Dywizja Ułanów (Królestwo Kongresowe)

Dywizja Ułanów

Historia
Państwo	Królestwo Polskie
Sformowanie	1815
Dowódcy
Pierwszy	gen. dyw. Jan Weyssenhoff
Organizacja
Dyslokacja	Lublin
Rodzaj wojsk	Jazda

Dywizja Ułanów – związek taktyczny wojska Królestwa Polskiego.

Dywizja razem z Dywizją Strzelców Konnych stanowiła Korpus Jazdy Polskiej.

Dywizja dzieliła się na 4 pułki. Sztab dywizji znajdował się w Lublinie^[1].

Dowódca dywizji^[1]

• gen. dyw. Jan Weyssenhoff 1815–1831

1 brygada (Międzyrzec)^[1]
dowódcy brygady^[1]

• gen. Jan Konopka
• gen. Tadeusz Suchorzewski

pułki^[2]:

• 1 pułk ułanów w Lublinie (sztab)
• 3 pułk ułanów w Międzyrzecu

2 brygada (Krasnystaw)^[1]
dowódcy brygady^[1]

• gen. Jan Weyssenhoff
• gen. Adam Wirtemberski

pułki^[2]:

• 2 pułk ułanów w Krasnymstawie
• 4 pułk ułanów w Chełmie

Uzbrojenie ułana składało się z szabli, pistoletów i lancy o długości 2,5 metra (z proporczykiem w barwach pułku). Mundur był w kolorze granatowym. Odmienne kolory lampasów, wypustek i wyłogów miał każdy z pułków. Ułani mieli czapki wysokie, w kształcie rogatywki z pomponem. Na czapce znajdował się orzeł i numer pułku.

• Marian Kukiel, Historia wojskowości w Polsce, Wyd. Orbis, Londyn 1949.
• Tadeusz Korzon, Bronisław Gembarzewski, Jadwiga Rogowa: Dzieje wojen i wojskowości w Polsce. T.3. Lwów, Warszawa, Kraków: Wydawnictwo Zakładu Narodowego im. Ossolińskich, 1923.