35 Pułk Czołgów
| Historia | |
| Państwo | |
|---|---|
| Sformowanie |
1954 |
| Rozformowanie |
1989 |
| Patron |
Ludowi Gwardziści Warszawy[1] |
| Tradycje | |
| Rodowód |
35 Ciężki Pułk Czołgów i Artylerii Pancernej |
| Organizacja | |
| Numer |
JW 1256[2] |
| Dyslokacja | |
| Rodzaj sił zbrojnych |
Wojska lądowe |
| Rodzaj wojsk | |
| Podległość | |

35 Pułk Czołgów Średnich im. Ludowych Gwardzistów Warszawy (35 pcz) – oddział wojsk pancernych ludowego Wojska Polskiego.
Formowanie i zmiany organizacyjne
W 1954 r., w garnizonie Ostróda, został sformowany 35 ciężki pułk czołgów i artylerii pancernej. Pułk wchodził w skład 15 Dywizji Zmechanizowanej im. Gwardii Ludowej. W 1955, w terminie do 20 grudnia 1955, jednostka przeformowana została w 35 batalion czołgów i artylerii pancernej. W 1957 r. batalion przeformowano na 35 pułk czołgów i artylerii pancernej. W 1961 pułk ten przeformowano na 35 pułk czołgów średnich. W latach 80. XX w. w pułku funkcjonowała Szkoła Młodszych Specjalistów szkoląca mechaników-kierowców czołgów dla potrzeb innych jednostek. Pułk rozformowano w 1989.
Struktura organizacyjna
Dowództwo i sztab
Dowódcy pułku
- mjr dypl. Julian Babula (1974–1976)
- płk dypl. Florczak
- ppłk dypl. Zbigniew Pęczek
- mjr dypl. Adam Kot
- ppłk dypl. Klembalski
Oficerowie:
Przypisy
Bibliografia
- Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945–1960: skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
- Tomasz Leszkowicz: Spadkobiercy Mieszka, Kościuszki i Świerczewskiego. Ludowe Wojsko Polskie jako instytucja polityki pamięci historycznej. Warszawa: Wydawnictwo Instytut Pamięci Narodowej, 2022. ISBN 978-83-8229-588-7.
- Paweł Piotrowski, Wojsko Polskie w czasie wojny koreańskiej, Nowa Technika Wojskowa Nr 1/98, ISSN 1230-1655, ss. 22-29


