Reprezentacja Ukrainy w piłce nożnej mężczyzn
![]() Znak reprezentacji | |||
| Przydomek |
Жовто-блакитнi (Żółto-błękitni), Жовто-сині (Żółto-niebiescy) | ||
|---|---|---|---|
| Związek | |||
| Sponsor techniczny | |||
| Trener | |||
| Asystent trenera | |||
| Skrót FIFA |
UKR | ||
| Ranking FIFA |
| ||
| Miejsce w rankingu Elo |
| ||
| Zawodnicy | |||
| Najwięcej występów |
Anatolij Tymoszczuk (144) | ||
| Najwięcej bramek |
Andrij Szewczenko (48) | ||
| |||
| Mecze | |||
| Pierwszy mecz (Użhorod, Ukraina; 29 kwietnia 1992) | |||
| Najwyższe zwycięstwo (Lwów, Ukraina; 6 września 2013) | |||
| Najwyższa porażka (Saint-Denis, Francja; 6 października 2020) | |||
| |||
Reprezentacja Ukrainy w piłce nożnej mężczyzn (ukr. Чоловіча збірна України з футболу) – narodowy zespół piłkarzy nożnych Ukrainy. Za funkcjonowanie reprezentacji odpowiedzialny jest Ukraiński Związek Piłki Nożnej.
Dzieje reprezentacji
Reprezentacja Ukrainy rozpoczęła występy międzynarodowe 29 kwietnia 1992 roku, od porażki 1:3 z Węgrami.
Wcześniej ukraińscy piłkarze grali w barwach reprezentacji Związku Radzieckiego. I to oni – zawodnicy Dynama Kijów, najbardziej utytułowanego klubu ZSRR – stanowili o jej sile w latach 80. Na początku lat 90. niektórzy Ukraińcy (np. Ilja Cymbalar, Wiktor Onopko, Oleg Salenko, Andriej Kanczelskis, Jurij Nikiforow czy Siergiej Juran) wybrali grę w barwach reprezentacji Rosji, która została ogłoszona oficjalnym następcą reprezentacji ZSRR, a Ukraina nie uczestniczyła w największych międzynarodowych rozgrywkach do 1994 r.
Trzykrotnie „Zbirna”, mając w składzie najlepszego według France Football piłkarza świata Andrija Szewczenkę, przegrywała w barażach do międzynarodowych turniejów – z Chorwacją do Mundialu 1998, ze Słowenią do Euro 2000 i z Niemcami do Mundialu 2002. W eliminacjach do Euro 2004 nie przeszła kwalifikacji do finału, zajmując dopiero trzecie miejsce w grupie 6 po przyszłym mistrzu Europy 2004 Grecji i Hiszpanii.
Futbol na Ukrainie cieszy się olbrzymim zainteresowaniem. Wpływ mają na to, oprócz ostatnich sukcesów drużyny narodowej, także regularne występy w Lidze Mistrzów Dynama Kijów i Szachtara Donieck, rozwój infrastruktury sportowej oraz podniesienie poziomu rozgrywek ligowych. W ukraińskich klubach pracuje coraz więcej znanych trenerów z zagranicy.

W 2005 roku reprezentacja prowadzona przez Ołeha Błochina zajęła pierwsze miejsce w grupie eliminacyjnej do Mundialu 2006 i po raz pierwszy w historii awansowała do finałów mistrzostw świata. Na turnieju po ograniu Arabii Saudyjskiej i Tunezji, awansowała do drugiej rundy, gdzie po rzutach karnych wygrała ze Szwajcarią. W ćwierćfinale nie dała rady przyszłym mistrzom świata Włochom.
