Stosunki polsko-słowackie

Stosunki polsko-słowackie obejmują współpracę polityczną, gospodarczą, obronną, kulturalną i naukową, a także wymiar międzyludzki i społeczny.

Wśród czynników determinujących stosunki dwustronne znajdują się: bliskość geograficzna i językowo-kulturowa, doświadczenia z związane transformacją ustrojową oraz członkostwo w Unii Europejskiej i NATO. Istotną rolę odgrywa współpraca regionalna w ramach formatu wyszehradzkiego[1].

Historia

Czechosłowacja

W 1919 roku doszło do krótkotrwałej wojny polsko-czechosłowackiej na tle konfliktów granicznych. Stosunki dyplomatyczne między Polską a ówczesną Czechosłowacją zostały nawiązane 23 marca 1920 r.[2] 2 października 1924 w Genewie podpisano Protokół o pokojowym rozwiązywaniu sporów międzynarodowych[3], protokół podpisało 48 państw, w tym Polska i Czechosłowacja. Mimo to relacje polsko-czechosłowackie do końca okresu międzywojennego były nieprzyjazne, czego powodem były spory graniczne i brak woli współpracy ze strony najwyższych władz po obu stronach.

Mimo napięć politycznych, stosunki na niższym szczeblu układały się na ogół przyjaźnie, co przejawiało się między innymi we współpracy w dziedzinie sportów motorowych. Na 1926 rok planowany był rajd Automobilklubu Polski w charakterze imprezy polsko-czechosłowackiej (nie doszedł do skutku z powodu przewrotu majowego), po czym zrealizowano to w 1929 roku, kiedy VIII Rajd AP przebiegał częściowo na terenie Czechosłowacji, spotykając się z życzliwym przyjęciem, a liczną grupę stanowili zawodnicy czechosłowaccy[4]. Samochody produkcji czechosłowackiej, zwłaszcza Tatra i Praga, cieszyły się przy tym dobrą renomą i były jednymi z najpopularniejszych marek w Polsce[4].

Polityka

Premier Słowacji Eduard Heger i premier Polski Mateusz Morawiecki podczas wizyty w Polsce, 2021

Dialog polityczny realizowany jest na szczeblu prezydenckim, rządowym i parlamentarnym, Od 2013 roku odbywają się polsko-słowackie konsultacje międzyrządowe[5]. Dla obu krajów istotne znaczenie mają kontakty w ramach Grupy Wyszehradzkiej służąc m.in. uzgadnianiu stanowisk na forum Unii Europejskiej[1].

Ponadto jedną z platform współpracy jest działalność Polsko-Słowackiej Komisji Międzyrządowej ds. Współpracy Transgranicznej, która skupia się m.in. wokół transgranicznych połączeń komunikacyjnych, kontaktów samorządowych, ochrony środowiska oraz pomocy podczas katastrof i klęsk żywiołowych[5].

Od 2012 roku pod auspicjami resortów spraw zagranicznych obu krajów funkcjonuje Polsko-Słowackie Forum Dyskusyjne jako forma poszerzonych konsultacji na szczeblu wiceministrów spraw zagranicznych z udziałem przedstawicieli środowisk eksperckich[6].

Bezpieczeństwo i obronność

Współpraca w zakresie bezpieczeństwa i obronności realizowana jest w ramach NATO oraz V4 i Bukaresztańskiej Dziewiątki. Pierwsze dwustronne porozumienie o współpracy wojskowej podpisano w 1993 roku. Nową umowę podpisano w 2014 roku.

W relacjach polsko-słowackich występowały okresy intensyfikacji i osłabienia współpracy w obszarze bezpieczeństwa i obronności. Było to spowodowane m.in. odmiennymi orientacjami władz obu krajów. W okresie rządów premiera Roberta Ficy (2006-2010, 2012-2018 i od 2023) czynnikami ograniczającym polsko-słowacką współpracę obronną było odmienne postrzeganie stosunków z USA, Rosją i Ukrainą, amerykańskiego projektu obrony przeciwrakietowej i wojny rosyjsko-gruzińskiej[1]. W przyjętych przez parlament w 2021 roku z inicjatywy rządu Igora Matoviča strategiach bezpieczeństwa i obrony dostrzega się zagrożenie rosyjskie kładąc nacisk na kluczową rolę NATO, co jest bliskie percepcji polskiej[7].

W 2022 roku, po przekazaniu Ukrainie myśliwców MiG-29, Polska (wspólnie z Czechami) przejęła ochronę słowackiej przestrzeni powietrznej[8].

