Reprezentacja Słowenii w piłce nożnej mężczyzn

Słowenia

Slovenija

Związek	Nogometna zveza Slovenije
Sponsor techniczny	Nike
Trener	Matjaž Kek (od 2018)
Skrót FIFA	SVN
Ranking FIFA	55. (1431.40 pkt.)[a]
Miejsce w rankingu Elo	58. (10 lipca 2016) (1588 pkt.)
Zawodnicy
Najwięcej występów	Boštjan Cesar (101)[1]
Najwięcej bramek	Zlatko Zahovič (35)[1]
Stroje domowe Stroje wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz  Estonia 1:1 Słowenia  (Tallinn, Estonia; 3 czerwca 1992)
Najwyższe zwycięstwo  Oman 0:7 Słowenia  (Maskat, Oman; 8 lutego 1999)
Najwyższa porażka  Francja 5:0 Słowenia  (Saint-Denis, Francja; 12 października 2002)
Strona internetowa
↑ Stan aktualny na 15 lutego 2024.

Reprezentacja Słowenii w piłce nożnej mężczyzn (słoweń. Reprezentanca Slovenije v nogometu za moške) – narodowy zespół piłkarzy nożnych Słowenii. Za jego funkcjonowanie odpowiedzialny jest Słoweński Związek Piłki Nożnej.

Reprezentacja Słowenii swój pierwszy oficjalny mecz rozegrała w 1991 roku. Przez następną dekadę drużyna zaliczana była do europejskich słabeuszy. Poza tym w samej Słowenii piłka nożna nie cieszyła się dużą popularnością, o wiele większe zainteresowanie wzbudzały koszykówka i piłka ręczna. W latach 1995–97 w eliminacjach do Mistrzostw Świata 1998 oraz UEFA Euro 1996 Słoweńcy rozegrali łącznie osiemnaście meczów – wygrali trzy (z czego wszystkie w eliminacjach do Mistrzostw Europy), zremisowali również trzy i przegrali dwanaście.

Wszystko zmieniło się, kiedy w 1998 roku selekcjonerem reprezentacji został 35-letni Srečko Katanec. Za jego kadencji reprezentacja zagrała najpierw w UEFA Euro 2000, a dwa lata później na Mistrzostwach Świata 2002. W obu przypadkach Słoweńcy awansowali po barażach – w 1999 roku wygrali z reprezentacją Ukrainy, a w 2001 roku – z reprezentacją Rumunii. Znacznie lepiej zaprezentowali się na mistrzostwach Europy (dwa remisy i minimalna przegrana z reprezentacją Hiszpanii; na światowym czempionacie – trzy porażki), chociaż udział w obu turniejach zakończyli na fazie grupowej.

Po odejściu Katanca (po konflikcie z największą gwiazdą reprezentacji Zlatko Zahovičem) reprezentacja znów popadła w przeciętność, przegrywając eliminacje do UEFA Euro 2004 (po barażu z reprezentacją Chorwacji), Mistrzostw Świata 2006 i UEFA Euro 2008. Jednakże w 2008 roku, po objęciu funkcji selekcjonera przez Matjaža Keka, słoweńska reprezentacja wyraźnie poprawiła swoje osiągnięcia. W eliminacjach do MŚ 2010, Słoweńcy zajęli drugie miejsce w grupie (kosztem faworyzowanych reprezentacji Czech i Polski), co uprawniało ich do rozegrania barażu o awans. W meczach barażowych reprezentacja Słowenii wyeliminowała reprezentację Rosji (na wyjeździe 1:2, u siebie 1:0, przy równym bilansie zadecydował gol zdobyty w Moskwie) i wywalczyła udział w Mistrzostwach Świata w Republice Południowej Afryki.

Na tym turnieju słoweńscy piłkarze zagrali w grupie C razem ze Stanami Zjednoczonymi, Anglią i Algierią. Po jednym zwycięstwie (z Algierią 1:0), jednym remisie (ze Stanami Zjednoczonymi 2:2), oraz jednej porażce (z Anglią 0:1) zajęli trzecie miejsce w grupie zdobywając cztery punkty. Pożegnali się tym samym z turniejem.