Wtedy niemal wszyscy reprezentanci byli zawodnikami klubów z rodzimej ligi, najczęściej Dynama Kijów. Od kilku lat pewną pozycję w bramce miał doświadczony Ołeksandr Szowkowski (Dynamo Kijów). Przed nim grali zazwyczaj Andrij Nesmaczny (Dynamo Kijów), Andrij Rusoł (Dnipro Dniepropetrowsk), Anatolij Tymoszczuk (Bayern Monachium) i Wołodymyr Jezerski (Szachtar Donieck). Liderem drugiej linii był 35-letni rozgrywający Andrij Husin. W ataku obok największej gwiazdy i kapitana reprezentacji Andrija Szewczenki (Dynamo Kijów) występowali Andrij Woronin (FC Liverpool), Ołeksij Bielik (Szachtar Donieck) lub powracający do kadry po dwuletniej nieobecności Serhij Rebrow (Rubin Kazań).
W kolejnych eliminacjach do Euro 2008 ponownie nie zakwalifikowała się do turnieju finałowego, zajmując trzecie miejsce w grupie 2 po reprezentacji Włoch i Francji.
W eliminacjach do Mundialu 2010 zajęła drugie miejsce w grupie 6, ale przegrała w barażach do finałowego turnieju z Grecją (0:0 i 0:1).
W finałach Euro 2012 miała zapewniony start jako współgospodarz (razem z Polską). Znalazła się w grupie D razem z Anglią, Francją i Szwecją. Po jednym zwycięstwie (ze Szwecją 2:1), i dwóch porażkach (z Francją 0:2 i Anglią 0:1) z trzema punktami na koncie zakończyli swój udział w turnieju na fazie grupowej zajmując trzecie miejsce.
W eliminacjach do Mistrzostw Świata 2014 w Brazylii Ukraińcy zajęli drugie miejsce tuż za reprezentacją Anglii z 21 punktami w dziesięciu meczach po sześciu zwycięstwach, trzech remisach i jednej porażce. Oznaczało to ponowny udział w barażach, w których to rywalem ekipy ukraińskiej była Francja. Po zwycięstwie 2:0 w pierwszym meczu rozegranym w Kijowie, w meczu rewanżowym na Saint-Denis padł wynik 3:0 dla Francuzów, w wyniku czego Ukraińcom nie udało się awansować do turnieju głównego.
Udało im się za to awansować do Mistrzostw Europy 2016. W swojej grupie eliminacyjnej grali z Hiszpanią, Słowacją, Białorusią, Luksemburgiem i Macedonią. Zajęli w niej ostatecznie trzecie miejsce z dorobkiem 19 punktów w 10 meczach po sześciu zwycięstwach, jednym remisie i trzech porażkach. Zagrali więc kolejny raz w barażach tym razem z reprezentacją Słowenii. Po zwycięstwie 2:0 w pierwszym meczu we Lwowie, w rewanżowym spotkaniu rozegranym w Mariborze padł wynik 1:1 i ukraińscy piłkarze mogli świętować awans na Euro.
Na turnieju we Francji reprezentacja Ukrainy trafiła do grupy C razem z Polską, Niemcami i Irlandią Północną. Po trzech porażkach odpowiednio z: Niemcami i Irlandią Północną (po 0:2), oraz z Polską (0:1) z zerowym dorobkiem punktowym zajęli ostatnie miejsce i zakończyli udział w turnieju na fazie grupowej. Po tych nieudanych dla Ukraińców mistrzostwach selekcjoner Mychajło Fomenko rozstał się z kadrą[1]. Jego następcą na stanowisku selekcjonera reprezentacji Ukrainy został Andrij Szewczenko.
