Mecz towarzyski z Estonią w 2014 roku.
Przydomek	Team 54
Związek	Gibraltar Football Association
Sponsor techniczny	Legea
Trener	Julio César Ribas
Skrót FIFA	GIB
Ranking FIFA	201. (840.80 pkt.)[a]
Zawodnicy
Kapitan	Roy Chipolina
Najwięcej występów	Liam Walker (47)
Najwięcej bramek	Roy Chipolina, Liam Walker (3)
Stroje domowe Stroje wyjazdowe
Trzeci strój
Mecze
Pierwszy mecz Gibraltar 0:0 Słowacja  (Faro, Portugalia; 19 września 2013)
Najwyższe zwycięstwo Gibraltar 2:0  Liechtenstein (Gibraltar; 16 listopada 2022)
Najwyższa porażka  Francja 14:0 Gibraltar (Nicea, Francja; 18 listopada 2023)
Strona internetowa
↑ Stan aktualny na 15 lutego 2024.

Reprezentacja Gibraltaru w piłce nożnej – drużyna sportowa reprezentująca Gibraltar, która 1 października 2012 roku została tymczasowym członkiem^[1], a w 24 maja 2013 pełnoprawnym członkiem UEFA^[2] oraz od 13 maja 2016 roku będąca członkiem FIFA.

Gibraltarski Związek Piłki nożnej jest jednym z najstarszych na świecie (założono go w 1895 roku), a reprezentacja rozgrywa mecze od 1901 roku. Gibraltar jest terytorium zależnym od Wielkiej Brytanii i dlatego jest związany od 1909 roku z The Football Association, który 26 stycznia 2007 roku podczas kongresu UEFA w Düsseldorfie w Niemczech głosował za pełnoprawnym członkostwem Gibraltar Football Association w UEFA. Stadion reprezentacji nazywa się „Victoria Stadium” i znajduje się w Gibraltarze (5 tys. miejsc).

W 2006 roku zespół wziął udział w nieoficjalnych mistrzostwach drużyn niezrzeszonych przez FIFA (FIFI Wild Cup), gdzie zajął trzecie miejsce, pokonując po drodze reprezentację Tybetu 5−0 i remisując z Republiką St. Pauli 1−1. W półfinale zaś uległ późniejszym zwycięzcom, zespołowi Cypru Północnego 0−2. W meczu o trzecie miejsce zespół ponownie spotkał się z drużyną St. Pauli, którą tym razem pokonał 2−1. Według danych z 31 lipca 2012 roku reprezentacja ta rozegrała 55 nieoficjalnych meczów, z czego wygrała 30, zremisowała 4 i przegrała 21^[3]. Była jedną z najlepszych drużyn niezrzeszonych w FIFA.

24 maja 2013 roku drużyna została pełnoprawnym członkiem UEFA^[2], dzięki czemu reprezentacja Gibraltaru może brać udział w eliminacjach do mistrzostw Europy.

19 listopada 2013 roku reprezentacja Gibraltaru rozegrała pierwszy oficjalny mecz międzynarodowy pod egidą UEFA. Na stadionie w Faro w Portugalii, Gibraltarczycy zremisowali 0–0 z reprezentacją Słowacji w meczu towarzyskim. Kapitanem zespołu w pierwszym meczu był Roy Chipolina^[4]. 4 czerwca 2014 roku na Estádio Algarve w Faro reprezentacja Gibraltaru wygrała swój pierwszy oficjalny mecz (1−0 z reprezentacją Malty), a strzelcem bramki był Kyle Casciaro (66. minuta)^[5][6][7]. 29 marca 2015 roku w meczu eliminacyjnym ze Szkocją pierwszą historyczną bramkę dla Gibraltaru w eliminacjach strzelił w 19 minucie Lee Casciaro^[8]. W lipcu 2015 roku trenerem kadry Gibraltaru został Jeff Wood^[9]. Był nim do 2018 roku^[10]. Obecnie selekcjonerem Gibraltarczyków jest Urugwajczyk, Julio César Ribas^[11].