W eliminacjach do Euro 2012 Słoweńcy grali w grupie C razem z Włochami, Estonią, Serbią, Irlandią Północną i Wyspami Owczymi. Po czterech zwycięstwach, dwóch remisach i czterech porażkach zajęli ostatecznie czwarte miejsce z 14 punktami na koncie, co nie dało im awansu.

Dwa lata później w eliminacjach do Mistrzostw Świata w Brazylii ulokowano ich w grupie E razem ze Szwajcarią, Islandią, Norwegią, Albanią i Cyprem. Notując pięć zwycięstw i pięć porażek z piętnastoma punktami na koncie zajęli trzecie miejsce, które nie pozwoliło nawet na udział w barażach.

Eliminacje do Euro 2016 we Francji słoweńska ekipa rozpoczęła meczami w grupie E, razem z Anglią, Szwajcarią, Estonią, Litwą i San Marino. Szesnaście punktów w dziesięciu meczach po pięciu zwycięstwach, jednym remisie i czterech porażkach pozwoliło reprezentacji Słowenii zająć trzecie miejsce i ostatecznie wystąpić w barażach o awans. Zagrała w nich z reprezentacją Ukrainy. Przegrywając dwumecz (2:0, 1:1) nie pojechała na ten turniej.

Kwalifikacje do Mistrzostw Świata 2018 w Rosji podopieczni Srečko Katanca rozpoczęli w grupie F razem z Anglią, Słowacją, Szkocją, Litwą i Maltą. Jednak cztery zwycięstwa trzy remisy i trzy porażki (15 punktów), ostatecznie pozwoliły zająć dopiero czwarte miejsce nie dające kwalifikacji.

Po tych eliminacjach Katanec podał się do dymisji^[2]. Na tym stanowisku zastąpił go jego rodak Tomaž Kavčič^[3]. Pod jego wodzą Słoweńcy przystąpili do rozgrywek nowo powstałej Ligi Narodów UEFA. W grupie C rywalizowali oni z Norwegią, Bułgarią oraz Cyprem. Notując trzy remisy i trzy porażki spadli do Dywizji D. W międzyczasie nastąpiła zmiana selekcjonera i stery reprezentacji tymczasowo przejął Igor Benedejčič^[4]. W listopadzie 2018 nowym trenerem kadry (po raz drugi) został Matjaž Kek^[5].

     Kolorem niebieskim zaznaczono wciąż aktywnych piłkarzy

Szkoleniowiec	O	od	do	M	W	R	P	W%	R%	P%	Największe sukcesy
Bojan Prašnikar		1991	1993	4	1	2	1	25.00	50.00	25.00
Zdenko Verdenik		1994	1997	32	10	8	14	31.25	25.00	43.75
Bojan Prašnikar		1998		5	1	1	3	20.00	20.00	60.00
Srečko Katanec		1998	2002	47	18	16	13	38.30	34.00	27.70	awans i udział w ME 2000 i MŚ 2002
Bojan Prašnikar		2002	2004	16	6	3	7	37.50	18.75	43.75
Branko Oblak		2004	2006	23	6	7	10	26.10	30.40	43.50
Matjaž Kek		2007	2011	49	20	9	20	40.82	18.37	40.82	awans i udział w MŚ 2010
Slaviša Stojanovič		2011	2012	9	2	2	5	22.22	22.22	55.56
Srečko Katanec		2013	2017	42	16	7	19	38.10	16.66	45.23
Tomaž Kavčič		2017	2018	7	1	1	5	14.29	14.29	71.43
Igor Benedejčič		2018		2	0	2	0	00.00	100.0	00.00
Matjaž Kek		2018		58	27	19	12	46.55	32.76	20.69	awans i udział w ME 2024

Stan na 1 lipca 2024^[9]

• Oficjalna strona związku (słoweń.)
• Profil na stronie FIFA. fifa.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-06-08)]. (ang.).
• Profil na National Football Teams (ang.)
• RSSSF – archiwum wyników (ang.)
• RSSSF – archiwum zawodników z największą liczbą występów i goli (ang.)