Eliminacje do Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2020
|
|
Lista meczów reprezentacji Ukrainy w piłce nożnej
Akcesja do federacji międzynarodowych
Udział w międzynarodowych turniejach
Igrzyska olimpijskie
| Udział w igrzyskach olimpijskich | Kwalifikacje do igrzysk olimpijskich | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Rok | Runda | Miejsce | M | W | R | P | B+ | B- | M | W | R | P | B+ | B- | |
| 1920–1992 | Ukraina była częścią ZSRR | ||||||||||||||
| Nie zakwalifikowała się | 10 | 6 | 2 | 2 | 24 | 12 | |||||||||
| 8 | 6 | 0 | 2 | 17 | 5 | ||||||||||
| 8 | 2 | 5 | 1 | 8 | 5 | ||||||||||
| 2 | 1 | 0 | 1 | 2 | 4 | ||||||||||
| 13 | 5 | 5 | 3 | 17 | 13 | ||||||||||
| 10 | 6 | 1 | 3 | 20 | 13 | ||||||||||
| 10 | 5 | 2 | 3 | 18 | 12 | ||||||||||
| Faza grupowa | 9/16 | 3 | 1 | 0 | 2 | 3 | 5 | 5 | 3 | 1 | 1 | 9 | 8 | ||
Mistrzostwa świata
| Udział w mistrzostwach świata | Kwalifikacje do mistrzostw świata | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Rok | Runda | Miejsce | M | W | R | P | B+ | B- | M | W | R | P | B+ | B- | |
| 1930–1990 | Ukraina była częścią ZSRR | ||||||||||||||
| Nie brała udziału | |||||||||||||||
| Nie zakwalifikowała się | 12 | 6 | 3 | 3 | 11 | 9 | |||||||||
| 12 | 4 | 6 | 2 | 15 | 13 | ||||||||||
| Ćwierćfinał | 8/32 | 5 | 2 | 1 | 2 | 5 | 7 | 12 | 7 | 4 | 1 | 18 | 7 | ||
| Nie zakwalifikowała się | 12 | 6 | 4 | 2 | 21 | 7 | |||||||||
| 12 | 7 | 3 | 2 | 30 | 7 | ||||||||||
| 10 | 5 | 2 | 3 | 13 | 9 | ||||||||||
| 10 | 3 | 6 | 1 | 14 | 10 | ||||||||||
| Kwalifikacje do rozegrania | |||||||||||||||
Mistrzostwa Europy
| Udział w mistrzostwach Europy | Kwalifikacje do mistrzostw Europy | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Rok | Runda | Miejsce | M | W | R | P | B+ | B- | M | W | R | P | B+ | B- | |
| 1960–1992 | Ukraina była częścią ZSRR | ||||||||||||||
| Nie zakwalifikowała się | 10 | 4 | 1 | 5 | 11 | 15 | |||||||||
| 12 | 5 | 6 | 1 | 16 | 7 | ||||||||||
| 8 | 2 | 4 | 2 | 11 | 10 | ||||||||||
| 12 | 5 | 2 | 5 | 18 | 16 | ||||||||||
| Faza grupowa | 12/16 | 3 | 1 | 0 | 2 | 2 | 4 | ||||||||
| Faza grupowa | 24/24 | 3 | 0 | 0 | 3 | 0 | 5 | 12 | 7 | 2 | 3 | 17 | 5 | ||
| Ćwierćfinał | 8/24 | 5 | 2 | 0 | 3 | 6 | 10 | 8 | 6 | 2 | 0 | 17 | 4 | ||
| Faza grupowa | 17/24 | 3 | 1 | 1 | 1 | 2 | 4 | 10 | 6 | 2 | 2 | 15 | 10 | ||
Rekordziści
Stan na 21 września 2022[2]
Najwięcej występów w kadrze
| Lp. | Nazwisko | Lata gry w kadrze |
Mecze |
|---|---|---|---|
| 1. | Anatolij Tymoszczuk | 2000–2016 | 144 |
| 2. | Andrij Szewczenko | 1995–2012 | 111 |
| 3. | Andrij Jarmołenko* | 2009– | 110 |
| 4. | Rusłan Rotań | 2003–2018 | 100 |
| 5. | Ołeh Husiew | 2003–2016 | 98 |
| 6. | Andrij Piatow* | 2007– | 94 |
| 7. | Ołeksandr Szowkowski | 1994–2012 | 92 |
| 8. | Jewhen Konoplanka* | 2010– | 86 |
| 9. | Serhij Rebrow | 1992–2006 | 75 |
