9 Pułk Ułanów (powstanie listopadowe)

9 Pułk Ułanów – pułk jazdy polskiej okresu zaborów.

Od grudnia 1830 do 30 lipca 1831 pod nazwą 2 pułku Jazdy Sandomierskiej^[1]. Do tej jednostki został wchłonięty 2 pułk Jazdy Lubelskiego Wolnego Orła Białego, powstały z inicjatywy płk. Kazimierza Oborskiego^[2].

Dowódcy pułku^[1]:

• płk Piotr Łagowski (od 18 stycznia 1831),
• ppłk Spiridjon Rohoziński (od 11 lipca 1831),
• ppłk Mikołaj Mrozowski (od 7 sierpnia 1831).

Pułk brał udział w walkach w czasie powstania listopadowego.

Bitwy i potyczki^[1]:

• Łagów (13 lutego 1831),
• Puławy (26 lutego 1831),
• Kurów (3 marca 1831),
• Solec (14 kwietnia 1831),
• Babin (16 kwietnia 1831),
• Wronów (17 kwietnia 1831),
• Kazimierz (18 kwietnia 1831),
• Gołąb (27 maja 1831),
• Sobieszyn (17 czerwca 1831),
• Brzoza (13 lipca 1831),
• Kałuszyn (14 lipca 1831)
• Kock (16 lipca 1831),
• Rybno (10 sierpnia 1831).

Pułk otrzymał 8 krzyży złotych i 3 srebrne^[1].

• Bronisław Gembarzewski: Rodowody pułków polskich i oddziałów równorzędnych od r. 1717 do r. 1831. Warszawa: Towarzystwo Wiedzy Wojskowej, 1925.
• Bronisław Gembarzewski: Żołnierz polski. Ubiór, uzbrojenie i oporządzenie. Tom IV. Od 1815 do 1831 roku. Warszawa: 1966.
• Bronisław Gembarzewski: Wojsko Polskie – Królestwo Polskie 1815–1830. Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, 2003. ISBN 83-88841-48-3. Brak numerów stron w książce
• Karol Linder: Dawne Wojsko Polskie. Ubiór i uzbrojenie. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1960.