Gospodarka

W stosunkach gospodarczych Polski ze Słowacją obowiązują dwie umowy zawarte w 1994 roku[9][1]:

  • umowa między w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków i majątku
  • umowa w sprawie wzajemnego popierania i ochrony inwestycji

Według danych z 2023 wartość wymiany handlowej między oboma krajami przekroczyła wartość 14 mld EUR z saldem dodatnim po stronie Polski, co czyniło ją trzecim co do wielkości obrotów partnerem handlowym Słowacji za Niemcami i Czechami. Największe obroty w wymianie handlowej dotyczą wyrobów przemysłu elektromaszynowego i metalurgicznego oraz artykułów rolno-spożywczych[9].

Na rynku słowackim działają m.in. PKN Orlen, banki (PKO BP, mBank), sieć sklepów budowlanych Mekrury oraz producentów części samochodowych Versaco. Wśród słowackich podmiotów działających w Polsce znajdują się m.in.: firma deweloperska HB Reavis, producent oprogramowania antywirusowego Eset oraz Tatra Mountain Resort z branży turystycznej[9]. Wyzwaniem jest poprawa jakości infrastruktury transportowej łączącej oba kraje[1].

W obszarze energetyki do nawiązania bliższej współpracy przyczyniły się kryzys gazowy z 2009 roku oraz proces tworzenia unijnego rynku energii. Jednym z rezultatów współpracy jest budowa intenkonektora gazowego Polska-Słowacja, który został uruchomiony w 2022 roku. Umożliwia on rocznie przesył gazu na poziomie 5,7 mld m3 w kierunku polskim oraz 4,7 mld m3 w kierunku słowackim[10].

Wspieraniu dwustronnej współpracy gospodarczej służy działalność organizacji samorządu gospodarczego, w szczególności: Słowacko-Polskiej Izba Handlowa w Żylinie, Polsko-Słowackiej Izby Przemysłowo-Handlowej w Krakowie oraz Słowacko-Polskiego Stowarzyszenia Handlu i Inwestycji Pro-Polonia w Żylinie[9].

Nauka, kultura i wymiar międzyludzki

Logo Instytutu Polskiego w Bratysławie

Podstawą współpracy dwustronnej w obszarze edukacji, nauki i kultury o współpracy kulturalnej, oświatowej i naukowej z 2000 roku. Na jej podstawie resorty kultury obu krajów uzgadniają trzyletni program współpracy kulturalnej[5].

Rozwojowi kontaktów w obszarze społeczeństwa obywatelskiego, kultury, nauki i edukacji służy też Międzynarodowy Fundusz Wyszehradzki[1].

Od początku badania opinii Polaków o innych narodowościach wzrastał procent respondentów deklarujących sympatię do Słowaków, z 33% w 1993 roku do 42% w 2001 roku i 60% w 2024 roku[11]. Pod koniec wskazanego okresu Słowacy wraz z minimalnie tylko bardziej statystycznie lubianymi Czechami plasowali się na trzecim miejscu wśród lubianych narodowości i na pierwszym wśród sąsiadów Polski[11].

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 Praca zbiorowa pod redakcją Mateusza Gniazdowskiego, Piotra Samerka i Tomáša Strážaya: Współczesne stosunki polsko-słowackie. Research Center of the Slovak Foreign Policy Association, Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w Bratysławie, 2016.
  2. Czechy: Relacje dwustronne [online], Serwis Rzeczypospolitej Polskiej [dostęp 2021-12-30].
  3. Sierpowski Stanisław, Źródła do historii powszechnej okresu międzywojennego – Tom pierwszy: 1917-1926, Poznań, 1989 [dostęp 2023-04-05].
  4. 1 2 Marjan Krynicki. VIII Raid Międzynarodowy Automobilklubu Polski. „Auto”. Nr 7. VIII, s. 15-19, lipiec 1929. Warszawa.
  5. 1 2 3 Relacje dwustronne. Słowacja [online], gov.pl [dostęp 2023-09-17].
  6. Polsko-Słowackie Forum Dyskusyjne [online], osw.waw.pl [dostęp 2023-09-18].
  7. Nowe strategie bezpieczeństwa i obrony Słowacji [online], pism.pl, 26 lutego 2021 [dostęp 2023-09-18].
  8. Polskie i czeskie myśliwce ochronią niebo nad Słowacją [online], defence24.pl, 28 sierpnia 2022 [dostęp 2023-09-16].
  9. 1 2 3 4 Słowacja. Informator ekonomiczny [online], gov.pl/slowacja [dostęp 2023-09-16].
  10. Interkonektor Polska – Słowacja gotowy do rozpoczęcia komercyjnej eksploatacji [online], energetyka24.com, 10 listopada 2022 [dostęp 2023-09-16].
  11. 1 2 CBOS, Stosunek Polaków do innych narodów, [w:] Komunikat z badań, marzec 2024 (25/2024), s. 2-9.