| 10. | Andrij Woronin | 2002–2012 | 74 |
Stan na 21 września 2022[2]
Najwięcej goli w kadrze
| Lp. | Nazwisko | Lata gry w kadrze |
Gole (Mecze) |
|---|---|---|---|
| 1. | Andrij Szewczenko | 1995–2012 | 48 (111) |
| 2. | Andrij Jarmołenko* | 2009– | 45 (110) |
| 3. | Jewhen Konoplanka* | 2010– | 17 (86) |
| 4. | Serhij Rebrow | 1992–2006 | 15 (75) |
| 5. | Ołeh Husiew | 2003–2016 | 13 (98) |
| 6. | Serhij Nazarenko | 2003–2012 | 12 (56) |
| 7. | Jewhen Sełezniow | 2008–2018 | 11 (58) |
| 8. | Andrij Worobiej | 2000–2008 | 9 (68) |
| Andrij Husin | 1993–2006 | 9 (71) | |
| 10. | Timierłan Husejnow | 1993–1997 | 8 (14) |
| Artem Kraweć* | od 2012 | 8 (23) | |
| Artem Miłewski | 2006–2012 | 8 (50) | |
| Andrij Woronin | 2002–2012 | 8 (74) | |
| Rusłan Rotań | 2003–2018 | 8 (100) |
Stan na 10 czerwca 2019 r.[3]
Kapitanowie reprezentacji
| # | Nazwisko | Lata gry w kadrze |
Mecze kapitana (Mecze ogółem) |
|---|---|---|---|
| 1 | Andrij Szewczenko | 1995–2012 | 58 (111) |
| 2 | Anatolij Tymoszczuk | 2000–2016 | 41 (144) |
| 3 | Ołeh Łużny | 1992–2003 | 39 (52) |
| 4 | Rusłan Rotań | 2003–2018 | 25 (100) |
| 5 | Jurij Kalitwincew | 1995–1999 | 13 (22) |
| = | Ołeksandr Hołowko | 1995–2004 | 13 (58) |
| 7 | Ołeksandr Szowkowski | 1993–2012 | 12 (92) |
| 8 | Andrij Piatow* | od 2006 | 9 (89) |
| 9 | Ołeksandr Kuczer | 2006–2017 | 8 (57) |
| 10 | Jewhen Konoplanka* | od 2010 | 5 (73) |
| 11 | Hennadij Łytowczenko | 1993–1994 | 4 (4) |
| = | Jurij Maksymow | 1992–2002 | 4 (27) |
| 13 | Serhij Diriawka | 1992–1995 | 3 (9) |
| = | Andrij Husin | 1993–2006 | 3 (71) |
| 15 | Andrij Połunin | 1992–1995 | 2 (9) |
| = | Andrij Rusoł | 2004–2010 | 2 (49) |
| = | Władysław Waszczuk | 1996–2007 | 2 (63) |
| 18 | Jurij Szełepnycki | 1992 | 1 (1) |
| = | Jewhen Drahunow | 1992 | 1 (2) |
| = | Ołeksij Mychajłyczenko | 1992–1994 | 1 (2) |
| = | Serhij Tretjak | 1992 | 1 (2) |
| = | Ihor Petrow | 1994 | 1 (3) |
| = | Serhij Kowałeć | 1992–1994 | 1 (10) |
| = | Serhij Beżenar | 1992–1997 | 1 (23) |
| = | Wjaczesław Szewczuk | 2006–2016 | 1 (56) |
| = | Serhij Rebrow | 1992–2007 | 1 (75) |
Stan na 5 września 2020 r.
Bramkarze reprezentacji
| # | Nazwisko | Lata gry w kadrze |
Najwięcej goli straconych w kadrze (Mecze ogółem) |
|---|---|---|---|
| 1 | Ołeksandr Szowkowski | 1994–2012 | 76 (92) |
| 2 | Andrij Piatow* | od 2006 | 71 (94) |
| 3 | Ołeh Susłow | 1994–1997 | 15 (12) |
| 4 | Andrij Dykań | 2010–2012 | 11 (8) |
| = | Dmytro Tiapuszkin | 1994–1995 | 11 (7) |
| 6 | Witalij Rewa | 2001–2003 | 10 (9) |
| = | Maksym Łewycki | 2000–2002 | 10 (8) |
| 8 | Wjaczesław Kernozenko | 2000–2008 | 8 (5) |
| 9 | Ihor Kutepow | 1992–1993 | 6 (4) |
| 10 | Dmytro Szutkow | 1993–2003 | 4 (5) |
| = | Ołeksandr Pomazun | 1992–1993 | 4 (4) |
| = | Andrij Kowtun | 1993 | 4 (2) |
Stan na 5 września 2020 r.
