Bitwa pod Słupczą
| powstanie styczniowe | |||
| Czas | |||
|---|---|---|---|
| Miejsce | |||
| Terytorium | |||
| Wynik |
klęska Polaków | ||
| Strony konfliktu | |||
| |||
| Dowódcy | |||
| |||
| Siły | |||
| |||
Położenie na mapie Guberni Królestwa Polskiego (1904)  | |||
 50°44′51″N 21°48′33″E/50,747500 21,809167 | |||
Bitwa pod Słupczą – jedna z bitew powstania styczniowego, stoczona 8 lutego 1863 roku, zakończona klęską powstańców.
Naciskana przez Rosjan partia powstańcza Leona Frankowskiego i burmistrza Markuszowa Antoniego Zdanowicza wyszła w końcu stycznia 1863 roku z Kurowa, udając się na południe. Zgrupowanie dotarło do Sandomierza, wkrótce potem wyszło jednak z miasta, wydając ścigającym je wojskom rosyjskim bitwę pod Słupczą. Podpułkownik Miednikow z dwoma kompaniami piechoty i półsotnią kozaków rozpędził najpierw główne siły powstańców, potem w Dwikozach rozbił ich straż tylną i uciekinierów z pola bitwy[1]. Ranny w bitwie Leon Frankowski ukrywał się pod fałszywym nazwiskiem w Sandomierzu, ale został ujęty i odstawiony do Lublina, a Zdanowicz sam zgłosił się dobrowolnie do władz rosyjskich[2].
Rosyjski historyk Nikołaj Berg pisze o 100 poległych Polakach, a także o zabraniu jeńców i dwóch furgonów kuchennych[3]. Natomiast według akt metrykalnych parafii Góry Wielkie, w Dwikozach znaleziono 38 ciał mężczyzn, a w aktach metrykalnych parafii katedralnej w Sandomierzu odnotowano odnalezienie kolejnych 4 ciał, również w Dwikozach[4]. Poległych pochowano w zbiorowej mogile w Dwikozach[4]. W tym miejscu znajduje się pomnik[4].
Przypisy
- ↑ Nikołaj W. Berg, Zapiski o powstaniu polskiem 1863 i 1864 roku i poprzedzającej powstanie epoce demonstracyi od 1856 r. T.2, w Krakowie, Spółka Wydawnicza Polska, 1899, ss. 318-319.
- ↑ Nikołaj W. Berg, Zapiski o powstaniu polskiem 1863 i 1864 roku i poprzedzającej powstanie epoce demonstracyi od 1856 r. T.2, w Krakowie, Spółka Wydawnicza Polska, 1899, s. 320.
- ↑ Nikołaj W. Berg, Zapiski o powstaniu polskiem 1863 i 1864 roku i poprzedzającej powstanie epoce demonstracyi od 1856 r. T.2, w Krakowie, Spółka Wydawnicza Polska, 1899, s. 319.
- 1 2 3 Dwikozy. powstanie1863.zsi.kielce.pl. [dostęp 2022-01-04].