22 Pułk Czołgów
| Historia | |
| Państwo | |
|---|---|
| Sformowanie |
1951 |
| Rozformowanie |
1990 |
| Nazwa wyróżniająca |
Drezdeński |
| Tradycje | |
| Rodowód |
22 samodzielny pułk czołgów |
| Kontynuacja | |
| Organizacja | |
| Dyslokacja | |
| Rodzaj wojsk | |
| Podległość |
4 Pomorska Dywizja Piechoty |

22 Drezdeński pułk czołgów – oddział wojsk pancernych ludowego Wojska Polskiego.
Formowanie i zmiany organizacyjne
Sformowany wiosną 1951 jako 22 samodzielny pułk czołgów na podstawie „Planu zamierzeń organizacyjnych na lata 1951–1952”. Stacjonował w Żaganiu.
Na podstawie rozkazu Nr 058/Org. Ministra Obrony Narodowej 2 listopada 1954 pułk podporządkowano dowódcy 4 Pomorskiej Dywizji Piechoty i przeformowano na etat Nr 1/115. Otrzymał on nową nazwę – 22 pułk czołgów i artylerii pancernej.
W 1957 pułk został podporządkowany dowódcy 5 Dywizji Pancernej. W kwietniu 1963 wszedł w struktury 11 Dywizji Pancernej[a].
Zgodnie z rozkaz nr 07/MON z 04.05.1967 w sprawie przekazania jednostkom wojskowym historycznych nazw i numerów oddziałów frontowych oraz ustanowienia dorocznych świąt jednostek, Dz. Roz. Tjn. MON Nr 5, poz. 21, pułk przyjął tradycje 3 Drezdeńskiej Brygady Pancernej i zmienił nazwę na 3 Drezdeński pułk czołgów średnich.
Struktura organizacyjna
- dowództwo i sztab
- sześć kompanii czołgów średnich
- batalion artylerii pancernej
- dwie kompanie dział pancernych
- kompanię technicznego zaopatrzenia
- plutony: łączności i saperów.
Uzbrojenie pułku stanowiły: 63 czołgi średnie T-34/85 i 18 dział pancernych[2].
W grudniu 1952 zmieniono etat. W pułku zmniejszono liczbę kompanii czołgów średnich do trzech i jednej kompanii dział pancernych. Ogólna liczba podstawowego sprzętu bojowego wynosiła wtedy 30 czołgów i 5 dział pancernych[2][b].
Dowódcy pułku
- mjr Kłosowski
- mjr Zdzisław Stanclik (był w 1956)[3]
Uwagi
Przypisy
- ↑ Kajetanowicz 2005 ↓, s. 432.
- 1 2 Kajetanowicz 2007 ↓, s. 70.
- ↑ Nalepa 1992 ↓, s. 87.
Bibliografia
- Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945–1960: skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
- Edward, Jan Nalepa: Pacyfikacja zbuntowanego miasta. Wojsko Polskie w czerwcu 1956 r. w Poznaniu w świetle dokumentów wojskowych. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 1992. ISBN 83-11-07959-5.
- Paweł Piotrowski: Śląski Okręg Wojskowy: przekształcenia organizacyjne, 1945-1956. Warszawa: Wydawnictwo TRIO: Instytut Pamięci Narodowej, 2003. ISBN 83-88542-53-2.
- Jerzy Kajetanowicz. Związki taktyczne i oddziały polskich wojsk pancernych i zmechanizowanych w latach 1945–1970. Zmiany organizacyjne. „Zeszyty Naukowe WSOWL”. 2 (144), 2007. Wrocław: Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Lądowych. ISSN 1731-8157.