Bramkarze reprezentacji
| # | Nazwisko | Lata gry w kadrze |
Najwięcej meczów w kadrze (bramki stracone) |
|---|---|---|---|
| 1 | Andrij Piatow* | od 2007 | 94 (71) |
| 2 | Ołeksandr Szowkowski | 1994–2012 | 92 (80) |
| 3 | Ołeh Susłow | 1994–1997 | 12 (15) |
| 4 | Witalij Rewa | 2001–2003 | 9 (10) |
| 5 | Andrij Dykań | 2010–2012 | 8 (11) |
| = | Maksym Łewycki | 2000–2002 | 8 (10) |
| 7 | Dmytro Tiapuszkin | 1994–1995 | 7 (11) |
| 8 | Wałerij Worobjow | 1994–1999 | 6 (2) |
| 9 | Denys Bojko* | od 2014 | 5 (3) |
| = | Dmytro Szutkow | 1993–2003 | 5 (4) |
| = | Wjaczesław Kernozenko | 2000–2008 | 5 (8) |
- Gwiazdką oznaczono piłkarzy branych pod uwagę przy ustalaniu obecnego składu.
Jubileuszowe bramki w kadrze
| Gol | Piłkarz | Data | Mecz |
|---|---|---|---|
| 1 | Iwan Hecko | 29 kwietnia 1992 | |
| 100 | Andrij Woronin | 12 października 2002 | |
| 200 | Andrij Szewczenko | 14 października 2009 | |
| 300 | Artem Kraweć | 14 czerwca 2015 |
Trenerzy reprezentacji Ukrainy
| Szkoleniowiec | O | od | do | M | W | R | P | B+ | B- |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Wiktor Prokopenko | 1992 | 3 | 0 | 1 | 2 | 2 | 5 | ||
| Mykoła Pawłow | 1992 | 1 | 0 | 1 | 0 | 1 | 1 | ||
| Łeonid Tkaczenko | |||||||||
| Ołeh Bazyłewycz | 1993 | 1994 | 11 | 4 | 3 | 4 | 13 | 14 | |
| Mykoła Pawłow | 1992 | 2 | 0 | 0 | 2 | 0 | 3 | ||
| Wołodymyr Muntian | |||||||||
| Jożef Sabo | 1994 | 2 | 1 | 1 | 0 | 3 | 0 | ||
| Anatolij Końkow | 1995 | 7 | 3 | 0 | 4 | 8 | 13 | ||
| Jożef Sabo | 1996 | 1999 | 32 | 15 | 11 | 6 | 44 | 26 | |
| Walery Łobanowski | 2000 | 2001 | 18 | 6 | 7 | 5 | 20 | 20 | |
| Łeonid Buriak | 2002 | 2003 | 19 | 5 | 6 | 8 | 18 | 23 | |
| Ołeh Błochin | 2003 | 2007 | 46 | 21 | 14 | 11 | 65 | 40 | |
| Ołeksij Mychajłyczenko | 2008 | 2009 | 21 | 12 | 5 | 4 | 31 | 16 | |
| Myron Markewicz | 2010 | 4 | 3 | 1 | 0 | 9 | 3 | ||
| Jurij Kalitwincew | 2010 | 2011 | 8 | 1 | 5 | 2 | 10 | 13 | |
| Ołeh Błochin | 2011 | 2012 | 18 | 7 | 3 | 8 | 27 | 28 | |
| Andrij Bal | 2012 | 2 | 0 | 1 | 1 | 0 | 1 | ||
| Ołeksandr Zawarow | 2012 | 1 | 1 | 0 | 0 | 1 | 0 | ||
| Mychajło Fomenko | 2012 | 2016 | 37 | 24 | 6 | 7 | 67 | 22 | |
| Andrij Szewczenko | 2016 | 2021 | 51 | 25 | 13 | 13 | 71 | 59 | |
Stan na 3 lipca 2021
Aktualna kadra
26 osobowa kadra na Mistrzostwa Europy 2020, które odbywają się w dniach 11 czerwca 2021 – 11 lipca 2021. Występy i gole aktualne na 20 czerwca 2021.
