Sopot Festival 1963

Sopot Festival 1963 – 3. edycja festiwalu muzycznego odbywającego się w Sopocie. Festiwal został zorganizowany w Hali Stoczni Gdańskiej w dniach 15–17 sierpnia 1963 roku przez Polską Agencję Artystyczną „Pagart” oraz Polskie Radio^[1]. Konkurs prowadzili Irena Dziedzic i Lucjan Kydryński. Zwyciężyli Tamara Miansarowa, reprezentantka ZSRR z piosenką „Pust wsiegda budiet sołnce” oraz Simone Langlois z Francji z utworem „Toi et ton sourire”. Obie piosenkarki zdobyły łącznie po 188 punktów^[2].

Podobnie jak poprzednie edycje festiwalu, wydarzenie zostało podzielone na trzy dni koncertowe. Pierwszego dnia, tj. 15 sierpnia, rozegrano rundę eliminacyjną dla polskich wykonawców; dzień później odbył się finał polski, a ostatniego dnia – finał międzynarodowy widowiska. Podczas wszystkich trzech koncertów zagrały dwie orkiestry Polskiego Radia: Mała Symfoniczna pod dyrekcją Stefana Rachonia i Taneczna pod dyrekcją Edwarda Czernego, w trakcie widowiska zaprezentowały się także: zespół instrumentalny Piotra Figla i zespół jazzowy Zbigniewa Namysłowskiego. Kierownikami artystycznymi konkursu zostali Bronisław Brok, Stanisław Gajdeczka i Jerzy Wasowski^[1].

W trakcie widowiska wręczone zostały Nagroda za dzieło w dwóch kategoriach, nagroda specjalna oraz dwie nagrody publiczności^[2].

Polskie eliminacje odbyły się 15 sierpnia 1963, wystąpiło wówczas piętnastu polskich wykonawców^[3]. Wyróżnienie zdobyli zdobywcy pierwszych trzech miejsc, a nagrody przyznano w kategorii Nagroda za dzieło^[2], którą odebrała Regina Pisarek za utwór „Nie pamiętam” autorstwa Jerzego Wasowskiego i Jeremiego Przybory^[2].

Drugi dzień festiwalu odbył się 17 sierpnia 1963, wystąpili w nim wówczas reprezentanci dwudziestu dwóch krajów^[3]. Wyróżnienie otrzymali zdobywcy pierwszych trzech miejsc, a nagrody przyznano w kategorii Nagroda za dzieło^[2]. Pierwszą nagrodę zdobyły dwie uczestniczki: reprezentantka Francji, Simone Langlois za utwór „Toi et ton sourire” oraz Tamara Miansarowa z ZSRR za utwór „Pust wsiegda budiet sołnce”^[2].

	Kraj	Język	Wykonawca	Tytuł	Miejsce	Punkty
01	RFN	niemiecki	Will Brandes	„O Walentino”	5	23
02	Meksyk	hiszpański	Jose Louis Caballero	„Mi amor por ti”	15	7
03	Wielka Brytania	angielski	Bobbi Carol	„Tears”	6	21
04	Jugosławia	serbsko-chorwacki	Judyta Cerowska	„Orion”	13	12
05	Austria	niemiecki	Edda Christen	„Die Lichter der wienerstadt”	7	19
06	Monako	francuski	Jacqueline Danno	„Monaco si tu t’en vas”	3	102
07	Grecja	grecki	Photios Demas	„O Xenos”	13	12
08	Włochy	włoski	Isabella Fedeli	„Tua”	8	18
09	Kanada	francuski	Jean -Pierre Ferland	„Ton Visage”	13	12
10	Bułgaria	bułgarski	Maria Koseva	„Morskaja dziewuszka warna”	16	4
11	Francja	francuski	Simone Langlois	„Toi et ton sourire”	1	188
12	Finlandia	fiński	Ragni Malmsten	„Silvetön”	14	8
13	ZSRR	rosyjski	Tamara Miansarowa	„Pust wsiegda budiet sołnce”	1	188
14	Węgry	węgierski	Ewa Mikesz	„Kulonos szerelem”	10	15
15	Stany Zjednoczone	angielski	Lulu Porter	„Everything’s Coming Up Roses”	12	13
16	Szwajcaria	francuski	Franca di Rienzo	„Les gris des faubourgs”	6	21
17	Izrael	hebrajski	Iliana Rovina	„Laila vashan”	2	123
18	Holandia	niderlandzki	Edwin Rutten	„Ik voel vaarmate”	11	14
19	Belgia	niderlandzki	Raymonde Serverius	„Bluesette”	2	123
20	Rumunia	rumuński	Ruxandra Stefanescu	„Pelican”	15	7
21	Jugosławia	serbsko-chorwacki	Vice Vukov	„Tvoja slika”	9	16
22	NRD	niemiecki	Peter Wieland	„Fern von dir	4	29