13 maja 2016 roku Gibraltar został członkiem FIFA^[12] i odtąd może brać udział w eliminacjach do mistrzostw świata. W kwietniu 2018 roku zdobył pierwsze punkty do rankingu FIFA. Dotychczas miał zerowy dorobek, jednak obecnie ma 34 punkty dzięki czemu awansował o 10 pozycji i wszedł do top 200 rankingu FIFA.

W 1997 roku Gibraltarska Federacja Piłkarska złożyła do FIFA wniosek o członkostwo. Dwa lata później FIFA wszczęła postępowanie w tej sprawie i przekazała wniosek do UEFA. W 2000 roku wspólna delegacja UEFA i FIFA przeprowadziła inspekcję obiektów i infrastruktury. W tym samym roku Królewski Hiszpański Związek Piłki Nożnej sprzeciwił się członkostwu Gibraltaru w tej organizacji i odmówił jej udziału w jakiejkolwiek konkurencji, ponieważ Hiszpania po tym jak oddała Gibraltar Wielkiej Brytanii rości sobie do niego prawa. W 2001 roku UEFA zmieniła ustawę i odrzuciła wniosek GFA, zmieniając i uważając, że ich członkiem może zostać związek z kraju, który został uznany przez Organizację Narodów Zjednoczonych. GFA zaapelował do Sportowego Sądu Arbitrażowego, który 7 października 2003 roku orzekł, że GFA powinien być potraktowany według zasad członkostwa obowiązujących w czasie, gdy został złożony wniosek^[13], mimo tego UEFA odmówiła przyjęcia GFA jako członka. W sierpniu 2006 roku Trybunał Arbitrażowy do spraw Sportu ponownie orzekł, że UEFA i FIFA muszą zaakceptować Gibraltar Football Association jako pełnoprawnego członka. Odbyło się wotum w tej sprawie, które jest wymagane do pełnego członkostwa, głos w tej sprawie zajął Ángel María Villar, prezes Królewskiego Hiszpańskiego Związku Piłki Nożnej, który sprzeciwił się członkostwu Gibraltaru twierdząc, że to sprawa polityczna i powołując się na traktat z Utrechtu podpisany w 1713 roku. 26 stycznia 2007 roku w Düsseldorfie, podczas kongresu UEFA, odbyło się głosowanie w sprawie pełnoprawnego członkostwa GFA [45 głosów przeciw, 3 za (Anglia, Szkocja i Walia), 4 głosy wstrzymujące], co było bardzo dobrą informacją dla rządu hiszpańskiego, który zagroził wycofaniem wszystkich klubów i drużyn narodowych z UEFA jeżeli Gibraltar zostanie do niej dopuszczony^[14]. W 2012 roku Komitet Wykonawczy UEFA przyznał GFA tymczasowe członkostwo począwszy od 1 października, w oczekiwaniu na głos na kongresie w maju 2013 roku, aby ustanowić go pełnoprawnym członkiem. Sprzeciwiała się temu Hiszpania, która obiecała „wyczerpać wszystkie środki prawne”, aby zapobiec uzyskaniu pełnego członkostwa Gibraltaru w UEFA. To mógł być silny impuls w Kraju Basków i Katalonii, których reprezentacje już grają regularnie mecze towarzyskie^[15].

24 maja 2013 roku podczas kongresu UEFA odbyło się głosowanie w sprawie przyznania pełnoprawnego członkostwa Gibraltarowi. Spośród 53 państw biorących udział w głosowaniu 51 było za. Przeciw były Hiszpania oraz Białoruś.

• Oficjalna witryna związku. gfa.gi. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-05-14)]. (ang.)
• RSSSF – archiwum wyników
• http://news.bbc.co.uk/sport2/hi/football/internationals/6215286.stm