| Nr | Imię i
nazwisko |
Data
urodzenia |
Występy | Gole | Klub |
|---|---|---|---|---|---|
| Bramkarze | |||||
| 1 | Heorhij Buszczan | 31 maja 1994 | 9 | 0 | |
| 12 | Andrij Piatow (c) | 28 czerwca 1984 | 97 | 0 | |
| 23 | Anatolij Trubin | 1 sierpnia 2001 | 2 | 0 | |
| Obrońcy | |||||
| 2 | Eduard Sobol | 20 kwietnia 1995 | 21 | 0 | |
| 4 | Serhij Krywcow | 15 marca 1991 | 23 | 0 | |
| 13 | Illa Zabarny | 1 września 2002 | 11 | 0 | |
| 16 | Witalij Mykołenko | 29 maja 1999 | 18 | 0 | |
| 21 | Ołeksandr Karawajew | 2 czerwca 1992 | 36 | 1 | |
| 22 | Mykoła Matwijenko | 2 maja 1996 | 39 | 0 | |
| 24 | Ołeksandr Tymczyk | 20 stycznia 1997 | 4 | 0 | |
| 25 | Denys Popow | 17 lutego 1999 | 1 | 0 | |
| Pomocnicy | |||||
| 3 | Heorhij Sudakow | 1 września 2002 | 3 | 0 | |
| 5 | Serhij Sydorczuk | 2 maja 1991 | 39 | 3 | |
| 6 | Taras Stepanenko | 8 sierpnia 1989 | 63 | 3 | |
| 7 | Andrij Jarmołenko | 23 października 1989 | 97 | 42 | |
| 8 | Rusłan Malinowski | 4 maja 1993 | 40 | 6 | |
| 10 | Mykoła Szaparenko | 4 października 1998 | 15 | 0 | |
| 11 | Marlos | 7 czerwca 1988 | 27 | 1 | |
| 14 | Jewhenij Makarenko | 21 maja 1991 | 12 | 0 | |
| 15 | Wiktor Cyhankow | 15 listopada 1997 | 28 | 6 | |
| 17 | Ołeksandr Zinczenko | 15 grudnia 1996 | 42 | 6 | |
| 18 | Roman Bezus | 26 września 1990 | 23 | 5 | |
| 20 | Ołeksandr Zubkow | 3 sierpnia 1996 | 12 | 1 | |
| Napastnicy | |||||
| 9 | Roman Jaremczuk | 27 listopada 1995 | 27 | 10 | |
| 19 | Artem Biesiedin | 31 marca 1996 | 17 | 2 | |
| 26 | Artem Dowbyk | 21 czerwca 1997 | 2 | 0 | |
Źródło[4]:
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Po EURO może wrócić do lasu. Fomenko żegna się z kadrą [online] [dostęp 2016-07-02].
- 1 2 Профайл збірної України. Гвардійці: у топ-10 – три гравці з команди Андрія Шевченка – Офіційний сайт Української асоціацїї футболу.
- ↑ Шевчук – 25-й у історії збірної України капітан ᐉ UA-Футбол.
- ↑ Ukraina, [w:] baza Transfermarkt (drużyny) [dostęp 2020-11-27].
Linki zewnętrzne
- Oficjalna strona związku. ffu.org.ua. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-06-17)]. (ukr.).
- Profil na stronie FIFA. fifa.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-08-19)]. (ang.).
- Profil na National Football Teams (ang.)
- RSSSF – archiwum wyników 1992-. mindspring.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-07-25)]. (ang.).
- RSSSF – archiwum zawodników z największą liczbą występów i goli (ang.)