Sędziowie^[4] przyznali Nagroda za dzieło w dwóch kategoriach^[2].

•  Finlandia: Jaako Borg
•  Holandia: Hans Kellerman
•  ZSRR: Aleksandr Sfasman
•  Polska: Jerzy Harald, Henryk Czyż, Jan Brzechwa, Jerzy Jurandot, Wojciech Matlakiewicz, Ludwik Starski, Władysław Szpilman, Zbigniew Turski i Szymon Zakrzewski
•  Monako: Emile Emery
•  Grecja: Pia Hadjinikos
•  Czechosłowacja: Josef Urban
•  Włochy: Shabtai Petrushka
•  Francja: Pierre Gabaye
•  Szwajcaria: Louis Rey (przewodniczący)
•  Węgry: Andreas Bagya
•  Austria: Richard Schmidtberger
•  Bułgaria: Peter Stupel
•  Kanada: Laurier Hebert
•  NRD: Martin Hattwig
•  RFN: Mangred Hildenbrandt
•  Jugosławia: Krešimir Oblak
•  Belgia: Paul Van Dessel

Trzeci dzień festiwalu odbył się 17 sierpnia 1963, wystąpili w nim wówczas reprezentanci dwudziestu dwóch krajów^[3]. Wyróżnienie otrzymali zdobywcy pierwszych trzech miejsc, a nagrody przyznano w kategorii Nagroda za dzieło^[2]. Pierwszą nagrodę zdobyła reprezentantka Stanów Zjednoczonych, Lulu Porter za utwór „Parasolki, parasolki”^[2].

	Kraj	Język	Wykonawca	Tytuł	Miejsce	Punkty
01	RFN	polski	Will Brandes	„Nocne Canto”	–	–
02	Meksyk	polski	Jose Louis Caballero	„To nie był sen”	–	–
03	Wielka Brytania	polski	Bobbi Carol	„Włóczęga”	–	–
04	Czechosłowacja	polski	Judyta Cerovska	„Spójrz prosto w oczy”	–	–
05	Austria	polski	Edda Christen	„Wakacje z deszczem”	–	–
06	Monako	polski	Jaqueline Danno	„Włóczęga”	5	12
07	Grecja	polski	Photios Demas	„Tu zaczyna się świat”	–	–
08	Włochy	polski	Izabella Fedeli	„Pierwszy siwy włos”	–	–
09	Bułgaria	polski	Maria Coseva	„Trochę wiosny jesienią”	–	–
10	Francja	polski	Simone Langlois	„Ty jeszcze nie wiesz”	3	16
11	Finlandia	polski	Ragni Malmsten	„Uciekam przed nocą”	–	–
12	ZSRR	polski	Tamara Minasarowa	„To nie był sen”	–	–
13	Węgry	polski	Ewa Mikesz	„Śnieg, śnieg, śnieg”	–	–
14	Stany Zjednoczone	polski	Lulu Porter	„Parasolki, parasolki”	1	24
15	Szwajcaria	polski	Franca Di Rienzo	„Parasolki, parasolki”	–	–
16	Izrael	polski	Ilona Rovina	„Jak to dziewczyna”	4	14
17	Holandia	polski	Edwin Rutten	„Do widzenia Teddy”	2	20
18	Belgia	polski	Raymonde Serverius	„Trochę wiosny jesienią”	4	14
19	Szwecja	polski	Gerd Soderberg	„Nie chcę być sama”	–	–
20	Rumunia	polski	Ruxandra Stefanescu	„Gdy mi Ciebie zabraknie”	–	–
21	Jugosławia	polski	Vice Vukov	„Bywa tak w pierwszych dniach znajomości”	–	–
22	NRD	polski	Peter Wieland	„Niezapomniany walc”	–	–